MotoGP – Misano

Στο βασίλειο της... τούμπας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/9/2017

Όπως είχαμε σημειώσει ήδη από τις χθεσινές δοκιμές, ο αγώνας στην πίστα του Misano έγινε με βρόχινες συνθήκες, γεγονός που δυσκόλεψε υπερβολικά αναβάτες και ομάδες.

Αυτό μεταφράστηκε σε ένα απίστευτο “χορό” πτώσεων που ξεκίνησε νωρίς από τα πρωινά warm up και κορυφώθηκε την ώρα του αγώνα, ιδιαίτερα στις μικρότερες κατηγορίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην Moto3 οι αναβάτες που τερμάτισαν (15) ήταν λιγότεροι από αυτούς που εγκατέλειψαν (16)!

Στην μεγάλη κατηγορία τα πράγματα ήταν εξίσου δύσκολα, όπως έδειξε και το πρωινό warm up, με τον Marquez να προσθέτει ακόμη πία πτώση στις πολλές που είχε κατά την διάρκεια του τριημέρου. Την ώρα όμως της εκκίνησης ήταν η σειρά του Jorge Lorenzo να εντυπωσιάσει, καθώς ο Ισπανός κατάφερε να... εκτοξευθεί μόλις έσβησαν τα φώτα και να στρίψει πρώτος στην πρώτη στροφή του αγώνα. Ο αναβάτης της Ducati προσπάθησε να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, δουλεύοντας πάνω σε έναν φρενήρη ρυθμό προκειμένου να χτίσει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, από το ξεκίνημα κιόλας του αγώνα. Με δεδομένο ότι οι βρεγμένες συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, το σχέδιο του Lorenzo έδειξε να πετυχαίνει, χτίζοντας μια απόσταση ασφαλείας από τους Marquez, Dovizioso, Vinales και Crutchlow που τον κατεδίωκαν.

Η στρατηγική όμως του Lorenzo κατακερματίστηκε στον έβδομο γύρο, όταν ο Ισπανός το παράκανε και όντας επικεφαλής έπεσε στην έκτη στροφή χαραμίζοντας ίσως την καλύτερη και μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε για να πάρει την πρώτη του νίκη με την Ducati. Πιο πίσω εν τω μεταξύ, ένας αφιονισμένος Petrucci είχε καταφέρει να αναρριχηθεί φτάνοντας το γκρουπ των πρωτοπόρων περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του, ενώ ο Marquez λίγο έλειψε να προστεθεί στη λίστα με τους εγκαταλείψαντες σώζοντας ένα παρολίγον highsiding. Λίγο αργότερα μάλιστα έκανε σινιάλο στην ομάδα του κουνώντας το πόδι του προκειμένου να ετοιμάσουν την δεύτερη μοτοσυκλέτα με το στήσιμο για το στεγνό, αν και οι συνθήκες της πίστας δεν έδειχναν πως υπήρχε περίπτωση να στεγνώσει ούτε καν η αγωνιστική γραμμή.

Μετά την πτώση του Lorenzo, το “αφεντικό” στην πίστα ήταν ο Petrucci, ο οποίος οδηγούσε αλάνθαστα και εξαιρετικά γρήγορα, ενώ και ο Crutchlow είχε μια πτώση η οποία τον έριξε πολύ πίσω καθώς κατάφερε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει. Έχοντας συμπληρώσει το ένα τρίτο του αγώνα, η τριάδα που πάλευε για την κορυφή ήταν οι Petrucci, Marquez και Dovizioso, ενώ ο Vinales έδειχνε πως δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον γρήγορο ρυθμό τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σε εκείνη την χρονική στιγμή, ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες ήταν ο Pirro, η wild card συμμετοχή της Ducati, ο οποίος αν και ήταν αρκετά πιο πίσω γύριζε στον ρυθμό του Petrucdci και μερικές φορές ακόμη πιο γρήγορα!

