MotoGP Misano Emilla Romagna FP1/FP2: Άνθρωπος της βροχής ο Miller

Παλεύοντας με την βρεγμένη άσφαλτο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/10/2021

Πολύ δύσκολες αποδείχτηκαν για τους περισσότερους αναβάτες οι συνθήκες που επικρατούσαν σήμερα στο Misano, καθώς η βροχή φρόντισε να κρατήσει έως το τέλος των FP2 βρεγμένη την άσφαλτο. Σε συνδυασμό με την αντεστραμμένη φορά της πίστας σε σχέση με τον αρχικό της σχεδιασμό, όπου έχει κάνει τις περισσότερες στροφές να κλείνουν προς την έξοδό τους, η λίστα με τις πτώσεις και τα χτυποκάρδια που έζησαν οι αναβάτες πάνω στις σέλες των θηρίων ήταν πέραν του συνηθισμένου. Ακόμα και ο Francesco Bagnaia που ξέρει αυτή την πίστα καλύτερα κι από το σπίτι του, είχε πτώση στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά. Ο πιο σταθερός αναβάτης σήμερα ήταν ο Johann Zarco, ο οποίος κατάφερε να έχει στα FP1 τον ταχύτερο χρόνο και στα FP2 τη δεύτερη θέση, σημειώνοντας παραπλήσιους χρόνους. Όμως ο ταχύτερος όλων και μάλιστα με πολύ μεγάλη διαφορά ήταν ο Jack Miller, όπου στην αρχή των FP2 σημείωσε χρόνο 1:41.305 που είναι σχεδόν εννέα δέκατα πιο γρήγορος από τον δεύτερο καλύτερο χρόνο της ημέρας που σημείωσε ο Zarco.

Ο Bagnaia προσπάθησε προς το τέλος των FP2 (όπου η πίστα άρχισε να στεγνώνει πάνω στην αγωνιστική γραμμή) να ανέβει στην πρώτη θέση και πράγματι έκανε το ταχύτερο sector 1 της ημέρας, όμως στη συνέχεια έχασε χρόνο στο sector 2 και πάτησε εκτός ορίων πίστας με αποτέλεσμα ο χρόνος τους να ακυρωθεί. Θετική ήταν και η εμφάνιση της ΚΤΜ μετά από πολύ καιρό, καθώς ο Iker Lacuona και ο Miguel Oliveira μπήκαν στην πρώτη πεντάδα, με τον Lacuona να κρατά την δεύτερη θέση για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των FP2.

Αντιθέτως τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά για το στρατόπεδο της Yamaha, με τον Fabio Quartararo να βρίσκεται εκτός δεκαπεντάδας, τόσο στα FP1, όσο και στα FP2 και κανένας αναβάτης της Yamaha δεν κατάφερε να σημειώσει χρόνο κάτω από το 1:43.

Δυσκολίες είχαν και οι αναβάτες της Honda, με τον Nakagami και τον Pol Espargaro να βασανίζονται με πτώσεις, την ίδια στιγμή που ο Marc Marquez είχε ένα πολύ καλό FP1 κάνοντας τον δεύτερο καλύτερο χρόνο, αλλά πολύ πάνω από ένα δευτερόλεπτο πιο αργός από τον Zarco. Στα FP2 ο Marc Marquez έκανε πολλές εναλλαγές ανάμεσα στη μοτοσυκλέτα με το παλιό πλαίσιο και σε εκείνη με το καινούριο, προσπαθώντας να βρει τον καλύτερο συνδυασμό με τα βρόχινα ελαστικά της Michelin.

Στο τέλος των FP2 δεν έλειψαν και οι εκπλήξεις, καθώς η πίστα άρχισε να στεγνώνει, δίνοντας την ευκαιρία στον Aleix Espargaro να ανεβάσει στην τρίτη θέση την Aprilia, αλλά και στον Danillo Petrucci να μπει μέσα στη δεκάδα.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ FP1

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ FP2


 

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.