Ο δεύτερος αγώνας φέτος στο Misano ήταν ένα ορόσημο για την Ιστορία των MotoGP, καθώς ήταν ο τελευταίος αγώνας του Valentino Rossi μέσα στην πατρίδα του. Για την ακρίβεια στο σπίτι του, μιας και η Tavullia, η ιδιαίτερη πατρίδα και τόπος κατοικίας του Rossi, απέχει μόλις 10 χιλιόμετρα από την θρυλική πίστα που φέρει το όνομα του αδικοχαμένου Marco Simoncelli.
Είναι λοιπόν απόλυτα λογικό, ένα τέτοιο ορόσημο να γιορταστεί με την ανάλογη συναισθηματική φόρτιση, αλλά και μεγαλοπρέπεια που του αξίζει. Στον πρώτο αγώνα του Misano, όπως μπορείτε να διαβάσετε και στο αφιέρωμα που θα φιλοξενεί MOTO που θα κυκλοφορήσει την Παρασκευή 29 Οκτωβρίου, οι εκδηλώσεις λατρείας και σεβασμού από τον κόσμο και τους ανθρώπους των GP ήταν εντυπωσιακές. Όταν όμως τον περασμένο Αύγουστο ανακοινώθηκε πως ακυρώνεται το GP της Μαλαισίας και στην θέση του θα έμπαινε ένας δεύτερος αγώνας στο Misano, κοντά δηλαδή και στο ημερολογιακό τέλος της σεζόν, ήταν βέβαιο πως το τελευταίο αγωνιστικό αντίο στον μεγαλύτερο –ίσως- αναβάτη όλων των εποχών, θα άφηνε το στίγμα του στην Ιστορία.
Η αρχή έγινε με μια… έκπληξη, από την ίδια του την ομάδα, και εννοούμε την VR46. Όλοι οι αναβάτες και οι μοτοσυκλέτες τους, συμπεριλαμβανομένου και του αδερφού του Luca Marini που αγωνίζεται κι αυτός στην μεγάλη κατηγορία, ήταν ντυμένοι στο χαρακτηριστικό "κίτρινο Rossi" χρώμα με ένα μεγάλο "Grazie Vale" πάνω τους. Αυτό ήταν μάλιστα κάτι που, όπως δήλωσε αργότερα, το έκαναν οι αναβάτες του ως δική τους πρωτοβουλία από μόνοι τους, χωρίς αυτός να γνωρίζει τίποτα.
Φυσικά όπως σε κάθε αγώνα επί ιταλικού εδάφους και σε αυτόν ακόμη παραπάνω, ο Rossi είχε ετοιμάσει μαζί με τον Aldo Drudi ένα ιδιαίτερο κράνος, με βάση μια πραγματική φωτογραφία από τους οπαδούς του στις κερκίδες που κρατούν τις κλασσικές κίτρινες σημαίες, και πλαισιώνουν μια μεγάλη κίτρινη καρδιά, αφιερωμένη σε όλους αυτούς.
Με αυτό το κράνος ο Vale στήθηκε στην σχάρα εκκίνησης του αγώνα και παρότι ξεκίνησε τελευταίος, τερμάτισε στην δέκατη θέση, μέσα σε ένα σχεδόν καθολικό standing ovation. Ήταν από τις ελάχιστες φορές που ο Rossi συγκινήθηκε κλαίγοντας στον γύρο μετά τον τερματισμό, με πολλές γνωστές προσωπικότητες των GP, αλλά και απλούς οπαδούς να προσπαθούν να του δείξουν με μια αγκαλιά την τεράστια ευγνωμοσύνη τους. Η πιο συγκινητική όμως εικόνα, ήταν όταν ο αδερφός του, Luca Marini, σταμάτησε δίπλα του να τον αγκαλιάσει, με τον "Γιατρό" να ανταποδίδει με ένα αδερφικό χάδι στο κράνος. Είναι σίγουρα μία φωτογραφία που η μητέρα τους, η Stefania Palma, θα έχει για πάντα σε περίοπτη θέση στο σπίτι της.
Σε κάθε στροφή που περνούσε ο Rossi, το πλήθος ανεξάρτητα από τα "χρώματα" που ήταν βαμμένο, σηκωνόταν όρθιο για να τον χειροκροτήσει και να τον επευφημήσει, τον άνθρωπο που όχι απλώς άλλαξε την εικόνα του αθλήματος, αλλά έγινε το ίδιο το άθλημα. Κι ό ίδιος ο Rossi όμως δεν τους αφήνει παραπονεμένους. Σταματάει στην άκρη της πίστας και σκαρφαλωμένος πάνω στα προστατευτικά, αφού του χαρίζει μια βαθιά υπόκλιση, του πετάει τα γάντια του και στο τέλος το κράνος του.
Ναι, αυτό το μοναδικό κράνος που φέρεσαι ο Rossi όταν έτρεξε για τελευταία φορά στην Ιταλία, κατέληξε στα χέρια ενός τυχερού από τις εξέδρες, που μάλλον θα κάνει πολλά βράδια να κοιμηθεί!
Γυρνώντας στα πιτς, φίλοι αλλά και αντίπαλοι φροντίζουν να ανεβάσουν την συναισθηματική φόρτιση στα ύψη, καθώς δακρυσμένοι αγκαλιάζουν τον μέντορά τους, τον μεγάλο τους αντίπαλο, τον φίλο τους… Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Bagnaia που μετά την άσχημη κατάληξη του αγώνα του, πήγε να συγχαρεί πρώτα τον Quartararo και μετά έσφιξε στην αγκαλιά του τον δάσκαλό του. Ο ίδιος δηλώνει ότι έζησε τον καλύτερο αποχαιρετιμσό. Είπε μάλιστα χαριτολογώντας, πως ήταν τόσο καλός που σκέφτεται να μην τρέξει στους δύο τελευταίους αγώνες της φετινής σεζόν, ώστε να του μείνει αυτό ως τελευταία ανάμνηση.
Στο box της ομάδας τον περιμένει όλη του η οικογένεια. Είναι εκεί η έγκυος κοπέλα του και η μητέρα του και τα δάκρυα είναι εξαιρετικά δύσκολο να συγκρατηθούν. Το κοινό εξακολουθεί να παραμένει όρθιο και να χειροκροτεί φωνάζοντας το όνομά του. Μετά από λίγο ξαναβγαίνει στην πίστα για να λάβει μια πολύ σπουδαία διάκριση και ένα εντυπωσιακό βραβείο. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Luigi Di Maio του απονέμει το βραβείο του πρεσβευτή "Made in Italy". "Με αυτή την αναγνώριση λέμε ευχαριστώ σε έναν χαρακτήρα που όχι μόνο πρωταγωνίστησε στο άθλημα και εκπροσώπησε όλη Ιταλία παγκοσμίως κάνοντας το κοινό να ονειρεύεται, αλλά έκανε και το "Made in Italy" να ταξιδέψει πάνω σε δύο ρόδες με μεγάλη ταχύτητα", δήλωσε ο Υπουργός.
Το βραβείο ήταν σχεδιασμένο από τον Aldo Drudi και κατασκευασμένο στο ιστορικό εργοστάσιο κρυστάλλων Barovier & Toso στο Murano. Ήταν διακοσμημένο με εννέα ράμφη από χρυσό 24 καρατίων, ενώ φυσικά έχει πάνω του και το νούμερο 46. Τα βεγγαλικά που άνοιξαν στον αέρα την ώρα της απονομής δεν κατάφεραν να καλύψουν τις επευφημίες του κόσμου που αποχαιρετούσε με τον τρόπο του το G.O.A.T. Τον μεγαλύτερο αναβάτη όλων των εποχών…
