MotoGP Ουγγαρία: Ο Marc Marquez δίνει στην Ducati την 100η νίκη κοιτώντας πίσω χωρίς να βλέπει αντίπαλο

Η απόλυτη επικράτηση μέσα στην Ουγγαρία
MotoGP Ουγγαρία: Ο Marc Marquez δίνει στην Ducati την 100η νίκη κοιτώντας πίσω χωρίς να βλέπει αντίπαλο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/6/2026

Την επιστροφή του μετά την μακρά αποκατάσταση, για ακόμη μία φορά, σημάδεψε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ο Marc Marquez κυριαρχώντας με απόλυτο τρόπο μέσα στην Ουγγαρία κερδίζοντας την pole position, τον Sprint και τον αγώνα, με τεράστια διαφορά ασφαλείας.

Ταυτόχρονα έδωσε στην Ducati την 110ης νίκη στα MotoGP και κράτησε τον Acosta στην δεύτερη θέση δημιουργώντας και εκεί ένα ρεκόρ. Ποτέ ξανά στην μακρά ιστορία των MotoGP δεν έχει ανέβει ένας αναβάτης 13 φορές στο βάθρο χωρίς να καταφέρει το ψηλότερο σκαλί!

Τρεις Aprilia και μία Ducati μαζί με ακόμη μία που θα μπορούσε να κάνει την διαφορά, είχαν ένα καταστροφικό strike τύπου bowling όταν ο Martin έχασε τον έλεγχο στα φρένα της πρώτης στροφής και έπεσε πάνω τους. Το λάθος αυτό το Martin ήταν ένα τεράστιο δώρο στον Marc Marquez και την Ducati, όχι γιατί έβγαλε εκτός συναγωνισμού αναβάτες που μπορούσαν να διεκδικήσουν το βάθρο, κανείς δεν είχε άλλωστε τον ρυθμό του Marc Marquez στην Ουγγαρία, αλλά γιατί βοήθησε έτσι να μειωθεί η τεράστια διαφορά στην βαθμολογία. 25 πόντους έσβησε σήμερα ο Marc Marquez από τον Bezzecchi που θα μπορούσε να είναι τρίτος στο βάθρο αντί του Bagnaia και να συνεχίσει έτσι να προηγείται με μία διαφορά κοντά στους 90 βαθμούς, νούμερο αρκετά υψηλό. Από σήμερα οι δύο Aprilia απέχουν 20 πόντους και 72 ο Marc Marquez.

Το λάθος του Martin έστειλε εκτός βαθμών τους τρεις πρώτους του πρωταθλήματος αν και αξίζουν συγχαρητήρια στον Di Giannantonio γιατί κατάφερε να ξανά μπει στον αγώνα αλλά και στους βαθμούς τερματίζοντας 12ος κερδίζοντας έτσι 4 βαθμούς!

Πριν ακόμη το κοινό καταλάβει τι έγινε στην πρώτη στροφή, ο Acosta επιτέθηκε στον Marc Marquez και πέρασε εμπρός με μία αρκετά επιθετική αλλά πολύ καθαρή κίνηση. Εκ των υστέρων φάνηκε πως ο Marc Marquez περίμενε απλά να πέσει η απόδοση των ελαστικών κρατώντας το δικό του μπροστινό στην κατάλληλη θερμοκρασία χωρίς να κολλά πίσω του. Μέχρι όμως τον 14ο γύρο η εικόνα δεν ήταν αυτή και όλα έδειχναν πως ίσως σήμερα ο Acosta καταφέρει να πάρει την πολυπόθητη νίκη.

Το μόνο σίγουρο μέχρι τον 14ο γύρο ήταν πως Acosta και Marc Marquez ήταν σε απίστευτο ρυθμό, πολύ πιο γρήγορα από όλους τους άλλους. Είχαν χτίσει διαφορά 6 δευτερολέπτων από τον Bagnaia που είχε κερδίσει την 3η θέση από την πτώση των άλλων, αυτή είναι η αλήθεια και ενώ και εκείνος είχε πάνω από 5 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Marini στην 4η θέση. Συνολικά σχεδόν 14 δευτερόλεπτα από τον Marc Marquez μέχρι τους υπόλοιπους από την 4η θέση και πίσω!

Τα πρώτα σημάδια του τι θα ακολουθούσε δόθηκαν μετά τον 11ο γύρο που ο Marc Marquez έκανε συνέχεια τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.

