MotoGP-Misano: The Italian Job

Η αλεπού 100 τα αλεπουδάκια 110
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2020

Έως τη στιγμή που έσβησαν τα φώτα και οι μοτοσυκλέτες ξεχύθηκαν προς την πρώτη στροφή της πίστας, αυτός ο αγώνας στο Misano έμοιαζε με ένα πάρτι της Yamaha. Τέσσερεις μοτοσυκλέτες της Yamaha στις πρώτες θέσεις, ρεκόρ ταχύτερου γύρου από τον Vinales στα χρονομετρημένα και φυσικά κυρίαρχη παρουσία στα ελεύθερα δοκιμαστικά την Παρασκευή και το Σάββατο, όπου ο Rossi ήταν ταχύτερος όλων στα ελεύθερα του Σαββάτου ξεσηκώνοντας τους λιγοστούς θεατές που είχαν την τύχη βρεθούν στις κερκίδες, με κίνητρο να ανέβει στο βάθρο για 200η φορά! Μόνο οι Ducati κατάφεραν να είναι πιο γρήγορες από τις Yamaha στο sector 2 όπου υπάρχει μια μικρή ευθεία με δυνατά φρένα στο τέλος της, όμως αυτό ήταν το μόνο σημείο που θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν στη διάρκεια του αγώνα για να προσπεράσουν και να κρατήσουν πίσω τους τις Yamaha. Σε όλα τα άλλα σημεία τα Yamaha ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορα απ’ όλους.

Από τους τέσσερεις αναβάτες της Yamaha, ο Quartararo είχε σαφώς το περισσότερο άγχος απ’ όλους, καθώς στο μυαλό του είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος και αυτό φάνηκε από τα λάθη που έκανε στα χρονομετρημένα. Μεγάλο ερωτηματικό για τον αγώνα ήταν η Suzuki καθώς η χάραξη της πίστας ταιριάζει στα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας της, όμως ο Mir και ο Rins έμοιαζαν να δυσκολεύονται να πιάσουν τον ρυθμό των Yamaha.

 Στο στρατόπεδο της ΚΤΜ μιλούσαν για επιστροφή στην πραγματικότητα μετά από τρεις ονειρεμένους αγώνες στο Brno και το Red Bull Ring, ενώ η Honda ζούσε μια τραγωδία, έχοντας μόνο τον Nakagami να ξεκινά από την 14η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1982! Παρ’ όλα αυτά, στη δροσερή άσφαλτο την Κυριακή το πρωί, ο Ιάπωνας ήταν ταχύτερος όλων στο ζέσταμα. Ο Cal Crutchlow δεν έτρεξε λόγω της εγχείρησης που έκανε στους πήχεις των χεριών και δεν πήρε την άδεια των γιατρών, ενώ ο Alex Marquez ήταν τελευταίος, δηλώνοντας πως δεν είχε καμία αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα στα σαμαράκια που έχει η πίστα μέσα στις στροφές.     

Λόγω της νέας ασφάλτου, όλα τα ελαστικά της Michelin έδειξαν πως μπορούν να αντέξουν έως το τέλος του αγώνα, μειώνοντας το ρίσκο λάθος επιλογής από τις ομάδες και τους αναβάτες. Όπως είπε η Michelin, μόνο η σκληρή πίσω γόμα χρειάζεται δυο-τρεις γύρους για να πιάσει το μέγιστο κράτημα. Αυτή επέλεξε ο Vinales που για άλλη μια φορά έκανε κακή εκκίνηση και συνέχισε να χάνει θέσεις σε κάθε γύρο που πέρναγε. Όχι όμως ο Morbideli που πήρε μια άξια νίκη, στρίβοντας πρώτος και οδηγώντας τον αγώνα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Πίσω του ο Rossi!!! Ο γιατρός έστριψε δεύτερος και έμεινε στην ουρά του μαθητή του Morbideli έως τους τρεις τελευταίους γύρους όπου ο εξωπραγματικός “κουτσός” Bagnaia είχε περάσει από εξωτερική(!!!!!) τη Suzuki του Rins και από εσωτερική τη Yamaha του Rossi για να πάρει το πρώτο του podium έχοντας μαλακό πίσω ελαστικό όπως και όλα τα υπόλοιπα Ducati. Άξια και η τρίτη θέση του Mir που έμεινε πίσω από τον Rins, μέχρι τη στιγμή που ο Rins ξέμεινε από κράτημα λόγω της προσπάθειάς του να περάσει τον Rossi στις στροφές. Και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας; Τον Dovizioso λέτε; Διότι ο Quartararo πνίγηκε μέσα στο άγχος του και κατάφερε να πέσει δύο φορές! Ο Jack Miller το πάλεψε έως τη μέση του αγώνα και ήταν σταθερά τρίτος, οδηγώντας προσεκτικά για να κρατήσει έως το τέλος τα soft ελαστικά του και μάλιστα ξεπέρασε τρεις φορές τα όρια της πίστας λόγω των πολύ ανοιχτών γραμμών του, όμως δεν έκανε τόσο καλή δουλειά όσο ο Bagnaia και έπεσε πίσω. Ο επόμενος αγώνας είναι στην ίδια πίστα και σίγουρα θα δούμε ακόμα πιο σκληρές μάχες, καθώς φάνηκε πως το Misano δεν είναι τελικά μια πίστα που τα Yamaha έχουν το απόλυτο πλεονέκτημα.

