MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Fabio Di Giannantonio: Υπόθεση "Mapping 8"

Ήταν εντολή της Ducati "να κάτσει στα αυγά του" ο Ιταλός, ή προτροπή της Gresini για προσπέραση στον Pecco;
Fabio di Giannantonio
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/11/2023

Είναι ομαδική προσπάθεια οι αγώνες μοτοσυκλέτας; Σίγουρα. Αλλά μέχρι ποιον βαθμό; Όταν βλέπεις πως μπορείς να πάρεις την πρώτη σου νίκη σε αγώνα MotoGP, στον προτελευταίο αγώνα του συμβολαίου σου, ενώ είσαι “ξεκρέμαστος” για την επόμενη χρονιά, θα δεχθείς να… κάτσεις στα αυγά σου, για να αυξήσει ο κατασκευαστής της μοτοσυκλέτας σου τις πιθανότητες για κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αναβατών με αναβάτη ανταγωνιστή σου; Θα κάνεις τη χάρη στην ομάδα / στο εργοστάσιο που σε αντικατέστησαν με άλλο αναβάτη;

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Fabio di Giannantonio έκανε πρώτα απ' όλα χάρη στον εαυτό του -αλλά και σε όλους τους θεατές αγώνων μοτοσυκλέτας-, παίρνοντας μια δίκαιη, μια πανάξια νίκη, και παρά (ή χάρη σε αυτήν) τη διαβόητη προτροπή “Mapping 8” που είχαμε γνωρίσει στο παρελθόν από την παρόμοια υπόθεση του Jorge Lorenzo, μια προτροπή / εντολή που για τους περισσότερους παρατηρητές μεταφράστηκε ως “μείνε πίσω, άσε τον Pecco να κερδίσει”. Και ο Fabio απλά έκανε αυτό που μπορούσε, αυτό για το οποίο είχε αγωνιστεί, δουλέψει και προσπαθήσει τόσο πολύ. Πέρασε τον Pecco και ανέβηκε εκείνος στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Όπως και έπρεπε.

Fabio di Giannantonio

Στον τερματισμό της Κυριακής, ο Di Giannantonio δήλωσε στο βάθρο πως “αυτή είναι μια αληθινή λύτρωση, μια αληθινή εκδίκηση! Για εμένα και για όσους με αμφισβήτησαν. Αλλά τώρα, είμαστε νικητές MotoGP!” Αργότερα, στην press conference, όταν ρωτήθηκε για την εντολή "Mapping 8", ο Ιταλός πρόσθεσε πως “η προτροπή για αλλαγή στον χάρτη 8 σήμαινε πως απέμεναν 5 γύροι και μπορούσα να επιτεθώ”... ήταν όντως έτσι, ή επρόκειτο για μια διακριτική διαχείριση μιας... ανυπακοής από τον αναβάτη της Gresini; Κι αν όντως επρόκειτο για συμφωνημένη επίθεση του Fabio στον Pecco, από την στιγμή που ο Carchedi και ο Di Giannantonio είχαν από πριν συμφωνήσει πως της επίθεσης θα προηγούνταν το “mapping 8”, τότε βρήκαν έναν φοβερό τρόπο να πάρουν... διπλή εκδίκηση προς όσους τους αμφισβήτησαν!

Η εικόνα της Ducati δέχεται χτυπήματα λοιπόν παρόλο που η μία νίκη έρχεται μετά την άλλη με τόσες μοτοσυκλέτες εμπρός, και ενώ είναι ταχύτερη όλων με διαφορά. Το γεγονός πως τους θεωρούν ικανούς για κάτι τέτοιο -για οδηγία "υποχώρησης" προς τον Di Giannantonio- είναι δικό τους σφάλμα και αν έχουν παίξει τόσο καλά στην Gresini, η μία πτέρυγά της δηλαδή, τότε ακόμη χειρότερα.

Fabio di Giannantonio

Θυμίζουμε πως στην περίπτωση του Jorge Lorenzo, ο οποίος είχε δεχθεί την ίδια προτροπή (Mapping 8) το 2017, για να αφήσει τον Dovizioso να περάσει για να διατηρήσει ελπίδες για τον τίτλο ενάντια στον Marc Marquez, ενώ καθώς και εκείνος δεν δέχθηκε να κόψει ρυθμό, η ομάδα του του είχε βγάλει επιπλέον και Pit board που έγραφε “-1”!

Fabio di Giannantonio

Η επιλογή του Digia μας χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί όσο κι αν είναι ομαδική η προσπάθεια, το μεγαλύτερο μερίδιο στη νίκη ανήκει χωρίς καμία αμφιβολία στον αναβάτη, και είναι ντροπή να κρίνονται Πρωταθλήματα από αγώνες τακτικής. Πρώτα ο αναβάτης, μετά το εργοστάσιο. Για αυτό άλλωστε είναι και τόσο γοητευτικοί οι αγώνες, επειδή είναι απρόβλεπτοι! Τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι το τέλος μιας σεζόν, όπου πρέπει να νικήσει ο καλύτερα προετοιμασμένος, ο πιο γρήγορος, και σε έναν βαθμό ο πιο τυχερός και έχων και την καλύτερη μοτοσυκλέτα. Οι αναβάτες προσλαμβάνονται και πληρώνονται για να κερδίζουν, όχι για να μένουν πίσω σε όποια θέση θα εξυπηρετήσει το εργοστάσιο / την ομάδα. Ας αφήσουμε την τακτική στην F1, και ας απολαύσουμε αγώνες χωρίς εξωτερικές παρεμβολές. Όπως τους αξίζει και όπως μας αξίζει

Ετικέτες