Στην έναρξη του 14ου γύρου ήδη η ατμόσφαιρα μέσα στο box της Ducati ήταν τεταμένη, έβλεπαν την επίθεση να έρχεται και πράγματι μέσα στο εσάκι ήρθε η πρώτη επίθεση!

Ο Acosta αντιστάθηκε σθεναρά και κέρδισε εκείνον τον γύρο.

Η δεύτερη επίθεση έγινε στις τελευταίες στροφές του 14ου γύρου και εκεί ακούμπησαν δύο φορές περισσότερο αμυντικά και λιγότερο επιθετικά με την μάχη να φτάνει μέχρι το εσάκι του 15ου γύρου όπου ο Marc Marquez πέρασε εμπρός.

Αυτό ήταν, δύο γύροι με πολύ όμορφο θέαμα που θα τελείωνε απότομα από πλευράς μαχών μπροστά γιατί μόλις έναν γύρο μετά και ο Marc Marquez έχει ήδη διαφορά ασφαλείας!

Είναι ευκαιρία για πολλές επαναλήψεις ώστε να δει κανείς τι έγινε τους δύο προηγούμενους γύρους, γιατί μέχρι να τελειώσει ο 16ος γύρος ο Marc Marquez είναι κάπου άλλου, σε άλλο σύμπαν από τους υπόλοιπους!

Ο Mir πέφτει μόνος του, με μόνη έκπληξη το γεγονός πως έφτασε μέχρι τον 16ο γύρο, συνήθως αν φτάσει μέχρι την μέση του αγώνα υπάρχει μία περίπτωση να μην πέσει.

Ο Ai Ogura δεν άφησε τον Marini να χαρεί την 4η θέση αν και η 5η είναι επίσης μία επιτυχία για την Honda και φυσικά δεν θα υπήρχε αν Bezzecchi, Martin και Di Giannantonio δεν έφευγαν από τον συναγωνισμό, μαζί με Aldeguer και Fernandez μάλιστα.

Για ακόμη μία φορά ο Moreira έκανε έναν πολύ καλό αγώνα και μαζί και την διαφορά για έναν νέο οδηγό στην κατηγορία με Honda, σε αυτή την εποχή του Ιαπωνικού εργοστασίου. Ο Lecuona ήρθε επίσης για λίγο πίσω στα MotoGP και με όλα αυτά που έγιναν πήρε μία από τις καλύτερες θέσεις στην σύντομη καριέρα του, ανεβαίνοντας 7ος!

Ο Martin τιμωρήθηκε με διπλό μεγαλύτερο γύρο που θα πρέπει να εκτελέσει στην Τσεχία, στον επόμενο αγώνα, οπότε κάθε ευκαιρία για καλή θέση που είχε εκεί, στηρίζεται τώρα μόνο στην ατυχία των άλλων, δεν είναι στα δικά του χέρια πλέον.

14 φορές χειρουργεία σε ενεργό καριέρα που είναι γεμάτη από ρεκόρ και τίτλους δείχνει πως ρεκόρ και τίτλοι θα ήταν περισσότεροι στα 33 του, δίχως αυτά τα 14 πισωγυρίσματα. Ο ίδιος βέβαια λέει πως έχει ωφεληθεί από την συγκεκριμένη πίστα και θα δούμε για το υπόλοιπο πρωτάθλημα, όμως η σημερινή ημέρα δεν γίνεται να μειωθεί σε αξία, ούτε από εκείνους που είναι οπαδοί αναβατών και όχι φίλαθλοι γενικά των MotoGP αλλά ούτε και από τον ίδιο ακόμη. Η επικράτησή του ήταν απόλυτη με τεράστια διαφορά από όλο το υπόλοιπο grid!

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

42:55.325

25

2

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+1.343

20

3

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+11.632

16

4

79A. Ogura

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

+15.539

13

5

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+18.669

11

6

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+21.794

10

7

27I. Lecuona

BK8 Gresini Racing MotoGP

+22.815

9

8

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+23.283

8

9

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+24.491

7

10

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+24.601

6

11

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+25.135

5

12

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+28.386

4

13

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+29.207

3

14

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+31.333

2

15

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+32.536

1

16

35C. Crutchlow

Castrol Honda LCR

+54.604

 

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

 

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

22 Laps

 
 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

14 Laps

 

Δεν έκαναν τον 1ο γύρο

 

25R. Fernandez

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

   
 

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

   
 

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

   
 

89J. Martin

Aprilia Racing

   

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.