Moto2

Αν δεν είσαι φανατικός οπαδός των ιταλών αναβατών, τότε μάλλον ο αγώνας της Moto2 ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μέχρι να αρχίσουν τα MotoGP. Ο Luca Marini οδηγούσε σταθερά στο 1:37, όταν όλοι οι άλλοι πάλευαν να κατέβουν κάτω από το 1:38 και έτσι έκανε μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας ήδη από τους 5 πρώτους γύρους. Πίσω του άλλος ένα αναβάτης της Sky Team, ο ιταλός Bezzecchi που στην αρχή ήταν κοντά στον Marini αλλά ένα λάθος των έριξε 1,2 δευτερόλεπτα πίσω του και δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά για πολλούς γύρους. Όμως ο Marini είχε μια δύσκολη στιγμή (νεκρά στο κατέβασμα ταχύτητας) άνοιξε τη γραμμή του και ο Bezzecchi πέρασε εμπρός. Ακολούθησε μια μάχη μεταξύ τους στους τελευταίους πέντε γύρους, με την κοκορομαχία να ευνοεί τον ιταλό (τι άλλο…) Bastianini που είχε ρόλο θεατή έως εκείνη τη στιγμή στην τρίτη θέση. Όμως ο Marini είχε κάτι παραπάνω να δώσει στους τελευταίους γύρους. Πέρασε τον Bezzecchi (που επίσης είχε μια δύσκολη στιγμή με νεκρά στο κιβώτιο) και πήρε τη νίκη σε μια πίστα που είναι δίπλα στο χωριό του. Ο Lowes που είχε την pole position ξεκίνησε από τα pits λόγω τιμωρίας που είχε από τον αγώνα της Αυστρίας, οπότε δεν υπήρχε κάποια απειλή για του ιταλούς, ενώ ο Jorge Martin δεν έτρεξε καν, καθώς βρέθηκε θετικός στον Covid-19.  

 

Moto3

Σε αυτό το κλασσικό θρίλερ που είναι κάθε αγώνας της μικρής κατηγορίας, ο σκοτσέζος McPhee πήρε την πρώτη νίκη φέτος παρά το γεγονός πως είχε ξεκινήσει πίσω από τη δεκάδα. Δεύτερος μετά από έναν καταπληκτικό τελευταίο γύρο ήταν ο ιάπωνας Ogura που είχε και την pole position αλλά στη διάρκεια του αγώνα πάλευε μεταξύ 7ης και 9ης θέσης. Τρίτος άλλος ένας ιάπωνας, ο Suzuki που δεν έχασε ποτέ την επαφή του με τις πέντε πρώτες θέσεις και ήταν νικητής πέρσι σε αυτή την πίστα. Η πτώση του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Arenas (106 βαθμοί) από hisiding άλλαξε τα δεδομένα και πλέον ο Ogura στη δεύτερη θέση (101 βαθμοί) του πρωταθλήματος είναι πολύ κοντά του.

