MotoGP Misano: Bagnaia ο πρώτος με 4 νίκες σερί με Ducati! Στο 0.034 η διαφορά με Bastianini

Ασταμάτητη η Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2022

Όταν λέγαμε εχθές στο ρεπορτάζ της κατάταξης πως η αρχή του σημερινού αγώνα θα είναι εξαιρετικά έντονη, περιμέναμε ακριβώς αυτό που έγινε, χωρίς βέβαια την πτώση-καραμπόλα των Zarco, Pol Espargaro και Pirro που ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς σοβαρά και με την επιφύλαξη για τις επόμενες ώρες που θα γίνουν περισσότερες εξετάσεις. Ο Zarco είχε επαφή με τον Binder και πέφτοντας συμπαρέσυρε και τους άλλους δύο σε ένα περιστατικό που δεν δόθηκε συνέχεια από την διοργάνωση.

Ο Miller έκανε μία φοβερή εκκίνηση με τον Bastianini να ακολουθεί και τον Bagnaia να ξεκινά επίσης φανταστικά και κερδίζοντας δύο θέσεις να παλεύει κατευθείαν με τον Bastianini πριν τον αφήσει να οδηγεί πίσω από τον Miller χωρίς να πιέζει τόσο πολύ που να παίρνει το ρίσκο. Όπως είπε αργότερα, στους πρώτους γύρους η πρόσφυση δεν ήταν αυτή που ήθελε με το γεμάτο ρεζερβουάρ και ακριβώς τα ίδια τόνισε και ο Bastianini λέγοντας μάλιστα πως ο βαθμός εμπιστοσύνης του ήταν πολύ μικρός στους πρώτους γύρους.

Αυτό κάπως εξηγεί και την πτώση του Miller μόλις στην αρχή του δεύτερου γύρου με άλλη μία Ducati, αυτή του Marco Bezzecchi να ακολουθεί αμέσως μετά στην 10η στροφή.

Όσο πέφτουν αναβάτες μπροστά είναι μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ducati, γιατί ο Bagnaia έχει βέβαιο πως θα φτάσει και θα περάσει αλλά ιδανικά θα ήθελε όσο το δυνατόν περισσότερους αναβάτες ανάμεσα σε αυτόν και τον Quartararo που δεν ξεκίνησε το ίδιο καλά και πάλευε στην 8η θέση και έπειτα στην 7η έχοντας τον Aleix Espargaro μπροστά του και τον Martin πίσω του. Εκείνη την στιγμή τα πράγματα φαινόταν δύσκολα για τον πρώτο του πρωταθλήματος, ακόμη και για την πεντάδα.

Μπροστά ο Bastianini οδηγεί πλέον τον αγώνα με τον Bagnaia δεύτερο και πέντε αναβάτες να έχουν ήδη πτώσεις, την ώρα που και εκείνος χάνει πρόσφυση αλλά κρατά την θέση του. Άλλη μία υπενθύμιση εκείνη την στιγμή στον Bagnaia να προχωρήσει προσεκτικά. Τρίτος ο Vinales, στον οποίο αρέσει πολύ αυτή η πίστα και από εδώ ξεκίνησε και την σχέση του με την Aprilia και τέταρτος ο Luca Marini.

Ο Bagnaia θα περάσει εμπρός στον τρίτο γύρο και αμέσως μετά με μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση, στον ίδιο γύρο, ακολουθεί και ο Vinales!

Σε εκείνο το σημείο πέφτουν ο Fabio Di Giannatonio και ο Morbidelli σε μεταξύ τους περιστατικό στην 4η στροφή. Είμαστε ακόμη στον τρίτο γύρο και μετράμε επτά πτώσεις!

Όλοι οι αναβάτες έχουν τον ίδιο συνδυασμό ελαστικών, σκληρή εμπρός γόμα και μεσαία πίσω, εκτός του Watanabe που φορά την μεσαία εμπρός και πίσω με την θερμοκρασία της πίστας να είναι στους 43ο και του αέρα στους 27ο ξεκινώντας εκείνη την στιγμή να ξεχωρίζει η τετράδα που θα οδηγήσει τον αγώνα για αρκετή ώρα.

Ο Bagnaia κράτα την πρώτη θέση, πίσω του ο Vinales είναι με διαφορά ανάσας και επίσης χωρίς να χάνουν απόσταση ο Bastianini με τον Marini.

