MotoGP Misano Test: Η Honda με αλουμινένιο ψαλίδι και μοτοσυκλέτα γεμάτη αισθητήρες

Συγκρατημένος ο Marc Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2022

Πρώτος ο Stefan Bradl δοκίμασε ένα νέο αλουμινένιο ψαλίδι για λογαριασμό της Honda, που το κατασκευάζει η γνωστή Kalex που μεταξύ άλλων φτιάχνει και τα πλαίσια για την Moto2.

Στην πορεία αυτό το ψαλίδι θα περάσει για δοκιμές τόσο στον Nakagami όσο και στον Marquez, ίσως και σήμερα.

Παράλληλα όμως η Honda τοποθέτησε μία σειρά από αισθητήρες τριών αξόνων στις μοτοσυκλέτες της. Οι αισθητήρες αυτοί μπορούν να συμπληρώσουν τα δεδομένα της τηλεμετρίας με συγκεκριμένα νούμερα για τις δονήσεις και τις ταλαντώσεις στα σημεία που έχουν τοποθετηθεί και τις διαφορές μεταξύ τους.

Τροφοδοτώντας στην συνέχεια τα ειδικά προγράμματα προσομοίωσης που κάθε εργοστάσιο έχει στην διάθεσή του, οι δοκιμές αυτές μπορούν να συνεχίσουν ψηφιακά. Κάνοντας μικρές αλλαγές στο πλαίσιο, το ψαλίδι, τα αεροδυναμικά βοηθήματα κτλ, το ειδικό λογισμικό που χρησιμοποιούν μπορεί να δείξει τις πιθανές επιπτώσεις κάθε αλλαγής στον χρόνο του ίδιου γύρου, ώστε ο πειραματισμός να συνεχίσει ψηφιακά πριν τα συμπεράσματά του δοκιμαστούν εκ νέου πρακτικά σε επόμενη δοκιμή.

 

 

Στο μεταξύ ο Marquez την πρώτη ημέρα συμπλήρωσε 39 γύρους χωρίς να οδηγήσει το απόγευμα και αυτή την ώρα βρίσκεται ξανά στην πίστα. Την πρώτη ημέρα έφτασε 18ος από πλευράς χρόνων και με διαφορά 1.103 από τον Bagnaia που είχε τον καλύτερο χρόνο, ωστόσο δεν βρέθηκε εκεί για να δει τα όρια αλλά για μία ομαλή προσαρμογή στην επάνοδο οδήγησης αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.

Το θετικό για αυτόν ήταν πως δεν είχε πόνο από το κόκαλο, τουλάχιστον έτσι ήταν η πρώτη αναφορά του ενώ κάτι τέτοιο θα ήταν ανησυχητικό σε αυτό το σημείο έτσι κι αλλιώς. Χρειάζεται ακόμη προσαρμογή, αυτό είναι το μόνο βέβαιο, όμως η πρώτη δοκιμή ήταν κρίνεται αρκετά πετυχημένη.

Η Honda δοκίμασε και μία σειρά από νέα αεροδυναμικά βοηθήματα που έμοιαζαν πολύ κοντά με αυτά της Aprilia. Ο Marquez έχει το δικαίωμα από τους κανονισμούς να αλλάξει άλλη μία φορά τα αεροδυναμικά βοηθήματα που χρησιμοποιεί. Κάθε οδηγός έχει δικαίωμα δύο αλλαγών στην σεζόν και όλοι τους, έχουν ήδη εκμεταλλευτεί και τις δύο εκτός από τον Marquez για τον προφανή λόγο της απουσίας του.

 

Στο μεταξύ οι υπόλοιποι αναβάτες, όπως τόνισε και ο ίδιος ο Marquez, προέρχονται από ένα αγωνιστικό τριήμερο στην ίδια πίστα, ενώ ο ίδιος έχει σημειώσει μία μεγάλη αποχή 100 ημερών από την οδήγηση, μεγαλύτερη και από εκείνη στις δοκιμές του Qatar που είναι οι πρώτες κάθε σεζόν.

Μετά και από την σημερινή δοκιμή που ο Marquez θα δοκιμάσει και λίγους περισσότερους γύρους, θα υπάρχει καλύτερη εικόνα για τον ίδιο πρωτίστως, του πότε θα μπορεί να επιστρέψει στην αγωνιστική δράση.

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.