MotoGP: Πώς διαμορφώνεται η σύνθεση αναβατών στο πρωτάθλημα του 2027

Η σχάρα εκκίνησης του νέου πρωταθλήματος σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε ως σήμερα
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

23/6/2026

Τη 18η μέρα του Ιουνίου 2026 υπογράφτηκε επιτέλους η πολύπαθη Concorde Agreement, η συμφωνία μεταξύ διοργανωτών και κατασκευαστών MotoGP για τη συνέχεια του πρωταθλήματος από το 2027 ως και το 2031. Πρόκειται για μια συμφωνία που έπρεπε κανονικά να έχει οριστικοποιηθεί πριν τελειώσει η περσινή σεζόν, ωστόσο η νέα ιδιοκτησία του πρωταθλήματος, Liberty Media, έχει πολλές αλλαγές στα υπόψη της και φυσικά κάπου εκεί άρχισαν οι τριβές με εργοστάσια και ομάδες που οδήγησαν σε τόσο μεγάλη καθυστέρηση.

Από τη στιγμή πάντως που το άμεσο μέλλον του MotoGP μπήκε σε ράγες για τα επόμενα πέντε χρόνια, το θέμα που θα απασχολήσει την επικαιρότητα θα είναι δίχως άλλο οι μεταγραφές. Ενόψει μιας νέας εποχής για το πρωτάθλημα, με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc και αρκετά αλλαγμένους τεχνικούς κανονισμούς, τα περισσότερα συμβόλαια των αναβατών λήγουν φέτος και πλέον διαμορφώνεται ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο για τη σχάρα εκκίνησης της επόμενης χρονιάς.

Ως αρχή μιας νέας εποχής έχει ήδη αρκετές ιδιαιτερότητες και μια από αυτές είναι πως δεν θα υπάρχουν “περσινές” μοτοσυκλέτες, άρα λογικά στην αφετηρία όλοι οι αναβάτες θα έχουν ίδιες ολοκαίνουργιες εργοστασιακές. Είναι άλλωστε προς το συμφέρον των εργοστασίων να μαζέψουν όσα περισσότερα δεδομένα μπορούν, άρα θέλουν όλους τους αναβάτες τους να μετέχουν στη διαδικασία αυτή, με μόνη ενδεχόμενη διαφορά για τους εργοστασιακούς να είναι η προτεραιότητα με την οποία θα υποδέχονται αναβαθμίσεις στις μοτοσυκλέτες τους.

bez

Ήδη γνωρίζουμε μια σειρά μετακινήσεων πρωτοκλασάτων αναβατών από το ένα εργοστάσιο στο άλλο, ωστόσο τίποτε από αυτά δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, προφανώς γιατί όλοι περίμεναν τη μεγάλη συμφωνία πριν προχωρήσουν σε εξαγγελίες.

Η ανανέωση του Marc Marquez για άλλα δύο χρόνια (2027-2028) με την εργοστασιακή Ducati είναι η πρώτη είδηση που ανακοινώθηκε μετά τη συμφωνία, ενώ είχε προηγηθεί η ανανέωση του Marco Bezzecchi με την Aprilia. Πέραν αυτών των δύο, σίγουροι με συμβόλαια για του χρόνου είναι ακόμη οι Diogo Moreira, Johann Zarco και Toprak Razgatlioglu, ενώ όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες είναι στον αέρα, αν και για πολλούς οι επόμενοι προορισμοί τους είναι λίγο-πολύ γνωστοί, απλά όχι ακόμη επισημοποιημένοι.

Ας δούμε πώς διαμορφώνεται το νέο πρωτάθλημα MotoGP του 2027 με βάση όσα γνωρίζουμε ως σήμερα.

motogp

Aprilia

Ο Marco Bezzecchi ήταν ο πρώτος που υπέγραψε ανανέωση συμβολαίου φέτος με άγνωστη, αλλά πάντως πολυετή, διάρκεια. Δίπλα του αναμένεται να έρθει ο καλός του φίλος Pecco Bagnaia από τη Ducati.

