MotoGP MOTUL Argentina: Πρωταγωνίστησαν οι πτώσεις

Θρίαμβος Yamaha με το θέαμα να δίνουν οι πίσω θέσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2017

Μεγαλύτερη σπαζοκεφαλιά για τους αναβάτες η επιλογή των ελαστικών στον αγώνα της Αργεντινής, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο καιρός την χθεσινή ημέρα χάλασε τις δοκιμές και έκανε δύσκολο να βρουν τις ιδανικές ρυθμίσεις για τον στεγνό αγώνα.

Το αποτέλεσμα ήταν τελικά  να γίνουν οι πτώσεις το πιο αναπάντεχο πράγμα του αγώνα. Έξω και οι δύο Ducati, έξω και οι δύο Honda αλλά ας ξεκινήσουμε από την πιο άμεση πτώση του αγώνα, εκείνη του Lorenzo στην πρώτη στροφή. Ο Lorenzo ακούμπησε τον πίσω τροχό του Iannone, χωρίς να βγάλει τον Ιταλό εκτός της στιγμή που ο ίδιος είχε μία άμεση και εντυπωσιακή πτώση, ευτυχώς χωρίς να τον πατήσει κάποιος από τους υπόλοιπους αναβάτες, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί. Μόνος υπεύθυνος για την πτώση του, βλέποντας το στιγμιότυπο από όλες τις διαφορετικές κάμερες, είναι ο ίδιος ο Lorenzo καθώς δεν φαίνεται να κόβει ο Iannone και να μην μπορεί να κάνει κάτι ο Ισπανός, που αντίθετα έχοντας πιο κλειστή γραμμή, δεν μπόρεσε να την κρατήσει και την άνοιξε πέφτοντας πάνω στον Iannone. Θα μπορούσες να πεις ότι για το μόνο που έφταιξε ο Iannone ήταν πως δεν θα έπρεπε να έχει αυτή την θέση, αφού η εκκίνησή του ήταν άκυρη. Ήταν στο σκόπευτρο της διοργάνωσης και στο Qatar, για την εξαιρετική του εκκίνηση στο όριο ακριβώς και ήταν αντίστοιχα και το ’16 για να φθάσει στην Αργεντινή να κάνει τελικά το λάθος. Τιμωρήθηκε αργότερα με πέρασμα από τα pit.

Ο Marquez ξέφυγε γρήγορα πρώτος χτίζοντας μικρή διαφορά, στροφή με στροφή την στιγμή που ο δεύτερος Crutchlow φαινόταν ότι καθυστερούσε και τις δύο Yamaha που ακολουθούσαν. Ο Vinales δεν άργησε να περάσει, την στιγμή που ο Rossi είχε την ευκαιρία αλλά δεν θέλησε με τίποτα να πάρει το ρίσκο, ιδιαίτερα με τον Crutchlow που ο ίδιος λέει ότι έχει την φήμη, με την ευθύτητα και το χιούμορ που τον διακρίνει. Πριν τον αγώνα, η κουβέντα ήταν «αν δεν πέσει ο Marquez» γιατί έδειξε ότι πιέζει πολύ στις δοκιμές και για αυτό φυσικά πήρε και την pole position, όχι όμως με σταθερή απόδοση. Τελικά αυτό ακριβώς έγινε. Δεν πρόλαβε να χαρεί την διαφορά που έχτιζε, και έπεσε σε μία πίστα που είχε κατακτήσει… όπως και γενικότερα σε ολόκληρη την ήπειρο της Αμερικής για να λέμε την αλήθεια. Φανερά απογοητευμένος, ο Marquez εγκατέλειψε τον αγώνα που μαζί με το καθόλου κολακευτικό αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα, έχει κάνει πολύ άσχημο ξεκίνημα στο φετινό πρωτάθλημα, έχοντας την 8η θέση…

Ο Vinales για τον υπόλοιπο αγώνα οδηγεί την πρώτη τριάδα με δεύτερο τον Crutchlow και τρίτο τον Rossi, ενώ σιγά σιγά θα γίνει μονάδα, καθώς χτίζει διαφορά ασφαλείας. Ο Crutchlow είναι ο μόνος με σκληρή γόμα στο εμπρός ελαστικό από την πρώτη τριάδα και σε ορισμένα σημεία είναι επίσης ξεκάθαρο ότι εμποδίζει τον Rossi να κάνει καλύτερο χρόνο. Στην μέση του αγώνα πίεσε περισσότερο, σε μία προσπάθεια να μειώσει και την απόσταση με τον Vinales, όμως μετά, σύμφωνα με την δική του δήλωση, έκανε κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ, ή τουλάχιστον το πράττει σπάνια: Έδειξε αυτοσυγκράτηση! Εφτά γύρους πριν το τέλος, όταν τον πέρασε και ο Rossi, κρατήθηκε και πάλι, όπως δήλωσε, ώστε να παραμείνει στο βάθρο. Βέβαια ο Rossi αμέσως μόλις πέρασε τον Crutchlow, κρατήθηκε μισή μοτοσυκλέτα εμπρός, και μεγάλωνε την διαφορά αυτή πολύ γρήγορα. Από την μεριά του ο Rossi έκανε έναν αγώνα τακτικής, το δήλωσε και ο ίδιος μετά, και φαινόταν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, και είναι βέβαιο πως έτσι θα κυλίσει όλο το πρώτο μισό της σεζόν. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να βρίσκεται στο βάθρο. Με τον αγώνα αυτό να σηματοδοτεί την 350η εκκίνησή του στα GP, ο Rossi ξεκίνησε από την 7η θέση για να φτάσει με άνεση στην 2η κάνοντας το κοινό να ζητωκραυγάζει, χαρίζοντας στην Yamaha το 1-2 τόσο στον αγώνα, όσο και στο πρωτάθλημα μέχρι τώρα.

Η προσπέραση που έκανε στον Crutchlow ήταν εκείνη με τον μικρότερο ρίσκο, και με το σκεπτικό ότι θα μπορεί αμέσως μετά να φύγει έναν τροχό εμπρός, στην περίπτωση που ο Άγγλος επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο, με τον προηγούμενο αγώνα. Ο σκοπός του ήταν να μείνει στο βάθρο και αν γίνεται στην δεύτερη θέση, δεν επιχείρησε από την αρχή που ήταν πίσω από τον Vinales, να κυνηγήσει την κορυφή του αγώνα.

Ο Vinales πήρε έτσι ανενόχλητος οδηγώντας σταθερά και χωρίς λάθη, την δεύτερη συνεχή του νίκη στο πρωτάθλημα και την δεύτερη συνεχόμενη σε ισάριθμους αγώνες στο πρώτο του πρωτάθλημα με την Yamaha. Δεν είναι να απορείς λοιπόν που η μπλε ομάδα ήταν μονάχα χαμόγελα!

Πιο πίσω σε χρόνο βέβαια, θυμός και απογοήτευση κυριαρχούσαν σε Honda και Ducati. Ο Aleix Espargaro έβγαλε εκτός τον Dovizioso, σε μία φάση αρκετά περίεργη καθώς ο Dovizioso έκανε λάθος και άνοιξε γραμμή, πίσω του ο A.Espargaro κράτησε την δική του αλλά έπεσε και τον συμπαρέσυρε τραυματίζοντάς τον στο πόδι, ζητώντας αμέσως συγνώμη, όσο οι δυο τους παρέμεναν στην άκρη της πίστας περιμένοντας βοήθεια.

