MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

MotoGP: Ducati και VR46 μαζί ως το 2029 με αναβαθμισμένο ρόλο και εργοστασιακή υποστήριξη

Η ομάδα του Valentino Rossi συνεχίζει τη στενή της συνεργασία με τη Ducati για άλλα τρία χρόνια
MotoGP VR46 k Ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Το πρωί της Παρασκευής 3 Ιουλίου ανακοινώθηκε η ανανέωση συνεργασίας μεταξύ της Ducati Corse και της ομάδας VR46 Racing Team για άλλα τρία χρόνια, δηλαδή ως και τη σεζόν του 2029.

Η VR46 θα διατηρήσει το ίδιος στάτους που είχε τα τελευταία δύο χρόνια, δηλαδή θα έχει μια πλήρως εργοστασιακή μοτοσυκλέτα μεταξύ των δύο που θα τρέξει, αν και αυτό το γεγονός θα έχει πλέον διαφορετική βαρύτητα το 2027. Ο λόγος είναι πως το πρωτάθλημα MotoGP ανοίγει μια νέα σελίδα του χρόνου με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc, γεγονός που σημαίνει πως την πρώτη χρονιά δεν θα υπάρχουν φετινές και περσινές μοτοσυκλέτες, καθώς όλες θα είναι ίδιες.

Ωστόσο, ο “εργοστασιακός” αναβάτης της ομάδας θα έχει την πλήρη υποστήριξη του εργοστασίου και θα λαμβάνει όλες τις αναβαθμίσεις που θα παίρνουν και οι αναβάτες της Lenovo Ducati, ενώ ο δεύτερος θα έχει χαμηλότερου επιπέδου εξέλιξη στη μοτοσυκλέτα του.

Ειδικά πάντως για την επόμενη χρονιά, την πρώτη με τις νέες μοτοσυκλέτες MotoGP, αυτή η κατάσταση ενδεχομένως να είναι πιο ομαλοποιημένη για την ομάδα του Valentino Rossi και αυτό έχει να κάνει αφενός με την ιδιαιτερότητα του νέου ξεκινήματος για το πρωτάθλημα, αφετέρου με τους δύο αναβάτες που θα έχει.

Ως γνωστόν, αμφότεροι οι φετινοί αναβάτες της VR46 αναμένονται να αλλάξουν στρατόπεδα, με τον Fabio Di Giannantonio να πηγαίνει πιθανότατα (δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη) σε μια εργοστασιακή KTM δίπλα στον Alex Marquez, ενώ ο Franco Morbidelli κατά 99% θα βρεθεί εκτός πρωταθλήματος.

Στη θέση τους αναμένονται (ανεπιβεβαίωτα ακόμη) δύο νέα πρόσωπα: ο Fermin Aldeguer που μετακινείται παράλληλα από τη Ducati της Gresini σε αυτή της VR46 και ο Nicolo Bulega που θα έρθει από το WSBK. Το θέμα είναι πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο απευθείας με τη Ducati Corse (γι’ αυτό και μπορεί να φύγει χωρίς πολλές αντιρρήσεις από τη Gresini) το οποίο προέβλεπε πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη μετά τη rookie χρονιά του, ενώ ο Bulega έχει χριστεί αναβάτης εξέλιξης της νέας αγωνιστικής 850cc και κατά συνέπεια τουλάχιστον το 2027 η λογική λέει πως θα έχει όλες τις αναβαθμίσεις και στη δική του μοτοσυκλέτα.

Μόλις μια μέρα πιο πριν είχε ανακοινωθεί και η ανανέωση συνεργασίας της Ducati με τη Gresini Racing, η οποία επίσης θα έχει μια εργοστασιακή Ducati στους κόλπους της και η οποία θα δοθεί στον Joan Mir.

Στο σχήμα αυτό πάντως είναι ξεκάθαρο πως η VR46 είναι πλέον η πρώτη τη τάξει δορυφορική ομάδα της Ducati, κρίνοντας από το γεγονός πως εδώ έρχεται με τις ευλογίες της Ducati Corse τόσο ο Aldeguer, αναβάτης που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης και προσοχής στο Borgo Panigale, όσο και ο πολύ σημαντικός λόγω του εξελικτικού του ρόλου Bulega, έχοντας και μηχανικούς της Ducati “αποσπασμένους” μαζί με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της VR46.

Ετικέτες