Στην Trackhouse ωστόσο όλα φαίνεται πως θα αλλάξουν, καθώς η Aprilia θέλει να προμοτάρει μια 100% ιταλική σύνθεση, γεγονός που σημαίνει αποχαιρετισμό και των δύο φετινών αναβατών της. Για τον Ai Ogura βέβαια αυτό δεν σημαίνει και πολλά, καθώς ο Ιάπωνας έχει ήδη χαιρετήσει για μια θέση στην εργοστασιακή Yamaha, μα φαίνεται πως αποχαιρετά και ο Raul Fernandez.

Με τα σημερινά δεδομένα, οι δύο αναβάτες που εκτιμάται πως θα έρθουν είναι οι Enea Bastianini από την Tech3 KTM και Luca Marini από τη Honda HRC.

mm93

Ducati

Η πρωταθλήτρια του 2025 θα έχει σίγουρα τον πρωταθλητή Marc Marquez και δίπλα του θεωρείται βέβαιη η άφιξη του Pedro Acosta από την ΚΤΜ.

Όσο για τις δορυφορικές της ομάδες, αμφότερες αναμένονται να έχουν ολοκαίνουργιες συνθέσεις από του χρόνου.

Η VR46 θα υποδεχτεί τον Fermin Aldeguer σε μια “εσωτερική” μετακίνηση από τη Gresini και δίπλα του αναμένεται να έρθει ο Nicolo Bulega από το WSBK, με τις ευχές και προτροπές της Ducati Corse έχοντας ήδη αναλάβει ρόλο αναβάτη εξέλιξης της νέας Desmosedici με τα Pirelli.

Η δε Gresini είναι ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο αυτή τη στιγμή, καθώς αναμένεται να χάσει και τους δύο αναβάτες της, με τις φήμες να φέρνουν τον Joan Mir από τη Honda και τον Daniel Holgado από τη Moto2 στις σέλες των Ducati της.

Ακούγονται δε και φήμες για διακοπή της σχέσης της Gresini με τη Ducati (κάτι που θα εξηγούσε καλύτερα και την οριζόντια μετακίνηση του Aldeguer), με κάποιες εκ των φωνών να μιλούν για επανασύνδεση με τη Honda.

quartararo

Honda

Μετά από μια σειρά δύσκολων ετών, φέτος η Honda δείχνει να ξαναβρίσκει τον δρόμο της, χωρίς ωστόσο να έχει ακόμη φτάσει σε ένα επίπεδο σταθερής διεκδίκησης βάθρων. Για του χρόνου όμως έχει ήδη φροντίσει να επενδύσει σε πολύ δυνατούς αναβάτες, καθώς η μια σέλα της εργοστασιακής ομάδας είναι καπαρωμένη από τον Fabio Quartararo.

Η δεύτερη έχει πολλά ερωτηματικά, με το φαβορί να δείχνει αυτή τη στιγμή ο David Alonso από τη Moto2, ο αναβάτης που χάρισε στη CFMOTO τον τίτλο της Moto3 το 2024, για δύο ταυτόχρονες παγκόσμιες πρωτιές: το πρώτο πρωτάθλημα GP για κινέζικο εργοστάσιο (έστω κι αν μόνο τα αυτοκόλλητα είναι κινέζικα πάνω στην ΚΤΜ RC250GP της CFMOTO Aspar Team) και ο πρώτος τίτλος για Κολομβιανό αναβάτη.

Στην LCR, από την άλλη, οι Diogo Moreira και Johann Zarco δεν έχουν κανένα λόγο να ανησυχούν. Αν κάτι θα μπορούσε να αλλάξει εδώ είναι κάποιες φημολογούμενες (και εντελώς ανεπιβεβαίωτες) συζητήσεις εντός HRC για να δώσουν την εργοστασιακή σέλα στον Moreira που εντυπωσιάζει φέτος ως rookie, αντί του Alonso που θα μπορούσε (σε ένα υποθετικό σενάριο) να πάει αντ’ αυτού στην LCR με εγγυημένο συμβόλαιο HRC.

alex pedro
Alex Marquez (αριστερά) και Pedro Acosta (δεξιά) θα ανταλλάξουν μοτοσυκλέτες, στην ΚΤΜ ο πρώτος, στη Ducati ο δεύτερος

ΚΤΜ

Παρά τις φήμες και τους φόβους για αποχώρηση της ΚΤΜ από το πρωτάθλημα μετά την οικονομική της κρίση και την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος, οι Αυστριακοί επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους με το MotoGP υπογράφοντας τη νέα πενταετή σύμβαση.

