MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP: Προτάθηκε θέσπιση συγκεκριμένου χρονικού παραθύρου για μεταγραφές

Η πρόταση συζητήθηκε στο Silverstone σε συνεδρίαση της IRTA
Bezzecchi_Aprilia_renewal
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/8/2026

Στο περιθώριο του αγώνα MotoGP στην Αγγλία, το διοικητικό συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης Αγωνιστικών Ομάδων (IRTA) συνεδρίασε παρουσία του διευθυντή του MotoGP Sport Entertainment Group (MPSEG, πρώην Dorna) Carlos Ezpeleta για διάφορα θέματα, μεταξύ των οποίων μια νέα πρόταση: να οριστεί συγκεκριμένη χρονική περίοδος κατά την οποία οι ομάδες θα μπορούν να υπογράψουν νέους αναβάτες και κάθε μεταγραφή εκτός αυτού θα θεωρείται άκυρη.

Το σκεπτικό πίσω από την πρόταση αυτή είναι να μην επισκιάζεται η αγωνιστική δράση από μεταγραφικές φημολογίες και συζητήσεις. Η αιτία που οδήγησε σε αυτήν είναι η φετινή εμπειρία, όπου κάποιες μεταγραφές είχαν ήδη γίνει γνωστές πριν ακόμη αρχίσει η σεζόν (λ.χ. Fabio Quartararo στη Honda) χωρίς ωστόσο να έχουν ανακοινωθεί για μήνες μετά.

Η φετινή χρονιά βέβαια ήταν αρκετά διαφορετική καθώς, ενόψει της νέας εποχής 850 κυβικών που αρχίζει το 2027, εκκρεμούσε η συμφωνία Κατασκευαστών και Διοργανωτών, η περίφημη Concorde Agreement, η καθυστέρηση της οποίας είχε παγώσει όλες τις μεταγραφικές ανακοινώσεις.

Πίσω απ’ όλα, ο MPSEG δεν θεωρεί θετικό το γεγονός πως σχεδόν το 80% των διαθέσιμων μοτοσυκλετών για το 2027 είχαν καπαρωθεί πριν καν φτάσουμε στην καλοκαιρινή διακοπή, ωστόσο δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε πώς αυτό θα αλλάξει ορίζοντας συγκεκριμένους χρόνους για μεταγραφές. Οι κατασκευαστές (ή οι ομάδες) μπορούν να τα βρουν παρασκηνιακώς με τον αναβάτη όποτε θέλουν και απλά να τον ανακοινώσουν στον πρέποντα χρόνο.

Η πρόταση μοιάζει να στοχεύει στο επικοινωνιακό κομμάτι, δηλαδή στο να μην πλημμυρίζει η επικαιρότητα με μεταγραφικές πληροφορίες και φήμες σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, αλλά και αυτό δεν βλέπουμε πως θα εξυπηρετηθεί. Ο Τύπος πάντα θα ψάχνει για πληροφορίες που δεν είναι γνωστές το ευρύ κοινό και, σε μια χρονιά που οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι αναβάτες αλλάζουν αγωνιστικά χρώματα, αυτή θα είναι νομοτελειακά η καυτή επικαιρότητα που όλοι κυνηγούν.

Το θέμα δεν έχει αποφασιστεί ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες από αυτή τη συνάντηση, προκύπτουν κάποια ζητήματα που απαιτούν ειδική ρύθμιση, όπως οι μεταγραφές αναβατών από άλλες αγωνιστικές κατηγορίες (Moto2, Moto3) ή θεσμούς (λ.χ. WSBK). Σε πρώτη φάση πάντως, φαίνεται πως δεν έχει προκύψει ομοφωνία στο θέμα, με τη Yamaha να φέρεται υπέρ της πρότασης και τη Ducati ενάντια.

Ετικέτες