Με όλα αυτά το αγωνιστικό θέαμα με μάχες και προσπεράσεις το κράτησαν οι πίσω θέσεις με βασικό πρωταγωνιστή τον Zarco που πίεζε το traction control ντριφτάροντας σε κάθε στροφή, κυνηγώντας τον Pedrosa, με τον Petrucci να παίζει ρόλο στην μάχη και τον Bautista σε φάση ερωτηματικού εκείνη την στιγμή. Ήταν ένα γκρουπ, μαζί με μία τριάδα οδηγών πιο πίσω που παρουσίασε τις ουσιαστικότερες μάχες του αγώνα. Τότε έγινε κάτι άλλο εξίσου περίεργο σε συγκυρίες: Ο Pedrosa έπεσε, ακριβώς δέκα γύρους μετά τον Marquez, ακριβώς στην ίδια στροφή! Ο Marquez δήλωσε ότι μπορεί να πίεζε, αλλά δεν κατάλαβε τον ουσιαστικό λόγο της πτώσης. Του Pedrosa φάνηκε καλύτερα, καθώς πάσχιζε να κρατήσει την μοτοσυκλέτα από γρήγορη έξοδο, πριν πέσει στα φρένα, στην ίδια στροφή που χάθηκε και η άλλη Honda από τον αγώνα…

Η δεύτερη Aprilia θα εγκατέλειπε επίσης, ενώ ο Folger θα ανέβαινε θέσεις για να βρεθεί στην κατάταξη πίσω από τον συμπαίκτη του, τον Zarco και οι KTM θα τερμάτιζαν στις θέσεις 14-15. Έτσι μαζί με τις Honda και την Ducati, και η Suzuki είναι επίσης απόλυτα απογοητευμένη από τον αγώνα, αφού ο Iannone τερμάτισε στο τέλος και ο Alex Rins σημείωσε πτώση χάνοντας το μπροστινό και κουτσαίνοντας για λίγο, όταν σηκώθηκε.

Στο τέλος παραμένει η εκπληκτική νίκη του Vinales, που είναι η πρώτη φορά που δεν πέφτει σε αγώνα σε αυτή την πίστα, και κερδίζει δικαιωματικά. Το MotoGP παραμένει στην Αμερική, ταξιδεύοντας στις ΗΠΑ

 
Ετικέτες

John McGuinness: “Δεν με στενοχωρεί το ότι δεν μπορώ πια να κερδίσω” – Συμπληρώνει 30 χρόνια από το ντεμπούτο του

Ο Βρετανός έχει πετύχει 23 συνολικά νίκες στο Isle of Man TT
McGuinness
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/4/2026

Το Isle of Man TT του 2026 σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στην καριέρα του θρύλου John McGuinness, καθώς φέτος γιορτάζει την 30ή επέτειο από το ντεμπούτο του. Ο Άγγλος μιλάει ανοιχτά για το τι συνεχίζει να του δίνει ώθηση, πώς βλέπει την επιτυχία σήμερα και πότε θα έρθει η ώρα να αποσυρθεί.

Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας αθλητής να αγωνίζεται 30 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στην ηλικία των 54 ετών, όμως ο John McGuinness είναι η εξαίρεση του κανόνα. Τριάντα χρόνια μετά την έναρξη της καριέρας του, ο Βρετανός αναβάτης συμμετέχει ακόμα στο Isle of Man TT, με την υποστήριξη της Honda. Μάλιστα πέρυσι ήταν 7ος στον αγώνα Superbike και το 2024 τερμάτισε 5ος στον αγώνα Senior – που δεν πραγματοποιήθηκε πέρυσι λόγω καιρού.

McGuinness

Παρά τα χρόνια του, ο McGuinness κινείται ακόμη με μέση ωριαία ταχύτητα κοντά στα 130 μίλια/ώρα (209 χλμ./ώρα), ενώ πέτυχε προσωπικό ρεκόρ στο Donington κατά τη διάρκεια δοκιμής πριν από λίγες εβδομάδες.