Η εργοστασιακή της ομάδα ωστόσο θα αλλάξει ριζικά του χρόνου, με νέο δίδυμο τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio.

Όσο για την Tech3, εκεί τα δεδομένα είναι πολύ πιο ρευστά και τίποτε δεν έχει την ίδια βεβαιότητα όπως στην εργοστασιακή Red Bull KTM Factory Racing. Η ομάδα του Guenther Steiner σίγουρα θα χωρίσει με τον Enea Bastianini, ενώ ενδέχεται να διατηρήσει τον Maverick Vinales στους κόλπους της. Άρα τουλάχιστον ένας ακόμη αναβάτης πιθανώς θα έρθει εδώ, με δύο ονόματα από τη Moto2 να ακούγονται πολύ έντονα: Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος της Moto2 αυτή τη στιγμή) και Senna Agius.

Ωστόσο τα δεδομένα για την ομάδα αυτή είναι πολύ περίπλοκα, καθώς υπάρχει ακόμη ο Brad Binder που θα περισσέψει από την εργοστασιακή και ο οποίος χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στο Mattighofen, καθώς και ο Raul Fernandez που φαίνεται πως περισσεύει από την Trackhouse – αν και ο Ισπανός έχει παρελθόν με την ΚΤΜ και δη όχι πολύ θετικό, έχοντας περάσει έναν δύσκολο χρόνο με την Tech3 το 2022, σε μια εποχή πάντως που τόσο η ΚΤΜ όσο και η Tech3 είχαν άλλους ιδιοκτήτες.

jorge martin

Yamaha

Η εργοστασιακή ομάδα της Yamaha θα αλλάξει 100% το 2027 και η σύνθεσή της είναι ήδη γνωστή: Jorge Martin και Ai Ogura.

Το ερώτημα είναι τι γίνεται με την Pramac και πιο συγκεκριμένα με τον Jack Miller, μιας και ο Toprak Razgatlioglu είναι σίγουρος για την επόμενη χρονιά.

Με τον Αυστραλό να χαιρετά πιθανότατα το MotoGP, ο αναβάτης που ακούγεται πως θα έρθει στη θέση του προέρχεται από τη Moto2 και είναι ο Izan Guevara.

pramac

Τα παραπάνω συνιστούν τα επικρατέστερα σενάρια της επόμενης χρονιάς, χωρίς ποτέ να μπορούμε να αποκλείσουμε μερικές εκπλήξεις. Σε πρώτη φάση παρατηρούμε ότι μερικά ονόματα φαίνονται να περισσεύουν, όπως οι Alex Rins, Jack Miller και Franco Morbidelli. Ο πρώτος μάλιστα έχει ήδη αποκαλύψει ότι η Yamaha τον έχει ενημερώσει πως δεν θα τον κρατήσει του χρόνου και όλα δείχνουν πως ο έμπειρος Ισπανός θα βρεθεί εκτός MotoGP το 2027, όπως και οι δύο προαναφερθέντες. Και οι τρεις αυτοί αναβάτες έχουν ήδη συνδεθεί με φημολογούμενες προτάσεις από το WSBK.

Ρόστερ MotoGP 2027
(με ερωτηματικό όσοι δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα)

Aprilia

Marco Bezzecchi

Pecco Bagnaia (;)

Trackhouse (Aprilia)

Luca Marini (;)

Enea Bastianini (;)

Ducati

Marc Marquez

Pedro Acosta (;)

Gresini (Ducati)

Joan Mir (;)

Daniel Holgado (;)

VR46 (Ducati)

Fermin Aldeguer (;)

Nicolo Bulega (;)

Honda

Fabio Quartararo (;)

David Alonso (;)

LCR (Honda)

Johann Zarco

Diogo Moreira

KTM

Alex Marquez (;)

Fabio Di Giannantonio (;)

Tech3 (KTM)

Maverick Vinales (;)

Brad Binder (;)

Raul Fernandez (;)

Manuel Gonzalez (;)

Senna Agius (;)

Yamaha

Jorge Martin (;)

Ai Ogura (;)

Pramac (Yamaha)

Toprak Razgatlioglu

Izan Guevara (;)

 

 

Ετικέτες