MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP: Περίσσεψαν 11 κινητήρες! Πόσους χρησιμοποίησε κάθε κατασκευαστής και με ποιον αναβάτη

Καμία εταιρεία δεν εξάντλησε όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/1/2026

Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2025, η διαχείριση των κινητήρων έγινε ένα από τα βασικά εργαλεία με το οποίο οι κατασκευαστές άρχισαν να προετοιμάζονται για την επερχόμενη αλλαγή κανονισμών. Η Ducati και η KTM ήταν πιο επιθετικές με ταχύτερη εναλλαγή κινητήρων, η Aprilia υιοθέτησε μια σαφώς πιο συντηρητική στρατηγική, ενώ η Honda και η Yamaha μπόρεσαν να επωφεληθούν το μεγαλύτερο περιθώριο στους κανονισμούς.

Αυτή η εικόνα αποκτά ιδιαίτερο νόημα αν σκεφτεί κανείς ότι οι κινητήρες και η εξέλιξή τους θα παραμείνουν παγωμένοι για τη σεζόν 2026, στο πλαίσιο μετάβασης στη νέα εποχή με μοτοσυκλέτες 850 κυβικών το 2027.

Για το 2025, η κάθε ομάδα είχε δικαίωμα σε έναν αριθμό κινητήρων ανά αναβάτη. Honda & Yamaha είχαν έως 10 κινητήρες διαθέσιμους ανά αναβάτη. Για τις Ducati, KTM και Aprilia, ο μέγιστος αριθμός ήταν 8 κινητήρες ανά αναβάτη. Βέβαια, καμία εταιρεία δεν χρησιμοποίησε όλους τους κινητήρες που της αναλογούσαν, αντίθετα υπήρξε σαφής στροφή προς εξοικονόμηση.

Ας δούμε όμως αναλυτικά, πόσους κινητήρες χρησιμοποίησε ο κάθε αναβάτης το 2025:

Αναβάτης

Κινητήρες που χρησιμοποίησε

Quartararo

10

Rins

10

Miller

10

Marini

10

Mir

10

Zarco

10

Oliveira

9

Bagnaia

8

Alex Marquez

8

Aldeguer

8

Di Giannantonio

8

Morbidelli

8

Acosta

8

Binder

8

Chantra

8

Marc Marquez

7

Bezzecchi

7

Martin

7

Fernández

7

Bastianini

7

Vinales

7

Ogura

6

 

Χρήσιμα στατιστικά:

  • Ο Marc Marquez κατάφερε 4 νίκες με έναν μόνο κινητήρα, δείχνοντας εξαιρετική διαχείριση των διαθέσιμων μονάδων
  • Οι εργοστασιακοί αναβάτες της KTM, της Yamaha και της Honda, όπως και οι αναβάτες της Gresini και VR46 ήταν αυτοί που χρησιμοποίησαν όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
  • Η Aprilia ήταν η πιο συντηρητική, καθώς κανένας αναβάτης δεν εξάντλησε όλους τους κινητήρες, ενώ ο Ogura χρησιμοποίησε μόνο έξι.

 

Συνολική χρήση κινητήρων ανά κατασκευαστή

Κατασκευαστής

Κινητήρες χρησιμοποιημένοι / Διαθέσιμοι

Honda

38 / 40

Yamaha

39 / 40

Ducati

47 / 48

Aprilia

27 / 32

KTM

30 / 32

 

Οι κινητήρες που έμειναν αχρησιμοποίητοι ήταν 11 στον συνολικό αριθμό – ο ίδιος αριθμός ήταν 7 κινητήρες τη σεζόν του 2024.

Αυτό δείχνει ότι οι ομάδες επικεντρώνονται πλέον περισσότερο στη διαχείριση και αξιοπιστία παρά στην εξάντληση μονάδων για την απόδοση.