MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Νέα εποχή Moto3: Με κινητήρες CP2 της Yamaha από το 2028!

Με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση αποκαλύπτεται η ριζική αλλαγή της μικρής κατηγορίας
moto3-yamaha
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/6/2026

MotoGP και Yamaha Motor ανακοίνωσαν σήμερα, Πέμπτη 25 Ιουνίου, την επίτευξη συμφωνία βάσει της οποίας η Yamaha θα γίνει αποκλειστική προμηθεύτρια της κατηγορίας Moto3 από το 2028 ως το 2033.

Η αποκάλυψη έγινε στο περιθώριο του επερχόμενου αγώνα στο Assen και προβλέπει πως η νέα μορφή της κατηγορίας θα ακολουθεί στα βήματα της Moto2, με κοινούς κινητήρες για όλους.

Ο κινητήρας που θα χρησιμοποιηθεί θα προέλθει από τον δικύλινδρο CP2 της Yamaha – τον γνωστό των R7, ΜΤ-07, Tenere, Tracer7 κ.ο.κ. – μετά από τροποποιήσεις για αγωνιστική χρήση στο επίπεδο των GP. Σκοπός, ως περιγράφεται στην ανακοίνωση του MotoGP, είναι να φτάσει στο επίπεδο απόδοσης ισχύος προς μάζα που χαρακτηρίζει τις τρέχουσες μοτοσυκλέτες της Moto3.

Το πρόγραμμα προορίζεται για την ανάπτυξη των νέων ταλέντων, όπως ακριβώς δουλεύει αυτή τη στιγμή η Moto3, αλλά με πλήρους μεγέθους μοτοσυκλέτες, ενώ από το 2029 οι ίδιες αγωνιστικές με ελαφρώς μειωμένη απόδοση θα χρησιμοποιηθούν και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 Junior. Μάλιστα αναφέρονται συζητήσεις με άλλα εθνικά πρωταθλήματα που ενδιαφέρονται να ενσωματώσουν ανάλογη κατηγορία στα προγράμματά τους.

moto3-yamaha

Στις αρχές της περασμένης δεκαετίας οι Moto2 και Moto3 είχαν σχεδιαστεί σε μια modular λογική, όπου δύο κύλινδροι των μοτοσυκλετών MotoGP θα έφτιαχναν δικύλιδρα 500άρια για τη Moto2 και ένας τέτοιος τα μονοκύλινδρα της Moto3, ωστόσο ουδέποτε κατάφεραν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των κατασκευαστών.

Έτσι η Moto2 πέρασε πρώτα από ενιαίο με κινητήρες Honda CBR600RR και πλέον με Triumph Street Triple 765 RS, ενώ η Moto3 απέκτησε έναν πιο πρωτότυπο χαρακτήρα που και πάλι δεν κατάφερε να συγκεντρώσει πολλούς κατασκευαστές. Σήμερα η μικρή κατηγορία έχει μόνο δύο μοτοσυκλέτες, Honda και ΚΤΜ, οπότε κινδυνεύει να γίνει ακούσια ενιαία αν ένας εκ των δύο αποφασίσει να σταματήσει να επενδύει σε αυτή – φόβοι που γιγαντώθηκαν όταν η ΚΤΜ βρέθηκε προ οικονομικών προβλημάτων.

Η λύση που προκρίνεται λοιπόν είναι αυτή του ενιαίου τύπου Moto2, δηλαδή κοινοί κινητήρες και ελευθερία στα πλαίσια. Ας ελπίσουμε αυτή η μετάβαση να μην πλήξει το απίθανο θέαμα της μικρής κατηγορίας, η οποία κάνει κάθε σαββατοκύριακο να μοιάζει με τον αγώνα της χρονιάς, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε για τη μεσαία κλάση με τις βαρύτερες και ισχυρότερες μοτοσυκλέτες.

Ετικέτες