Ο θρύλος του Isle of Man TT δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε:

Πρέπει απλώς να συγκεντρωθώ σε αυτό που κάνω, να μείνω προσηλωμένος και να προσπαθήσω να μην αφήσω αυτό το γεγονός (της επετείου) να με επηρεάσει υπερβολικά. Αλλά είναι ωραίο, είναι πραγματικά ωραίο. Ακόμα νιώθω καλά. Ακόμα νιώθω ότι οδηγώ καλά, ότι γυρνώ γρήγορα στις δοκιμές. Έχω τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας σε κάποιον βαθμό. Οπότε νομίζω ότι είναι σαν άλλη μια χρονιά, αλλά όχι ακριβώς· είναι σαν μια άλλη μια χρονιά, αλλά με ωραία ιστορία. Η ιστορία είναι πραγματικά ωραία. Νιώθω πολύ περήφανος που μπορώ ακόμα να δικαιολογώ την ύπαρξη μιας εργοστασιακής Honda, ξεκινώντας από την πρώτη θέση – όλη η πίεση βαραίνει τους ώμους σου όταν ξεκινάς από την πρώτη θέση! Στο TT συμβαίνουν μερικά ωραία πράγματα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλήσουμε πολύ. Ωστόσο, εξακολουθώ να έχω αυτό το καυτό πάθος να έρθω και να οδηγήσω στο Isle of Man TT.

Σε κάποιο σημείο πέρυσι το Senior δεν έγινε και σκέφτηκα, 'Χριστέ μου, δεν μπορώ να αποσυρθώ, αυτό δεν είναι καλό, θα πρέπει να δοκιμάσω ξανά του χρόνου.' Πάντα υπάρχουν μικροί λόγοι για τους οποίους συνεχίζεις. Αλλά ακόμα θέλω σιωπηλά να είμαι γρήγορος, ακόμα θέλω να βελτιώνομαι συνεχώς. Πέρυσι, έκανα τους γρηγορότερους έξι γύρους που έκανα ποτέ. Οπότε, όλα καλά! Είκοσι χρόνια με τη Honda, κανονικά θα έδιωχναν κάποιον σαν εμένα και θα έπαιρναν κάποιον άλλο, αλλά ακόμα με αγαπούν. Οπότε, καλά!

Θα δούμε. Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβω πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσω. Είναι απλά μικρά πράγματα που απολαμβάνω. Όπως, το χρώμα της μοτοσυκλέτας, τη νέα δερμάτινη φόρμα, τις δοκιμές στην Ισπανία, μου αρέσει να δουλεύω με τον Dean [Harrison], όλη την ομάδα.

McGuinness

Είναι όλα αυτά τα άλλα πράγματα εκτός από το TT. Η δουλειά μου αλλάζει λίγο στη Honda, κάνω περισσότερα πράγματα ως πρεσβευτής. Δουλεύουμε καλά μαζί. Θέλεις να νικήσεις τον teammate σου, αλλά θέλω ο Dean να κερδίσει. Προς το παρόν, είμαι ακόμα σε εκείνο το στάδιο όπου μπορώ να τα βγάζω πέρα. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και σκέφτομαι 'ηλίθιε γέρο-βλάκα'. Δεν πρόκειται να το σκέφτομαι πια. Είμαι απλώς ο John McGuinness ο αναβάτης και θα φορέσω τα δερμάτινά μου και θα πάω να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα μου. Δεν στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να κερδίσω πια. Πριν από δέκα χρόνια, θα ήμουν κατσούφης που δεν κέρδιζα. Αλλά τώρα είμαι εντάξει. Μου αρέσει απλά να είμαι στην πίστα.

Δεν στενοχωριέμαι πολύ για το πού τερματίζω. Μου αρέσει να δουλεύω με τον γιο μου. Ο γιος μου είναι εκεί μαζί μας, είναι άνθρωπος των αριθμών, των στατιστικών, είναι πάντα θετικός μαζί μου.

Τα έσοδα συνεχίζουν να εισρέουν και οι λογαριασμοί συνεχίζουν να έρχονται, όλοι οι χορηγοί μου είναι πραγματικά περήφανοι για μένα και είναι πολύ θετικοί και δεν μου ασκούν καμία πίεση. Είτε κερδίζω, είτε χάνω, ήταν μαζί μου όταν τραυματίστηκα, ήταν μαζί μου όταν κέρδισα, ήταν μαζί μου όταν δυσκολευόμουν. Οπότε, απλά βρίσκομαι σε μια ευτυχισμένη, μικρή ιδανική κατάσταση. Μια θέση στο βάθρο θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Νομίζω ότι μια ακόμη θέση στο βάθρο του TT θα ήταν φανταστική.

