MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP, Pirelli Test: Ταχύτερος ο Diogo Moreira με Honda – Εξαιρετικά ανταγωνιστικοί οι χρόνοι

Ακολούθησαν Fermin Aldeguer και Pedro Acosta
MotoGP
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/9/2026

Δοκιμές με ελαστικά της Pirelli και τις μοτοσυκλέτες των 850 κυβικών ακολούθησαν μετά τον αγώνα στο Red Bull Ring, με τη συμμετοχή αρκετών αναβατών. Ταχύτερος ήταν ο Moreira, με τους Aldeguer και Acosta να ακολουθούν.

Όπως συνέβη και στο Brno, οι δοκιμές της Pirelli στο Red Bull Ring διεξήχθησαν επίσης αυστηρά κεκλεισμένων των θυρών. Βέβαια, οι συνάδελφοι από το ιταλικό GPOne κατάφεραν να βρουν τους ταχύτερους γύρους των αναβατών που συμμετείχαν στο τεστ, καλό όμως θα ήταν να ληφθούν με σχετική επιφύλαξη. Δεν υπήρχαν επίσημες πληροφορίες σχετικά με τα ελαστικά της Pirelli, πέραν του ότι έφερε τρεις διαφορετικές γόμες (μαλακή, μεσαία και σκληρή) τόσο για το μπροστινό όσο και για το πίσω ελαστικό.

Στη δοκιμή χρησιμοποιήθηκαν τόσο καινούργιες υπό εξέλιξη μοτοσυκλέτες 850 κυβικών, όσο και τρέχοντα χιλιάρια με ισχύ περιορισμένη ώστε να προσομοιάζει αυτή των 850, καθώς κεντρικό θέμα της δοκιμής δεν ήταν οι μοτοσυκλέτες, αλλά τα ελαστικά της Pirelli.

Για να έχουμε μία εικόνα από τον κυριακάτικο αγώνα που προηγήθηκε στο Red Bull Ring και νίκησε ο Pedro Acosta, ο πιο γρήγορος γύρος του Ισπανού στη διάρκεια του αγώνα ήταν 1:29:5, ενώ ο Martin έγραψε 1:27:9 στο Q2.

Στο τεστ λοιπόν που έγινε μετά τον αγώνα με ελαστικά της Pirelli και μοτοσυκλέτες 850 κυβικών, ταχύτερος ήταν ο Diogo Moreira (Honda) με 1:28:4, ενώ κάτω από 1:29 έγραψαν επίσης οι Fermin Aldeguer (Ducati) και Pedro Acosta (KTM). Μάλιστα ο νικητής του Αυστριακού GP της περασμένης εβδομάδας ήταν ένας από τους μόλις δύο αναβάτες που συμμετείχαν στο τεστ παρότι θα αγωνίζονται με άλλον κατασκευαστή την επόμενη σεζόν - οι Jorge Martin (Aprilia) και Fabio Quartararo (Yamaha) λ.χ. είχαν ζητήσει να είναι στη δοκιμή, μα οι ομάδες τους το αρνήθηκαν κατηγορηματικά. Ο άλλος που έδωσε το παρών ήταν ο Maverick Viñales (KTM), που βρέθηκε στην πίστα προκειμένου να ξαναβρεί ρυθμό μετά τη μακρά απουσία του.

Ακολούθησαν οι Marco Bezzecchi (Aprilia) και Johann Zarco (Honda), ενώ στις δοκιμές συμμετείχε και ο Izan Guevara (Yamaha) από τη Moto2.

Αυτό κάλλιστα σημαίνει πως το πακέτο ελαστικών Pirelli και μοτοσυκλετών 850 κυβικών είναι άκρως ανταγωνιστικό σε χρόνους σε σύγκριση με το φετινό πακέτο και στην πραγματικότητα οι χρόνοι είναι πολύ πιο κοντά από ότι πολλοί νόμιζαν, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και ο χαμηλός βαθμός εξοικείωσης που έχουν για την ώρα οι αναβάτες στα νέα δεδομένα.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε και τον (ανεπίσημα) ταχύτερο γύρο ανά αναβάτη

1. Diogo Moreira (Honda): 1:28:4

2. Fermin Aldeguer (Ducati): 1:28:7

3. Pedro Acosta (KTM): 1:28:9

4. Marco Bezzecchi (Aprilia): 1:29:1

4. Johann Zarco (Honda): 1:29:1

6. Franco Morbidelli (Ducati): 1:29:4

7. Marc Marquez (Ducati): 1:29:5

7. Raul Fernandez (Aprilia); 1:29:5

9. Jack Miller (Yamaha): 1:30:5

9. Toprak Razgatlioglu (Yamaha): 1:30:5

9. Izan Guevara (Yamaha 1000): 1:30:5