Στον 6ο γύρο ο Aleix Espargaro κάνει ένα μικρό λάθος, ανοίγει γραμμή στην 14η στροφή και ο Quartararo αμέσως εκμεταλλεύεται αυτό το άνοιγμα και σπεύδει να περάσει. Βέβαια ο Aleix Espargaro θέλει να επιστρέψει στην γραμμή του και υπάρχει εκεί μία μικρή και δίχως συνέπεια επαφή από την οποία κερδίζει ο Quartararo. Κι άλλοι πόντοι κερδισμένοι εκείνη την στιγμή, προς μεγάλη απογοήτευση πρώτα του ίδιου του Aleix Espargaro που μέχρι να ξανά μπει στο παιχνίδι ο Bagnaia με ένα τρελό σερί συλλογής πόντων, ήταν ο μόνος τόσο κοντά στον Quartararo.

Θα περίμενε κανείς πως ο Martin θα ήταν πιο επιθετικός για οποιονδήποτε εμπρός του, αλλά σήμερα δεν κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση, και άλλωστε όλη αυτή η σεζόν έχει δείξει πως η τύχη, τουλάχιστον, δεν είναι με το μέρος του.

Ο Vinales είναι ταχύτερος στην μισή περίπου πίστα και αυτό τον κάνει να πλησιάζει πολύ τον Bagnaia αλλά να μην είναι ακριβώς στο σημείο που πρέπει για να τον περάσει χώρια που κάνει ορισμένα λάθη που δίνουν πρόσκαιρη ανάσα στον Bagnaia χωρίς ταυτόχρονα ο Bastianini να περνά.

Η τετράδα χτίζει μία διαφορά που περνά το ένα δευτερόλεπτο από τον Quartararo και μέχρι τα 2/3 του αγώνα θα σκαρφαλώσει πιο πάνω, έπειτα θα μειωθεί και τέλος θα μεγαλώσει πολύ παραπάνω.

Ωστόσο αυτή η τετράδα θα έχει πλέον τον αγώνα δικό της και σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζει κάποιος άλλος για να κυνηγήσει μία θέση στο βάθρο.

Λίγο αργότερα η τετράδα θα σπάσει στα δύο, ο Bastianini θα παλέψει με τον Marini, θα χάσει και θα ξανά κερδίσει, ενώ ο ένας μετά τον άλλο οι αναβάτες κερδίζουν προειδοποίηση ορίων πίστας με εξαίρεση τον Bagnaia.

Στον 20ο όμως γύρο ο Bastianini που έχει ήδη αφήσει τον Marini και έχει μειώσει την διαφορά της δυάδας εκείνης κάνοντας μία τριάδα βάθρου, κάνει την επίθεσή του στον Vinales. Δεν είναι το ίδιο επιθετική με εκείνη που του είχε κάνει η Aprilia σχεδόν είκοσι γύρους πριν αλλά είναι το ίδιο καθαρή και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για να του ξανά επιτεθεί.

Η Ducati στέλνει αμέσως μήνυμα στον Bagnaia πως πίσω του είναι ο Bastianini και αρχικά θα έλεγε κανείς πως αυτό έγινε για να ξέρει πως δεν κινδυνεύει από την Aprilia. Στην πράξη όμως η απειλή από τον Bastianini είναι πολύ μεγαλύτερη καθώς οι δύο μοτοσυκλέτες είναι ακόμη πιο κοντά.

Ξεκινά ένα σερί σε υψηλό ρυθμό μέχρι το τέλος του αγώνα. Μέχρι τότε ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις τους τέσσερις να οδηγούν σε ένα όριο που τους επέτρεπε να ελέγχουν τον εμπρός αλλά να κλείνουν τις πόρτες στον πίσω αναβάτη που οι πραγματικοί φίλαθλοι του αθλήματος θα πρέπει να εκτιμήσουν περισσότερο από τις αγκωνιές καθώς είναι οδήγηση για σεμινάριο πραγματικά.

Ο Bagnaia ανοίγει το γκάζι μόλις μαθαίνει ποιος είναι πίσω και αρχικά χτίζει μία διαφορά σχεδόν 0,6 δευτερολέπτων που αμέσως θα κόψει ο Bastianini.

Εκείνη την στιγμή ο Quartararo είναι 1,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marini και η διαφορά των δύο πρώτων αρχίζει να μεγαλώνει.

Βλέπουμε τώρα μία διαφορετική οδήγηση από πριν, στο όριο πλέον των ελαστικών οι δύο Ducati απλά πηγαίνουν όσο πιο γρήγορα γίνεται και ο θεατής εύκολα μπορεί να καταλάβει εκείνη την στιγμή των βαθμό ρίσκου που παίρνουν!

