MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

MotoGP: Alberto Puig - “Η πρόοδος της Honda είναι ξεκάθαρη, αλλά χρειαζόμαστε περισσότερη συνέπεια”

O απολογισμός και οι στόχοι του Ισπανού διευθυντή της ομάδας HRC για το 2026
Puig
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/12/2025

Η χρονιά ξεκίνησε δύσκολα για τη Honda, εικόνα που θύμιζε έντονα το 2024. Ο Joan Mir εγκατέλειψε στους πέντε από τους έξι πρώτους αγώνες, ενώ ο Luca Marini κινούνταν στα όρια της πρώτης δεκάδας, χωρίς να μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Η νίκη του Johann Zarco εν μέσω βροχής στον αγώνα του Le Mans αποτέλεσε το highlight της χρονιάς, όμως η ουσιαστική αλλαγή φάνηκε μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα. Τότε, η Honda έκανε τα πιο σημαντικά βήματα εξέλιξης, κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην σειρά εκκίνησης και στα βάθρα του Joan Mir στην Ιαπωνία, αλλά και στο Grand Prix της Μαλαισίας.

Puig

Η βελτιωμένη εικόνα του δεύτερου μισού της σεζόν έφερε τελικά τη Honda από την κατηγορίας D, στην κατηγορία C, στο σύστημα παραχωρήσεων concessions με την άνοδο να επιτυγχάνεται οριακά, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στη Βαλένθια, όπου ο Marini τερμάτισε έβδομος.

“Ήταν μια χρονιά με πάρα πολλή δουλειά, αλλά κάναμε πρόοδο, και αυτό είναι ξεκάθαρο”, δήλωσε ο Alberto Puig.
“Δεν είμαστε ακόμη εκεί που θέλουμε, όμως σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, αυτή ήταν η χρονιά που εκμεταλλευτήκαμε περισσότερο τις παραχωρήσεις και τον χρόνο που είχαμε για να εξελίξουμε τη μοτοσυκλέτα”.

Όπως εξήγησε, στην αρχή της χρονιάς η RC213V δεν βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με αυτό που παρουσίασε μετά το καλοκαίρι, “Ξέραμε ότι μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα θα μπορούσαμε να κάνουμε κάποια σοβαρά βήματα εξέλιξης, και αυτό ακριβώς συνέβη. Οι αναβάτες άρχισαν να αποδίδουν καλύτερα και τα πράγματα πήγαν πολύ πιο καλά από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και μετά”.

Σύμφωνα με τον Puig, ο τομέας στον οποίο η Honda έκανε το μεγαλύτερο άλμα μέσα στο 2025 είναι ο κινητήρας.

“Μια μοτοσυκλέτα αποτελείται από πολλά στοιχεία, αλλά αν με ρωτήσετε προσωπικά, νομίζω ότι κάναμε μεγάλη βελτίωση στον κινητήρα”, ανέφερε.
“Σε αυτή την κατηγορία, αν δεν έχεις τελική ταχύτητα, είναι πολύ δύσκολο ακόμη και να σκεφτείς προσπέραση. Δώσαμε περισσότερη ιπποδύναμη στους αναβάτες και νομίζω ότι το εκτίμησαν πραγματικά”.

Κοιτώντας προς το 2026, ο Puig ξεκαθαρίζει ότι το μεγάλο ζητούμενο είναι η σταθερότητα στην απόδοση. Η Honda έδειξε ότι μπορεί να διεκδικήσει βάθρα, όμως αυτό δεν συνέβη σε όλους τους αγώνες του δεύτερου μισού της σεζόν.

Puig

“Υπήρξαν καλές στιγμές”, είπε. “Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη νίκη του Johann Zarco στο Le Mans, που ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, οι δύο αναβάτες μας, ο Mir και ο Marini, είχαν αρκετά καλά αποτελέσματα, με κάποια σκαμπανεβάσματα. Στην Ιαπωνία ήμασταν πολύ χαρούμενοι με το βάθρο”.

Και κατέληξε, “Η πρόοδος υπάρχει, αλλά αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε λίγη περισσότερη συνέπεια, και αυτό είναι το σημείο στο οποίο επικεντρωνόμαστε για την επόμενη χρονιά”.

Ένας ακόμη λόγος αισιοδοξίας για το 2026 είναι η ένταξη του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Moto2 2025, Diogo Moreira, στο project της Honda.

“Θα έχουμε έναν νέο αναβάτη που έρχεται από τη Moto2 και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα ξεκινήσει”, σημείωσε ο Puig.
“Μπροστά μας έχουμε μια συναρπαστική σεζόν. Στο τέλος της ημέρας, η Honda θέλει να κερδίζει και αργά ή γρήγορα θα είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό”.