Νομίζω ότι είναι θέμα μυϊκής μνήμης, κάτι πολύ επαναλαμβανόμενο, είναι θέμα συγχρονισμού. Νομίζω ότι είναι η εμπειρία. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο γυμνασμένος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά είμαι άνθρωπος της ρουτίνας: το ίδιο φαγητό, μισώ να βγαίνω από τη βολή μου. Είμαι λίγο ιδιότροπος, πραγματικά – λίγο περίεργος.

Αλλά μπορώ να βγω στην πίστα και να πάω γρήγορα. Στο Oulton Park, ήμουν πρώτος στην πρώτη περίοδο επειδή έχω κάνει δισεκατομμύρια γύρους. Μετά, οι άλλοι που έχουν την μισή ηλικία τους με προλαβαίνουν και με προσπερνάνε. Γι' αυτό στο TT, μπορώ ακόμα να τα καταφέρω, επειδή μπορώ να κατεβάσω τον καρδιακό μου ρυθμό, μπορώ να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, ξέρω πώς να ρυθμίσω τη μοτοσυκλέτα. Οπότε, ακόμα λειτουργεί.

Η Honda θα μπορούσε να με είχε βγάλει εκτός ομάδας ή να είχε βάλει τρεις μοτοσυκλέτες. Είχαν σκοπό να βάλουν τρεις μοτοσυκλέτες με τον Nathan Harrison. Απλώς μου είπαν: Αν θέλεις να οδηγήσεις, υπάρχει μια μοτοσυκλέτα για σένα. Και, κάτι πολύ ξεχωριστό, που επίσης μου είπαν: Αν θέλεις να σταματήσεις, σταμάτα.

Με όλο τον προϋπολογισμό και την προσπάθεια που απαιτείται, είναι πολύ ασυνήθιστο για μια ομάδα να πει το αφεντικό ότι αν ήθελα να σταματήσω στη μέση ενός αγώνα, να σταματήσω στη μέση του αγώνα. 'Απλά σταμάτα έξω από μια παμπ στην πίστα του TT και θα έρθουμε να πιούμε μια μπύρα μαζί σου.'

Η ζωή μου είναι όμορφα ισορροπημένη. Είναι υπέροχη. Δεν θέλω να αλλάξει. Δεν θέλω καμία παρέμβαση, δεν θέλω καμία ταλαιπωρία. Είναι απλά όλα καλά και τόσο όμορφα ισορροπημένα. Απλά το λατρεύω.

Για το 2026 ιδανικά θα ήθελα τέσσερις θέσεις στην πρώτη εξάδα. Να γυρίσω σπίτι σώος και αβλαβής. Και μετά, το κερασάκι στην τούρτα θα ήταν μια θέση στο βάθρο. Και μετά θα κάνω μια βόλτα στην παραλία – αυτό θα είναι ενδιαφέρον. Απλώς ελπίζω να περάσω καλά πάντως. Να είμαι καλά. Να έχει καλό καιρό. Και τότε εγώ θα είμαι πλήρης.

McGuinness

Ο McGuinness ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο στο TT το 1997, στον αγώνα Lightweight. Το 1999, κατέκτησε την πρώτη του νίκη στην ίδια κατηγορία. Αυτή σηματοδότησε την πρώτη από τις 23 συνολικά νίκες του. Μόνο δύο άλλοι αναβάτες, ο Michael Dunlop και ο Joey Dunlop, έχουν περισσότερες νίκες από τον McGuinness. Μάλιστα, πρόσφατα λανσαρίστηκε από το Isle of Man TT μία σειρά ρουχισμού προς τιμή της συμπλήρωσης 30 χρόνων αγώνων του Βρετανού θρύλου.