MotoGP: Ο Bagnaia στην Aprilia για 2 + 2 χρόνια - Γιατί δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη

Η μεταγραφή του Pecco Bagnaia θεωρείται πλέον τελειωμένη υπόθεση στην Ιταλία και έχουμε μερικές σημαντικές πληροφορίες σχετικά με το συμβόλαιό του
pecco_bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Πάει ήδη αρκετός καιρός που μια σειρά από βαρύγδουπες μεταγραφές αναμένονται στα υψηλότερα κλιμάκια του MotoGP. Τις έχουμε αναλύσει διεξοδικά, ωστόσο ακόμη καμιά δεν έχει ανακοινωθεί, παρότι σχεδόν όλες θεωρούνται σίγουρες και υπάρχει λόγος γι’ αυτό.

Η εκκρεμότητα που έχει αποτρέψει όλες τις επίσημες ανακοινώσεις μετακινήσεων αναβατών έγκειται στη συμφωνία που θα υπογράψουν οι Dorna, κατασκευαστές και ομάδες ενόψει της νέας εποχής του MotoGP από το 2027. Σύμφωνα με αυτή, προβλέπεται ελάχιστος εγγυημένος μισθός για τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας, αλλά και αυξημένα έσοδα για τις ομάδες. Όσο όμως δεν πέφτουν οι υπογραφές, οι ομάδες τηρούν στάση αναμονής και αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουν επισημοποιηθεί οι μετακινήσεις των Fabio Quartararo στη Honda, Pedro Acosta στη Ducati, Jorge Martin στη Yamaha, Pecco Bagnaia στην Aprilia και Alex Marquez στην KTM.

Ειδικότερα για τον Bagnaia, ο ιταλικός Τύπος μεταφέρει μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με τον πρωταθλητή του 2022-2023. Συγκεκριμένα, ο Ιταλός φέρεται να έχει υπογράψει συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας με την Aprilia, με εγγυημένα τα δύο πρώτα χρόνια και οψιόν ανανέωσης για άλλα δύο.

Μαζί με τον Bagnaia θα μετακινηθεί και ο αρχιμηχανικός του, Cristian Gabarrini, στη νέα ομάδα. Ο Gabarrini ήταν μηχανικός τους Casey Stoner στη Ducati και είχε ακολουθήσει τον Αυστραλό πρωταθλητή όταν εκείνος μεταγράφτηκε στη Honda, πράξη που φαίνεται να επαναλαμβάνει τώρα με τον Bagnaia.

Καλό θα ήταν πάντως να ρίξουμε λίγο νερό στο κρασί μας, καθώς υπάρχουν κάποιες παράμετροι που θα μπορούσαν να αλλάξουν την κατάσταση. Αφενός η απόδοση του Jorge Martin με την Aprilia δείχνει πως η σύνδεση του Ισπανού με την RS-GP οδεύει σε πολύ καλό δρόμο και τα δυνατά αποτελέσματα θα μπορούσαν να ανατρέψουν την κατάσταση στο γκαράζ της Aprilia. Με τον Marco Bezzecchi δεμένο (με παπά και με κουμπάρο) με την Aprilia, ενδεχόμενη παραμονή του Martin θα σήμαινε πως δεν υπάρχει χώρος γι’ άλλον.

Από την άλλη, στη Ducati εκκρεμεί η υπογραφή ανανέωσης του Marc Marquez και, αν ο Ισπανός πρωταθλητής αποφασίσει να βάλει τέλος στην καριέρα του μετά τη φετινή χρονιά (ως έχει ακουστεί, ειδικά αν πάρει το 10ό του πρωτάθλημα φέτος), ίσως στο Borgo Panigale να δουν με διαφορετικό μάτι τον Bagnaia που, αν μη τι άλλο, τους έχει φέρει δύο τίτλους και είναι και Ιταλός, αγαπημένος του κοινού.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η φετινή μεταγραφική περίοδος έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον με όλους τους πρωτοκλασάτους αναβάτες να είναι σε φάση αλλαγής ομάδας.

 

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!