MotoGP: Νέα πίστα στην Ισπανία θα διεκδικήσει αγώνες κορυφαίου επιπέδου

Την ανακοίνωσε ο δήμαρχος της Morata
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/2/2021

Αυτή η είδηση που αφορά την κατασκευή άλλης μιας πίστας στην Ισπανία με σκοπό την διεξαγωγή αγώνων MotoGP και Formula 1, αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα για να καταλάβουν όλοι στην Ελλάδα πως λειτουργούν οι πίστες στις χώρες του εξωτερικού. Πάμε λοιπόν να πιάσουμε την άκρη του νήματος της ιστορίας. Στην περιοχή Morata de Tajuña, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νότια της Μαδρίτης υπάρχουν στους λόφους της περιοχής μερικά μη-καλλιεργήσιμα στρέμματα γης που ένα μέρος ανήκει στο δήμο και ένα μέρος σε ιδιώτες. Ο δήμος θέλησε να τα βγάλει σε πλειστηριασμό, χωρίς όμως να έχει καθορίσει με ακρίβεια τους όρους χρήσης της γης. Τότε εμφανίστηκε μια ιδιωτική εταιρεία με το όνομα Stream Motor Fire που έχει ήδη κάνει κάτι αντίστοιχο στο Guadix Circuit της Γρανάδα και ζήτησε από τον δήμαρχο να την φέρει σε επαφή με τους ιδιώτες που έχουν το υπόλοιπο κομμάτι γης στην περιοχή, ώστε αν έρθουν σε συμφωνία να προχωρήσουν στην αγορά ολόκληρης της έκτασης με σκοπό την κατασκευή πίστας.

 

Πράγματι αυτό έγινε και αργότερα η εταιρεία πλειοδότησε στον διαγωνισμό πώλησης της έκτασης που είχε ο δήμος. Αυτή τη στιγμή, το μόνο γραφειοκρατικό εμπόδιο για την κατασκευή της είναι να πάρουν το ΟΚ από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Υπουργείου Αρχαιοτήτων. Αν όλα αυτά προχωρήσουν κανονικά – όπως πιστεύει ο Δήμαρχος – τότε σε διάστημα 280 ήμερων και με 12 εκατομμύρια ευρώ αρχικό προϋπολογισμό, η πίστα και οι δορυφορικές εγκαταστάσεις της θα είναι έτοιμα προς χρήση. Μιλάμε για μια μικρο-μεσαία πίστα μήκους 4,5 χιλιομέτρων (τόσο τις θέλει πια η Dorna για τηλεοπτικούς λόγους) με 30 pit box και φυσικά εστιατόρια, αίθουσες παρουσιάσεων, αποδυτήρια και μια πίστα καρτ δίπλα της.

Μέχρι εδώ όλα μοιάζουν φυσιολογικά, όμως ο ισχυρισμός του δημάρχου της περιοχής για φιλοξενία αγώνων MotoGP και Formula1 έχει προκαλέσει το γέλιο σε όσους γνωρίζουν τί ακριβώς χρειάζεται για να πάρεις τέτοιου επιπέδου αγώνες και έτσι ο ισπανικός τύπος κρατάει αποστάσεις από τις βαρύγδουπες ανακοινώσεις του δημάρχου. Δύο είναι τα βασικά αγκάθια. Το ένα έχει να κάνει με τον προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων ευρώ που δύσκολα θα καλύψει το κόστος κατασκευής μιας πίστας που θα είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές της FIA και της FIM. Για παράδειγμα η πίστα του Assen στην Ολλανδία έδωσε 20 εκατομμύρια ευρώ μόνο για προσαρμογή κάποιων στροφών και της τεχνολογικής αναβάθμισης του εξοπλισμού των κτηριακών εγκαταστάσεων στις νέες απαιτήσεις της Dorna. Το πιο μεγάλο αγκάθι όμως είναι πως ένας αγώνας της F1 και των MotoGP έχει κόστος από 60 έως 100 εκατομμύρια ευρώ. Tο Brno της Τσεχίας είπε πως δεν αντέχει άλλο και δεν θα κάνει αγώνες MotoGP, αν δεν επιστρέψουμε πίσω στις εποχές που μπορούσαν να μαζευτούν χιλιάδες θεατές μέσα και γύρω την πίστα. Την ίδια στιγμή στην περιοχή της Μαδρίτης υπάρχει η διάσημη πίστα της Jamara που φιλοξενούσε αγώνες των Grand Prix έως to 1988. Αν δεν μπορεί να έχει αγώνα MotoGP η Jamara με τα εκατομμύρια κατοίκων της πρωτεύουσας δίπλα της, θα πάρει αγώνα η πίστα της Morata των 7.000 κατοίκων;

Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι αριθμοί που συνοδεύουν την παρουσίαση της νέας πίστας στην Morata απέχουν πολύ από τους αριθμούς που απαιτεί η πραγματικότητα. Και μην ξεχνάμε πως στην Valencia οι αγώνες της Formula 1 έγιναν στους δημόσιους δρόμους του λιμανιού και όχι στην πίστα των MotoGP και πως η Dorna έχει βάλει πολλά “παπαγαλάκια” της να μιλούν για αγώνες των MotoGP σε δημόσιους δρόμους… Money Talks - Bullshits Walks        

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες