MotoGP: Ο manager του Marquez δεν αρνείται πως υπάρχουν επιπλοκές – Τι συμβαίνει με το χέρι

Το HRC βρίσκεται σε δίλλημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2020

Ο manager του Marc Marquez Emilio Alzamora, μιλώντας στην Gazzetta Dello Sport δεν αρνήθηκε πως υπάρχουν περαιτέρω επιπλοκές στο δύο φορές χειρουργημένο χέρι. Σχετικά με τις φήμες για τρίτο χειρουργείο είπε πως ο καθένας μπορεί να λέει το δικό του, αλλά όταν θα έχει κάτι νεότερο να πει ο Marquez θα το επικοινωνήσει αμέσως.

Ο Emilio Alzamora πρόσθεσε επίσης πως αν υπάρχουν προβλήματα είναι γιατί τα πράγματα δεν έγιναν σωστά στην αρχή. Πράγμα που μας φέρνει σε απευθείας ταύτιση με αυτό εδώ το άρθρο:

Διαβάστε επίσης: Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Ασχέτως αν έχει γίνει τρίτο χειρουργείο ή αν υπάρχει περίπτωση να γίνει τις επόμενες ημέρες όπως θα δούμε παρακάτω, το βέβαιο είναι πως ο Marquez συνεχίζει να έχει επιπλοκές αυτή την στιγμή. Για αυτό και δεν θα είναι -τουλάχιστον- στο Portimao όπως υπολόγιζε.

Αθλίατροι ειδικευμένοι σε κατάγματα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, εξηγούν πως το πιθανότερο που μπορεί να συμβαίνει στο χέρι του Marquez είναι ψευδάρθρωση κατάγματος, η κατάσταση δηλαδή που το κόκκαλο δεν κολλάει, δεν αναπτύσσεται με τον ίδιο ρυθμό που θα έπρεπε να συμβαίνει. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο και δεν είναι και ασυνήθιστο, στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως η πιο μεγάλη πιθανότητα είναι να συμβαίνει από τις πολλαπλές βίδες που τοποθετήθηκαν σε δύο συνεχόμενα χειρουργεία και το γεγονός πως η πρώτη πλάκα μετακινήθηκε πληγώνοντάς το ακόμη περισσότερο όταν ο Marquez επέστρεψε πέντε μέρες μετά στην αγωνιστική δράση. Η επίσημη τοποθέτηση της ομάδας βέβαια, είναι πως αυτό συνέβη σε μία άσχετη στιγμή κλείνοντας το παράθυρο.

Το βραχιόνιο οστό δέχεται αρκετές δυνάμεις κατά την οδήγηση μοτοσυκλέτας και μάλιστα δυνάμεις συστροφής που απαιτούν το κόκκαλο να έχει συνοχή για να μην ανοίξει κατά μήκος. Δύο συνεχόμενα χειρουργεία που το πρώτο είχε και μετατόπιση της πλάκας, μπορούν να έχουν αφήσει το κόκαλο αρκετά πληγωμένο και πλέον να μην έρχεται η αποκατάσταση χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτή θα μπορούσε να είναι εσωτερική οστεοσύνθεση με λαγόνιο μόσχευμα, ώστε να μπορέσει το βραχιόνιο οστό να αναπτυχθεί ξανά και να κλείσει το κάταγμα.

Σε μία τέτοια περίπτωση απαιτούνται τρεις ακόμη μήνες με περιορισμό κινήσεων, δηλαδή 12 εβδομάδες από τις 19 που έχουμε μέχρι να ξεκινήσει η σεζόν, χωρίς να μετράμε τα απαραίτητα τεστ πέντε εβδομάδες νωρίτερα.

Θα υπάρχει λοιπόν το δίλλημα αν πρέπει να μπουν σε αυτή την διαδικασία άμεσα χωρίς να περιμένουν να δουν αν το κάταγμα πηγαίνει καλύτερα, εκτός κι αν έχουν ήδη προχωρήσει σε μία τέτοια αποκατάσταση που είναι και ο λόγος που ο Marquez δεν πήγε στους τελευταίους αγώνες όπως ήλπιζε.

Τα γεγονότα είναι τα εξής:

19 Ιουλίου – Κάταγμα στο δεξί βραχιόνιο οστό μετά από πτώση στην Jerez

21 Ιουλίου – Χειρουργείο στην Βαρκελώνη

23 Ιουλίου – Περνά τα τεστ για να επιστρέψει στον αγώνα

25 Ιουλίου – Μπαίνει στην FP3 φτάνει με το ζόρι στην Q1 και εγκαταλείπει από πόνο

3 Αυγούστου – Δεύτερο χειρουργείο, η ομάδα ανακοινώνει την επόμενη ημέρα πως θα χάσει το Brno

5 Αυγούστου – Ο Marquez ποστάρει το να πέφτεις επιτρέπεται, το να σηκώνεσαι απαιτείται

6 Αυγούστου – Ο Puig μας λέει πως η πλάκα τιτανίου μετακινήθηκε όταν πήγαινε να ανοίξει ένα παράθυρο στο σπίτι

15 Αυγούστου – Ο Puig παραδέχεται πως δεν υπάρχει σαφής ημερομηνία επιστροφής

22 Αυγούστου – Ο Puig λέει πως θα χρειαστούν 2 με 3 μήνες

23 Αυγούστου – Παραδοχή του Marquez πως ήταν λάθος των γιατρών να του δώσουν το πράσινο φως να μπει στην Jerez και πώς δεν έκανε το δικό του…

1 Σεπτεμβρίου – Ποστάρει φωτογραφία με νάρθηκα, ξεκινούν οι φήμες για τρίτο χειρουργείο

15 Σεπτεμβρίου – Ξεκινά ήπια άθληση και φόρτιση

23 Σεπτεμβρίου – Εκφράζει ελπίδες για το Portimao

5 Οκτωβρίου – Άθληση με περισσότερη φόρτιση

10 Νοεμβρίου – Επίσημη ενημέρωση πως δεν θα αγωνιστεί αυτή την σεζόν

11 Νοεμβρίου – Δεύτερος κύκλος φημών για τρίτο χειρουργείο…

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες