MotoGP - Misano Test 2022, Τελικά Αποτελέσματα

Ο Quartararo ταχύτερος, ο Marc Marquez 13ος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/9/2022
Το διήμερο Test του Misano τελείωσε, οι ομάδες του MotoGP δοκίμασαν πολλά και διάφορα εξαρτήματα που σταδιακά θα ενσωματωθούν στις μοτοσυκλέτες τους, αποτελώντας το προοίμιο για τα μοντέλα που θα οδηγήσουν οι αναβάτες το 2023. Όσον αφορά στους χρόνους, ο Quartararo σημείωσε τον ταχύτερο του διήμερου, ενώ ο Marc Marquez βρέθηκε 13ος στην επιστροφή του πάνω στη σέλα της RC213V.
 
Ας δούμε τι συνέβη στο τεστ του Misano ανά κατασκευαστή.
 
Yamaha
Η σημαντικότερη αλλαγή στο paddock ήταν σίγουρα ο νέος κινητήρας της Yamaha, με τον Quartararo να πετυχαίνει τελική ταχύτητα 298,3 χλμ/ώρα, μόλις 2 χλμ/ώρα λιγότερα από ότι ο Jorge Martin με το Ducati του.
 
Σημειώστε πάντως πως ο El Diablo έκανε slip streaming για να πετύχει το συγκεκριμένο νούμερο, ενώ παρόλα αυτά δήλωσε ικανοποιημένος με τις βελτιώσεις της Iwata, και πώς να μην είναι άλλωστε όταν ήταν ο ταχύτερος όλων.
Δίπλα στον νέο κινητήρα, η Yamaha παρουσίασε και ένα νέο πλαίσιο, ενώ οι αναβάτες της δοκίμασαν και αρκετά νέα αεροδυναμικά βοηθήματα. Παρόλο τώρα που το τεστ του Misano αφορά κυρίως στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών της επόμενης σεζόν, ο Team Manager της Yamaha Massimo Meregalli δήλωσε πως το νέο πλαίσιο θα μπορούσε να κάνει την εμφάνιση του ακόμα και από το επόμενο GP, στο Aragon.
 
Ο Meregalli δήλωσε επίσης πως η Yamaha ίσως βρήκε έναν τρόπο να βελτιώσει την απόδοση της μοτοσυκλέτας της μέσα στο 2022, που δεν αφορά στον κινητήρα. Περί τίνος πρόκειται άραγε; Υπομονή μέχρι το Aragon για να δούμε τι θα δούμε.
 
Honda
Μετά από 100 μέρες αποχής από την οδήγηση, και με μια ακόμη εγχείρηση στο ενεργητικό του, ο Marc Marquez επέστρεψε στη σέλα μιας RC213V, “γράφοντας” 39 γύρους την πρώτη και 61 γύρους τη δεύτερη μέρα του τεστ. 
 
Τα καλά νέα εδώ είναι αρκετά. Το χέρι του δείχνει να δουλεύει όπως πρέπει, ο ταχύτερος χρόνος του MM93 μπορεί να ήταν μόλις 13ος, όμως ήταν ο ταχύτερος απ’ όλων των αναβατών της Honda, κι αυτό παρά την τρίμηνη αποχή του, και παρά το ότι οι υπόλοιποι είχαν μόλις τρέξει αγώνα στην πίστα και είχαν ρυθμίσει ιδανικά τις μοτοσυκλέτες τους, και ευτυχώς ο Ισπανός… δεν έπεσε.
 
Τώρα ο Marquez μένει να χτίσει ξανά τη φυσική του κατάσταση, ενώ οι πόνοι που ένιωσε στο χέρι μετά την διήμερη καταπόνηση του τεστ ίσως σημαίνουν μια μικρή ακόμα καθυστέρηση μέχρι την επανεμφάνιση του στους αγώνες, οπότε μάλλον δεν θα τον δούμε στο Aragon.
Όσον αφορά στις βελτιώσεις που παρουσίασε η Honda, αυτές περιλάμβαναν ένα αλουμινένιο ψαλίδι της Kalex που αρχικά δοκίμασε ο Stefan Bradl, για να το δούμε τη δεύτερη και σε μια από τις τρεις μοτοσυκλέτες που είχε στη διάθεση του ο Marc, δυο του 2022 και μια πάνω στην οποία θα χτιστεί εκείνη του 2023. Η Honda δοκίμασε και τρεις διαφορετικούς αεραγωγούς εισαγωγής, ενώ ο Bradl δοκίμασε και μια διαφορετική εξάτμιση.
 
Ducati
O νικητής του GP του Misano, Francesco Bagnaia σημείωσε τον δεύτερο ταχύτερο γύρο του τεστ, ενώ ο μελλοντικός ομόσταυλος του, Enea Bastianini ήταν 4ος γενικής. Κανείς αναβάτης της Ducati δεν εμφανίστηκε στην πίστα το απόγευμα της δεύτερης ημέρας, ενώ η Mooney VR46 είχε ήδη τελειώσει τις δοκιμές της από την πρώτη μέρα!
Η εταιρεία της Bologna δούλεψε πάνω σε ένα νέο πλαίσιο, και σε νέα αεροδυναμική, μόνο όμως με τους Bagnaia και Bastianini. Ο Jack Miller είχε μια πτώση, δίχως ευτυχώς να τραυματιστεί. Συντηρητική δουλειά από τους Ιταλούς λοιπόν, καθώς για την ώρα είναι ικανοποιημένοι από τη μοτοσυκλέτα τους, με τα υπόλοιπα εργοστάσια να τρέχουν για να τους φτάσουν.
 
Aprilia
Αμφότεροι οι αναβάτες της Aprilia τερμάτισαν στο TOP-5 των χρόνων, όμως ο Aleix Espargaro είχε την πιο άτυχη στιγμή του τεστ καθώς έπεσε και έσπασε το μικρό δάχτυλο του αριστερού του χεριού, ενώ παρόλο που πονάει ο Ισπανός δήλωσε πως αναμένεται να οδηγήσει στο Aragon.
 
Το Noale δοκίμασε διαφορετικά πλαίσια, ενώ όπως και η Yamaha θα μπορούσε να εμφανίσει κάποιο από αυτά μέσα στο 2022, ίσως ακόμα και από το Aragon. Οι δοκιμές αφορούσαν και σε νέα μεγαλύτερα (κι άλλο;!) αεροδυναμικά “φτερά”, και διαφορετικό φέρινγκ προς αναζήτηση καλύτερης πρόσφυσης μέσα στη στροφή.
 
KTM
Παρόλο που οι Αυστριακοί δεν είχαν μια πρωτότυπη μοτοσυκλέτα για το 2023 στο Test του Misano, είχαν αρκετά εξαρτήματα να δοκιμάσουν, με τους Brad Binder και Dani Pedrosa να έχουν αναλάβει τον κύριο όγκο των δοκιμών. Ταχύτερος αναβάτης των πορτοκαλί ήταν ο Miguel Oliveira με τον 8ο χρόνο γενικής.
 
Suzuki
Η Suzuki, που αποχωρεί από το MotoGP στα τέλη του 2022, βρέθηκε στο τεστ μόνο την πρώτη μέρα, και απουσίαζε την δεύτερη. Ο τραυματίας Joan Mir απουσίαζε, με τον Alex Rins να σημειώνει τον 19ο ταχύτερο χρόνο, ενώ στην πίστα οδήγησε και ο Dominique Aegerter.
 
Σειρά τώρα έχει το GP του Aragon στις 16-18 Σεπτεμβρίου.
 
Ακολουθούν οι καλύτεροι χρόνοι των αναβατών στο Test του Misano.
 
ΘΕΣΗΑΝΑΒΑΤΗΣΕΤΑΙΡΕΙΑΔΙΑΦΟΡΑ
1F.QUARTARAROYAMAHA1'31.054
2F.BAGNAIADUCATI0.118
3M.VIÑALESAPRILIA0.135
4E.BASTIANINIDUCATI0.206
5A.ESPARGAROAPRILIA0.279
6J.MARTINDUCATI0.385
7L.MARINIDUCATI0.419
8M.OLIVEIRAKTM0.531
9M.BEZZECCHIDUCATI0.537
10F.DI GIANNANTDUCATI0.551
11J.ZARCODUCATI0.552
12F.MORBIDELLIYAMAHA0.560
13M.MARQUEZHONDA0.588
14P.ESPARGAROHONDA0.653
15T.NAKAGAMIHONDA0.732
16B.BINDERKTM0.749
17A.MARQUEZHONDA0.810
18J.MILLERDUCATI0.873
19A.RINSSUZUKI0.882
20M.PIRRODUCATI1.016
21D.PEDROSAKTM1.254
22R.FERNANDEZKTM1.292
23R.GARDNERKTM1.379
24S.BRADLHONDA1.580
25D.BINDERYAMAHA1.766
26L.SAVADORIAPRILIA2.325
27D.AEGERTERSUZUKI2.853
28A.DOVIZIOSOYAMAHA3.843

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.