MotoGP Mugello Ελεύθερα δοκιμαστικά Παρασκευής FP1/FP2: Τα τρία “F”

Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/5/2021

Στην αυλαία των ελεύθερων δοκιμαστικών της Παρασκευής στο Mugello, ο Maverick Vinales ήταν εκείνος που έδωσε τον ρυθμό και με χρόνο πολύ κοντά στον ταχύτερο που έχει σημειωθεί σε αυτή την πίστα σε αγώνα, έβαλε ψηλά τον πήχη στους αντιπάλους του. Η μεγάλη ευθεία του Mugello και το γεγονός πως εκεί γίνεται το μεγαλύτερο μέρος της εξέλιξης της Desmosedici, συν το γεγονός πως βρίσκεται στην… Ιταλία, δίνει ένα επιπλέον πλεονέκτημα στην Ducati, όμως κατά την διάρκεια των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών το πρωί, μόνο η δορυφορική μοτοσυκλέτα της Pramac του Johann Zarco μπήκε στην πρώτη πεντάδα και μάλιστα στη δεύτερη θέση. Η παρουσία των δύο Suzuki στην 3^η και 4^η θέση άφησαν υποσχέσεις για ένα πολύ ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο…

Με τον ήλιο να λάμπει στον ουρανό της Τοσκάνης και την θερμοκρασία να ανεβαίνει στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά το μεσημέρι, την έκπληξη έκανε ο Miguel Oliveira, όπου μετά από πολύ καιρό έκανε τους ανθρώπους της ΚΤΜ να χαμογελούν, βλέποντας στην πρώτη θέση τη μοτοσυκλέτα τους μέχρι και λίγα λεπτά πριν πέσει η καρό σημαία και μάλιστα με έναν πολύ καλό χρόνο, αντίστοιχο με τον ταχύτερο που είχε κάνει ο Vinales μερικές ώρες πριν.

Όμως τα τελευταία πέντε λεπτά των FP2 ο πίνακας με τους χρόνους γέμισε από τα ονόματα των αναβατών που ξεκινά με το γράμμα “F”. Αναμενόμενα θα λέγαμε ο Francesco Bagnaia έβαλε πρώτο-πρώτο το δικό του, σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο της ημέρας με 1:46.147. Πίσω του ο Alex Rins με διαφορά μόλις +071 επιβεβαίωσε την ισχυρή παρουσία της Suzuki και μετά ακολούθησαν τα δύο “F”, δηλαδή ο Franco Morbidelli και ο Fabio Quartararo. Την πεντάδα έκλεισε ο Brand Binder και ακριβώς πίσω του στην έκτη θέση ο Miquel Oliveira, αφήνοντας ελπίδες για ένα δυνατό come-back της KTM, που έως τώρα μοιάζει μουδιασμένη αγωνιστικά. Να σημειώσουμε πάντως, πως ανάμεσα στην πρώτη και την 16^η θέση, η διαφορά ήταν μόλις ένα δευτερόλεπτο!

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Top 10 FP1

1. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) – 1:46.593

2. Johann Zarco (Pramac Racing) + 0.209

3. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.359

4. Joan Mir (Team Suzuki Ecstar) + 0.583

5. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.591

6. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.593

7. Michele Pirro (Pramac Racing) + 0.962

8. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.973

9. Jack Miller (Ducati Lenovo Team) + 1.123

10. Miguel Oliveira (Red Bull KTM Factory Racing) + 1.155

Top 10 FP2

1. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) 1:46.147

2. Alex Rins (Team Suzuki Ecstar) + 0.071

3. Franco Morbidelli (Petronas Yamaha SRT) + 0.184

4. Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha SRT) + 0.225

5. Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.289

6. Miguel Oliveira (Red Bull KTM Factory Racing) + 0.437

7. Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu) + 0.446

8. Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) + 0.446

9. Aleix Espargaro (Aprilia Racing Team Gresini) + 0.508

10. Jack Miller (Ducati Lenovo Team) + 0.541

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

View this post on Instagram

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.