MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP Βραζιλία: Ο Zarco ταχύτερος στις δοκιμές – Πανικός στην Q1

Δύσκολη η πρώτη ημέρα στην Βραζιλία
MotoGP Βραζιλία: Ο Zarco ταχύτερος στις δοκιμές – Πανικός στην Q1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/3/2026

Η βροχή που ταλαιπώρησε την επιστροφή των MotoGP στην Βραζιλία είχε τον τελευταίο λόγο το απόγευμα της Παρασκευής. Ολόκληρο το grid των MotoGP γνώριζε ότι θα έπιανε βροχή κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια των χρονομετρημένων δοκιμών, το ερώτημα ήταν απλώς το πότε. Αυτό ανάγκασε τους πάντες να προσπαθήσουν να κυνηγήσουν έναν χρόνο αρκετά καλό για το Q2 από το ξεκίνημα της διαδικασίας, ενώ ταυτόχρονα περίμεναν την βροχή να πέσει.

Αυτή η φρενήρης και γεμάτη άγχος περίοδος δοκιμών έφερε στο φως πολλές εκπλήξεις, αλλά και αρκετές απογοητεύσεις. Ο Johann Zarco βρέθηκε στην κορυφή, με τον αναβάτη της LCR Honda να πιέζει αμέσως, όπως ακριβώς κάθε ένας αναβάτης που δεν έχει πολλά να χάσει, μπορεί να κάνει. Και ο Zarco δεν έχει βλέψεις για την κορυφή του πρωταθλήματος. Κατάφερε έτσι να κρατήσει πίσω του τον Marc Marquez της Ducati Lenovo. Ο Toprak Razgatlioglu εκμεταλλεύτηκε σωστά τόσο τις συνθήκες όσο και το slipstream του Jorge Martin για να σημειώσει τον τρίτο ταχύτερο χρόνο, όντας γρήγορος σε όλο το πρώτο, στεγνό μισό των δοκιμών και φυσικά, χωρίς και αυτός να έχει κάτι να χάσει.

Με την κατάκτηση της τρίτης θέσης από τον αναβάτη της Pramac Yamaha, ο Jorge Martin, έμεινε στην τέταρτη θέση, μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου πίσω από τον Razgatlioglu. Ο Pedro Acosta πήρε την πέμπτη θέση με την εργοστασιακή Red Bull KTM, τερματίζοντας ακριβώς μπροστά από τον Alex Marquez με την Gresini Ducati. Ο Fabio Quartararo ανέβασε μια δεύτερη Yamaha στην πρώτη δεκάδα, παίρνοντας την έβδομη θέση μπροστά από έναν εντυπωσιακό Fermin Aldeguer. Ο αναβάτης της Gresini Ducati μόλις επέστρεψε από ένα σοβαρό κάταγμα στο μηριαίο οστό και εξακολουθεί να κουτσαίνει έντονα, οπότε η προσπάθειά του μετράει διπλά.

Ο Pecco Bagnaia πήρε την ένατη θέση πίσω από τον Aldeguer, με τον αναβάτη της Ducati Lenovo να βρίσκεται άνετα μέσα στην πρώτη δεκάδα, ενώ ο Ai Ogura της Trackhouse Racing μόλις που ξεπέρασε τον Luca Marini και τον Jack Miller για να πάρει την τελευταία διαθέσιμη θέση στο Q2.

Ο μεγαλύτερος χαμένος της ημέρας ήταν ο Marco Bezzecchi, με τον εργοστασιακό αναβάτη της Aprilia να μην μπορεί να συγχρονίσει σωστά την προσπάθειά του και να καταλήγει πολύ χαμηλά, στην 20η θέση. Γύρω του βρίσκονταν οι αναβάτες της Pertamina VR46, Franco Morbidelli και Fabio Di Giannantonio, ενώ ο Brad Binder της KTM είχε πτώση στην πρώτη του προσπάθεια να κυνηγήσει μια θέση στο Q2, χάνοντας το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας του στην Κ2. Από λάθος βρέθηκε πολύ πίσω και ο Mobidelli καθώς δεν είδε τις οδηγίες της ομάδας του για την βενζίνη που είχε απομείνει και συνέχισε μένοντας στην πίστα. Αυτό πρακτικά ακύρωσε την δεύτερη προσπάθειά του καθώς δεν υπήρχε χρόνος για συνεχίσει.

Οπότε αύριο ο πανικός θα είναι στην Q1 για το ποιος θα καταφέρει να πάρει το εισιτήριο για την Q2, και είναι περισσότεροι από τις δύο θέσεις, άρα θα παλέψουν για αυτό.

Μένει να δούμε ποιος θα καταφέρει να πάρει την πρώτη εκκίνηση στην Βραζιλία μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

5

Johann Zarco

Honda

1:21.257

 

 

2

93

Marc Marquez

Ducati

1:21.382

0.125

0.125

3

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:21.565

0.308

0.183

4

89

Jorge Martin

Aprilia

1:21.566

0.309

0.001

5

37

Pedro Acosta

KTM

1:21.750

0.493

0.184

6

73

Alex Marquez

Ducati

1:21.795

0.538

0.045

7

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:21.825

0.568

0.030

8

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:21.882

0.625

0.057

9

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:21.967

0.710

0.085

10

79

Ai Ogura

Aprilia

1:22.067

0.810

0.100

Περνάνε από Q1:

11

10

Luca Marini

Honda

1:22.088

0.831

0.021

12

43

Jack Miller

Yamaha

1:22.130

0.873

0.042

13

42

Alex Rins

Yamaha

1:22.132

0.875

0.002

14

12

Maverick Viñales

KTM

1:22.226

0.969

0.094

15

11

Diogo Moreira

Honda

1:22.355

1.098

0.129

16

36

Joan Mir

Honda

1:22.392

1.135

0.037

17

33

Brad Binder

KTM

1:22.692

1.435

0.300

18

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:22.733

1.476

0.041

19

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:22.890

1.633

0.157

20

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:23.300

2.043

0.410

21

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:23.901

2.644

0.601

Δεν έπιασε το 105%

 

23

Enea Bastianini

KTM

1:25.963

4.706

2.062

 

Ετικέτες