Όσο περνούσε η ώρα, όλο και περισσότεροι αναβάτες έπαιρναν την άγουσα προς τα πιτς, με τις μοτοσυκλέτες τους τραυματισμένες από τις πτώσεις, ενώ μπροστά οι διαφορές μεταξύ των τριών πρώτων αυξομειώνονταν χωρίς να μπορεί να υπάρξει μια ασφαλής πρόβλεψη για τον νικητή. Λίγους γύρους πριν το τέλος, κι ενώ ο Marquez είχε μερικές ακόμη δύσκολες στιγμές, ήραν η ώρα για να γράψουν οι αναβάτες του ταχύτερους χρόνους τους, καθώς οι συνθήκες στην πίστα βελτιώνονταν έστω και οριακά. Ξεκίνησε ο Petrucci για να απαντήσει αργότερα ο Marquez, μαρτυρώντας ότι η υπόθεση της πρώτης θέσης αφορούσε αποκλειστικά αυτούς τους δύο, αφού ο Dovizioso δεν μπορούσε να ακολουθήσει και συμβιβάστηκε με τους βαθμούς της τρίτης θέσης. Ο Petrucci ένιωθε έντονα την πίεση από τον Marquez, γεγονός που τον οδήγησε σε μικρά λάθη, τα οποία όμως δεν του στοίχησαν την δεδομένη χρονική στιγμή. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Ισπανός έκανε την κίνηση που μελετούσε στους προηγούμενους γύρους και κατάφερε να πάρει την πρωτοπορία, στερώντας από τον Petrucci μια πολυπόθητη νίκη. Πετυχαίνοντας τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στον τελευταίο γύρο, ο Marquez πήρε την τέταρτη φετινή του νίκη, ισοβαθμώντας πλέον στην βαθμολογία με τον Dovizioso που τερμάτισε τρίτος (αλλά ο Ισπανός είναι τυπικά πρώτος λόγω των περισσότερων νικών), ενώ και ο Vinales με τον τερματισμό του στην τέταρτη θέση, μάζεψε πολύτιμους βαθμούς για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου.

Από τα highlights πάντως του αγώνα, ήταν και ο τερματισμός του Zarco στην 15η θέση τρέχοντας και σπρώχνοντας την μοτοσυκλέτα του σε όλο το μήκος της ευθείας του τερματισμού, καθώς έμεινε από βενζίνη στον τελευταίο γύρο κι ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

MotoGP Aprilia: Με εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του 2024 ο Oliveira και κινητήρα του 2024 ο Fernandez

Πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη στη νέα δορυφορική ομάδα
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/12/2023

Μετά την επεισοδιακή αποχώρηση της RNF από τα MotoGP και την αντικατάστασή της από την αμερικάνικη Trackhouse με τις ευλογίες της Dorna και της Aprilia, η ιταλική εταιρεία έχει αποφασίσει να υποστηρίξει πολύ πιο ουσιαστικά την δορυφορική της ομάδα, ακολουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα της Ducati με την Pramac, δηλαδή την δημιουργία δύο ισοδύναμων τεχνολογικά ομάδων που μπορούν να μοιράζονται μεταξύ τους δεδομένα. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Masimo Rivola που έχει αναλάβει να επαναφέρει την Aprilia στις δόξες τις “δίχρονης εποχής” των RS125 και RS250, την επόμενη χρονιά ο Miguel Oliveira θα έχει ακριβώς την ίδια RS-GP24 που θα καβαλάνε οι εργοστασιακοί Aleix Espargaro και Maverick Vinales, ενώ ο “νέος” Raul Fernandez θα έχει ένα υβρίδιο με κινητήρα του 2024 αλλά πλαίσιο του 2023. Ο βασικός λόγος αυτής της παράξενης – εκ πρώτης όψεως - επιλογής είναι πως η Aprilia θέλει τον Oliveira για να συλλέγει δεδομένα και να αποτελεί μέρος της εξέλιξης της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας, ενώ στην περίπτωση του νεαρού Raul Fernandez θέλει να τον βοηθήσει στην προσαρμογή του στα MotoGP προσφέροντάς του σε κάθε αγώνα μια βάση έτοιμων δεδομένων από τις προηγούμενες χρονιές. Μάλιστα η Aprilia αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποκτήσει και αυτός μια πλήρως εργοστασιακή RS-GP24 στην περίπτωση που τα αποτελέσματα του Fernandez μετά τους πρώτους αγώνες δείξουν πως η περίοδος προσαρμογής έχει τελειώσει και μπορεί να προσφέρει και αυτός με την σειρά του δεδομένα για την εξέλιξη της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας. Βέβαια δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως μέσα στα κριτήρια για το ποιοι θα καβαλάνε τις τελευταίες εκδόσεις των εργοστασιακών μοτοσυκλετών είναι το κόστος. Η τεχνική υποστήριξη μιας καινούριας μοτοσυκλέτας κοστίζει πάντα πολύ ακριβότερα από εκείνη που έχει ήδη ολοκληρώσει ένα πρωτάθλημα, οπότε και το budget της Aprilia και της Trackhouse θα πρέπει να αυξηθεί αντίστοιχα όταν μέσα στην πίστα υπάρχουν τέσσερεις RS-GP24 και τουλάχιστον άλλες τέσσερεις στα BOX, αφού κάθε αναβάτης χρειάζεται δύο μοτοσυκλέτες και τουλάχιστον άλλη μία σε ανταλλακτικά… Οι Αμερικάνοι φαίνεται πως έχουν πολύ βαθιά τσέπη ή τουλάχιστον πως σκοπεύουν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη τα επόμενα χρόνια. Το σίγουρο είναι πως η Aprilia θα έχει την επόμενη χρονιά σε κάθε αγώνα τρεις κορυφαίους αναβάτες με ισάξιες μοτοσυκλέτες και αυτό έχει αποδειχθεί πως φέρνει πάντα καλά αποτελέσματα.

2