MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP 2023, Ινδία - Buddh, FP1 - Bezzecchi ο πρώτος… γκουρού της πίστας

Με δεύτερο ταχύτερο αναβάτη τον… Marc Marquez!
MotoGP 2023, Ινδία, Buddh, FP1
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/9/2023

Ζέστη, υγρασία και το πρώτο session ever για τη μεγάλη κατηγορία του MotoGP στην πίστα του Hermann Tilke στο Buddh της Ινδίας, με τον Marco Bezzecchi να αποδεικνύεται ταχύτερος όλων, και με δεύτερο… έκπληξη, τον Marc Marquez. Αρχή είναι ακόμα φυσικά, και οι χρόνοι αναμένονται να πέσουν, μόλις οι αναβάτες βρουν τις γραμμές και τα σημεία αναφοράς τους.

Πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά στο ολοκαίνουργιο event για το MotoGP, και ο καιρός έχει ζέστη -30 με 32 βαθμούς- και κάποια σύννεφα, αλλά και πολλή υγρασία -και καταχνιά- που κάνει τους αναβάτες να... λιώνουν μέσα στις δερμάτινες στολές τους.

Οι αναβάτες και οι τεχνικοί έχουν πολλή δουλειά μπροστά τους, καθώς κανείς δεν έχει οδηγήσει ξανά στο Buddh, ενώ η μόνη εμπειρία που έχουν οι αγωνιζόμενοι είναι από το... video-game του MotoGP, όπου περιλαμβάνεται η πίστα!

Στα πρώτα λεπτά ο Aleix Espargaro έχει σημειώσει τον ταχύτερο χρόνο με 1:47.611, με δεύτερο τον Marc Marquez (!) και τρίτο τον Luca Marini. Αρχή είναι όμως και οι πιλότοι έχουν μπροστά τους να μάθουν πολλά, για την πίστα του Hermann Tilke, η οποία όπως και οι περισσότερες του Γερμανού σχεδιαστή έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα τη F1 και έχουν σημεία που απαιτούν έντονο φρενάρισμα.

Τριάντα οκτώ λεπτά πριν το τέλος και ο Takaaki Nakagami πέφτει στο τέλος της ευθείας, στην 1, με πολλά, γλιστρώντας στην άσφαλτο, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει. Η μοτοσυκλέτα του όμως θα χρειαστεί πολλή δουλειά για να επανέλθει σε λειτουργική κατάσταση...

Τριάντα έξι λεπτά πριν το τέλος και ο Jorge Martin "γράφει" εκείνος ταχλυτερο χρόνο με 1:46.817, ενώ λίγο μετά ο Marc Marquez σώζει ένα απότομο γλίστρημα και στο καπάκι ο Quartararo εγκαταλείπει προσωρινά το session από μηχανικό πρόβλημα (πιθανώς συμπλέκτη ή κιβώτιο), το οποίο αντιμετώπισε και στην αρχή των FP1, σπρώχνοντας τη μοτοσυκλέτα του μέχρι τα pits.

Αρκετοί είναι οι αναβάτες που δυσκολεύονται να φρενάρουν στο τέλος της μεγάλης ευθείας, με τον Aleix να βγαίνει και αυτός στην αμμοπαγίδα στο τέλος της, χωρίς όμως να πέσει.

Καθώς όλοι ξεκινούν να πιέζουν, αναζητώντας σημεία αναφοράς και ιδανικές γραμμές, οι έξοδοι πολλαπλασιάζονται, με τον Bagnaia να αποτελεί το τελευταίο παράδειγμα -χωρίς όμως πτώση.

Είκοσι λεπτά πριν το τέλος, και οι δυο πρώτοι αναβάτες στη γενική βαθμολογία του Πρωταθλήματος δείχνουν να βρίσκονται σε διαφορετικές πίστες, με τον πρωτοπόρο Bagnaia να είναι μόλις 17ος, και με τον 2ο Martin να είναι ταχύτερος όλων. Όμως ο Pecco θέλει συνήθως τον χρόνο του για να προσαρμοστεί και να δείξει τι μπορεί να κάνει (ενώ δεν βάζει μαλακά και φρέσκα ελαστικά στα πρώτο session), καταφέρνοντας να βγάλει... τον λαγό μέσα από το καπέλο την τελευταία στιγμή. Θα κάνει το ίδιο και στο Buddh, ή θα δούμε μια ακόμη κυριαρχική εμφάνιση από τον Martin;

Αρχή είναι ακόμα, όμως και στην ΚΤΜ οι δυο εργοστασιακοί αναβάτες έχουν διαμετρικά αντίθετη απόδοση, με τον Jack Miller στην 6η θέση της προσωρινής κατάταξης των FP1, και με τον Binder μόλις 18ο.

Δεκαεπτά λεπτά πριν το τέλος έχουμε πτώση από τον Aleix Espargaro και αμέσως μετά από τον αδερφό του, Pol, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί κανένας τους. Στη συνέχεια ο Luca Marini σημειώνει νέο ταχύτερο χρόνο, με 1:46.515.

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, και κανείς αναβάτης της Aprilia δεν δείχνει ικανός να λύσει τον γρίφο της νέας πίστας ακόμα, με ταχύτερο όλων τον... Raul Fernandez στην 7η θέση, με 12ο τον Vinales, 14o τον Aleix και 16ο τον Oliveira.

Για την ώρα η πρώτη τριάδα είναι Martin, Marini και Bezzecchi, ενώ ακολουθούν οι αδερφοί Marquez με ταχύτερο τον Alex.

Έξι λεπτά απομένουν για την καρό σημαία, και ο Jorge Martin ανεβάζει τον πήχη με χρόνο 1:46.731, για να τον περάσει λίγα δευτερόλεπτα μετά το Vinales με 1:46.643. Και τώρα έχουν ξεκινήσει να πιέζουν όλοι, οι περισσότεροι με φρέσκα ελαστικά και μένει να δούμε πού θα καταλήξει ο χρόνος.

Η πρωτιά περνά ξανά στα χέρια του Martin, που δείχνει να έχει βγάλει άκρη από νωρίς στη νέα πίστα, με τον Bezzecchi να είναι ο πρώτος αναβάτης που πέφτει στο 1:45, με 1:45.990.

Δεύτερη πτώση για τον Pol Espargaro, ξανά ανώδυνη ευτυχώς, ενώ αρκετοί αναβάτες βλέπουμε τους γύρους τους να ακυρώνονται για παραβίαση των ορίων της πίστας.

Η καρό σημαία έχει πέσει, και... ο Marc Marquez σημειώνει τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο όλων, πίσω από τον Bezzecchi! Εξαιρετική απόδοση, με τον επόμενο αναβάτη Honda να είναι ο Mir στη 10η θέση, με τον Nakagami 12ο.

Σημειώστε πως μετά το μηχανικό πρόβλημα του Quartararo, ο Γάλλος δεν μπήκε ξανά στο session -είχε σημειώσει μόλις 10 γύρους-, με τη Yamaha να κάνει το 19 (Fabio) και 21 (Franco).

Κι εκεί που λέγαμε για το πόσο καλά γυρίζει ο Martin, ο Ισπανός τερμάτισε μόλις 8ος, 0,620 δευτερόλεπτα πίσω από τον Bezzecchi, ενώ αντίστοιχα, μόλις έβαλε φρέσκα ελαστικά ο Binder, γύρισε πολύ ταχύτερα, τερματίζοντας τρίτος ταχύτερος.

Αμέσως μετά τα FP1, όπως συμβαίνει σε κάθε νέα πίστα, οι αναβάτες είχαν χρόνο για να εξασκηθούν σε εκκινήσεις στην ευθεία του Buddh.

Η πρώτη δεκάδα των πρώτων FP1 στην ιστορία του MotoGP στο Buddh έχει ως εξής:

1. Marco Bezzecchi, Ducati, 1:45.990

2. Marc Marquez, Honda

3. Brad Binder, KTM

4. Raul Fernandez, Aprilia

5. Maverick Vinales, Aprilia

6. Johann Zarco, Ducati

7. Luca Marini, Ducati

8. Jorge Martin, Ducati

9. Fabio Di Giannantonio, Ducati

10. Joan Mir, Honda

Ετικέτες