Εξαφανίζονται από το οπτικό πεδίο της Aprilia γύρο με τον γύρο ενώ είναι ξεκάθαρο πως δεν υπάρχουν οδηγίες από την Ducati. Ο Bastianini θέλει πράγματι να περάσει τον Bagnaia και να του κόψει πέντε πόντους από το κυνήγι του Quartararo στον τίτλο και το θέλει σε σημείο που στον τελευταίο γύρο παραλίγο να χάσει τα φρένα και να τον ρίξει με καταστροφικά αποτελέσματα για το κυνήγι του τίτλου!

Ευτυχώς αυτή η επαφή δεν συμβαίνει, αλλά είναι χαρακτηριστικοί αυτοί οι τελευταίοι γύροι, κυρίως οι τρεις τελευταίοι όπου οι δύο Ducati κυνηγάνε η μία την άλλη, οι δύο μελλοντικοί συμπαίκτες στην ίδια ομάδα, παλεύουν για την νίκη. Ο Bastianini ξέρει πως αν περάσει θα πρέπει αυτό να γίνει με το λιγότερο δυνατό ρίσκο και απόλυτα καθαρά, αυτό όμως δεν τον γλιτώνει από στιγμές ρίσκου ενώ ξεκάθαρα καιροφυλακτεί για το παραμικρό λάθος του Bagnaia.

Εκείνο το γλίστρημα όμως με πιθανή πτώση και των δύο ανοίγει την ψαλίδα και τα πράγματα δείχνουν πως δεν θα έχουμε άλλο κυνηγητό όμως καταφέρνει και ξανά μαζεύει την μικρή διαφορά.

Στο μεταξύ έχουν φτάσει τον Watanabe, που η Suzuki έτσι για να τον τιμήσει του έδωσε την ευκαιρία να τρέξει αντικαθιστώντας τον Mir. Αμέσως φεύγει από την μέση, όσο οι δύο Ducati του ρίχνουν γύρο και ενώ είναι τελευταίος με διαφορά βλέπει τώρα την μάχη από το καλύτερο σημείο περνώντας την γραμμή τερματισμού τρίτος.

Στην καρό σημαία βγαίνει από το slipstreaming ο Bastianini και είναι πλέον Ducati vs Ducati καθώς περνούν σχεδόν ταυτόχρονα την γραμμή τερματισμού, μόλις με 0,034 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Αν δεν έπεφτε ο Miller και απλά τον είχαν προσπεράσει, διότι θα τον είχαν προσπεράσει, η απόσταση από τον Quartararo θα ήταν ακόμη πιο μικρή.

Ο Bagnaia γίνεται ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία της Ducati που κάνει τέσσερις νίκες στην σειρά και με αυτό το σερί απέχει πλέον 30 πόντους από τον Quartararo. Η Ducati όμως οδεύει προς μαθηματικό κλείδωμα στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ακόμη και στον επόμενο αγώνα. Το κοινό παραβλέπει συχνά αυτό το πρωτάθλημα και επικεντρώνεται στους αναβάτες, όμως μπορεί κανείς να έχει με νούμερα τις αποστάσεις των κατασκευαστών στα MotoGP και αυτό γίνεται με το δικό τους πρωτάθλημα που όπως φαίνεται θα κριθεί πολύ νωρίτερα…

 

Αποτελέσματα αγώνα Sana Marino GP στο Misano:
1
63FrancescoBagnaia
Ducati
41'43.1990
2
23EneaBastianini
Ducati
+0.034
3
12MaverickViñales
Aprilia
+4.212
4
10LucaMarini
Ducati
+5.283
5
20FabioQuartararo
Yamaha
+5.771
6
41AleixEspargaro
Aprilia
+10.230
7
42AlexRins
Suzuki
+12.496
8
33BradBinder
KTM
+14.661
9
89JorgeMartin
Ducati
+17.732
10
73AlexMarquez
Honda
+21.986
11
88MiguelOliveira
KTM
+23.685
12
4AndreaDovizioso
Yamaha
+29.276
13
25RaulFernandez
KTM
+30.433
14
6StefanBradl
Honda
+31.768
15
30TakaakiNakagami
Honda
+32.547
16
40DarrynBinder
Yamaha
+41.857
17
72MarcoBezzecchi
Ducati
+50.559
18
43JackMiller
Ducati
+53.371
19
87RemyGardner
KTM
+56.613
20
49FabioDi Giannantonio
Ducati
+57.304
21
KazukiWatanabe
Suzuki
1 laps
 
44PolEspargaro
Honda
 
 
5JohannZarco
Ducati
 
 
51MichelePirro
Ducati
 
 
21FrancoMorbidelli
Yamaha
 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες