MotoGP Motegi SPRINT: Νίκη Martin σε ρόλο μηχανοδηγού αμαξοστοιχίας

Μάχη έδωσε και ο Marquez
motogp_motoegi_motomag_Sprint
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/9/2023

Μία πεντακάθαρη νίκη για τον Martin από την pole position που έδειξε στον Bagnaia πως αν αφήσει τον Martin να φύγει μπροστά στην εκκίνηση, τότε μπορεί ακόμη και να χάσει την πρωτοπορία του στο πρωτάθλημα που τώρα προηγείται με 8 βαθμούς.

Από εκεί που ο Bagnaia έχτιζε διαφορά ασφαλείας ώστε να πάρει τον τίτλο νωρίτερα από την ολοκλήρωση των αγώνων, η άνοδος του Martin και οι πτώσεις του Bagnaia, έφεραν αλλαγή σκηνικού και το Motegi φαίνεται πως μπορεί να παίξει τον ρόλο του σε αυτό.

Μετά τον Martin ήταν οι δύο KTM που πέρασαν εμπρός με τον Miller κατευθείαν και τον Binder να χώνεται από την εσωτερική και να περνά και τον Bagnaia. Οι δύο KTM έμειναν πίσω από τον Martin κάνοντας μάλιστα και διαφορά με τον Bagnaia που πίσω του είχε τον Marquez και φαινόταν πως υπάρχει περίπτωση να έχουμε μάχη για την τέταρτη θέση.

Πριν ο Martin εξαφανιστεί εμπρός, ο Binder πέρασε τον Miller και αμέσως με τον Martin άνοιξαν την απόστασή τους ενώ ο Martin με ταχύτερους χρόνους και γρήγορο ρυθμό έδειχνε πως υπάρχει και άλλο περιθώριο. Μέχρι το τέλος του αγώνα αυτό το περιθώριο θα το είχε μεταβιβάσει στον Binder έχοντας διαφορά ασφαλείας και ο αναβάτης της KTM με την σειρά του θα το είχε μεταφέρει και εκείνος στον ομόσταυλό του Miller.

Ο Bagnaia ήταν κολλημένος στον τροχό της KTM και έβλεπε μπροστά του έναν βαθμό, πολύτιμο σε αυτό το στάδιο που φτάσαμε στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Αντίστοιχα ο Bezzecchi που είχε μπροστά του τον Marquez θα έπρεπε να κάνει την κίνησή του σύντομα. Πρώτα ξεκίνησε ο Bezzecchi δοκιμάζοντας να περάσει εμπρός βάζοντας την μοτοσυκλέτα εσωτερικά του Marquez. Στην τρίτη προσπάθεια κατάφερε να βρει τον δρόμο και να περάσει εμπρός έχοντας τον Marquez από την εξωτερική του. Αλλά δεν κατάφερε να στρίψει και ανοίγοντας γραμμή πήρε μαζί του και τον Marquez ο οποίος μπορούσε απλά να κόψει αρκετά για να καταφέρει να μείνει εντός πίστας. Αυτό άνοιξε την πόρτα στον Zarco που τόση ώρα παρακολουθούσε την μάχη και ο Bezzecchi αντί να κερδίσει μία θέση, έχασε άλλη μία. Διαφορετικά ο Zarco δεν θα είχε βρεθεί στην 5η θέση.

Ο Bezzecchi θα περνούσε αργότερα τον Marquez αφήνοντας τον έτσι στην θέση από την οποία ξεκίνησε αντί για 5ο και αν υπήρχαν και άλλοι γύροι θα περνούσε και τον Zarco, ωστόσο το θέαμα ήταν μπροστά.

Ο Bagnaia έβαλε στόχο να περάσει τον Miller που είναι δύσκολος αντίπαλος γιατί ξέρει που είναι καλή η Ducati και μπορεί να εκμεταλλευτεί την KTM κάνοντας ένα πολύ αργό φρενάρισμα. Οι δυο τους χάρισαν εξαιρετικό θέαμα παλεύοντας για την τρίτη θέση με τον Bagnaia να είναι ξεκάθαρα ταχύτερος αλλά να μην μπορεί να βρει σημείο προσπέρασης. Όσες φορές προσπάθησε, τόσες φορές τον έκοψε ο Miller μέχρι που στο τέλος ούτε και εκείνος μπορούσε να κάνει τόσο πιο αργά το φρενάρισμα, για να κλείσει τον Bagnaia που έχοντα μελετήσει την τελευταία του προσπάθεια πήρε λίγο διαφορετική γραμμή και κατάφερε να προετοιμαστεί για την επόμενη στροφή.

Μόλις ο Bagnaia πέρασε εμπρός, έκανε και μισή μοτοσυκλέτα απόσταση από τον Miller με το θέαμα του αγώνα που διαφορετικά ήταν ένα τρενάκι αναβατών, να τελειώνει εκεί.

Ο Martin σαφέστατα έχει το προβάδισμα και αύριο θα είναι μία πολύ δύσκολη ημέρα για τον Bagnaia αν θέλει να κρατήσει την διαφορά του.

Ο Aleix Espargaro είχε άλλη μία ατυχία με μηχανικό πρόβλημα που οδήγησε σε εγκατάλειψη, ένα κακό σερί εδώ για την Aprilia, αλλά τουλάχιστον ο Vinales ήταν εντός δεκάδας, ενώ καταστροφική η εμφάνιση της Yamaha με καλύτερη θέση στην 15άδα.

 


 

Θέση

Βαθμοί

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

Χρόνος / Διαφ.

1

12

89J. Martin

Prima Pramac Racing

21:00.7340

2

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+1.390

3

7

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+5.279

4

6

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+6.194

5

5

5J. Zarco

Prima Pramac Racing

+6.315

6

4

72M. Bezzecchi

Mooney VR46 Racing Team

+8.919

7

3

93M. Marquez

Repsol Honda Team

+9.298

8

2

49F. Di Giannantonio

Gresini Racing MotoGP™

+10.189

9

1

12M. Viñales

Aprilia Racing

+12.404

10

 

25R. Fernandez

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

+15.366

11

 

44P. Espargaro

GASGAS Factory Racing Tech3

+15.473

12

 

37A. Fernandez

GASGAS Factory Racing Tech3

+15.592

13

 

36J. Mir

Repsol Honda Team

+17.052

14

 

88M. Oliveira

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

+18.092

15

 

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+19.333

16

 

21F. Morbidelli

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+19.645

17

 

30T. Nakagami

LCR Honda

+21.862

18

 

35C. Crutchlow

Yamalube RS4GP Racing Team

+26.026

19

 

51M. Pirro

Ducati Lenovo Team

+27.911

20

 

6S. Bradl

Repsol Honda Team

+28.178

NOT CLASSIFIED

   

41A. Espargaro

Aprilia Racing

8 laps

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.