MotoGP: Παραλίγο να μείνει παράλυτος ο Lorenzo

Το καμπανάκι της απόσυρσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/1/2020

Προς το παρόν ο Jorge Lorenzo δεν έχει ανακοινώσει τις αποφάσεις του για το μέλλον. Το μόνο που μας έχει πει είναι πως θα συνεχίσουμε να τον βλέπουμε στην “χώρα των MotoGP” σε κάποιον νέο ρόλο. Οι πιο έντονες φήμες θέλουν τον ισπανό πολυπρωταθλητή να αναλαμβάνει καθήκοντα test rider για την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, όμως σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις φαίνεται πως η δουλειά του δοκιμαστή δεν αποτελεί μια από τις προτεραιότητές του. Κι αυτό το λέμε, διότι ο Lorenzo δήλωσε στη Marca πως η βασική αιτία της απόφασής του να σταματήσει πρόωρα την καριέρα του ήταν ο πραγματικός φόβος να μείνει παράλυτος. Κι αυτός ο φόβος παραλίγο να επιβεβαιωθεί μετά την πτώση που είχε στο Assen, όπου έσπασε ένα σπόνδυλο στην σπονδυλική του στήλη. Η γνωμάτευση των γιατρών ήταν σαφής και τον προειδοποίησαν πως έφτασε πάρα πολύ κοντά στο αναπηρικό καροτσάκι. Μάλιστα τα “κουσούρια” που του άφησε εκείνος ο τραυματισμός, μπορούν πολύ πιο εύκολα στο μέλλον να γίνουν αιτία για μόνιμη αναπηρία, καθώς το σώμα του είναι πλέον πολύ ευαίσθητο στις καταπονήσεις. Σαφώς η δουλειά του δοκιμαστή δεν έχει το ρίσκο που αντιμετωπίζουν οι αναβάτες σε ένα πρωτάθλημα και έχεις περισσότερα περιθώρια να ελέγξεις τους κινδύνους. Από την άλλη μεριά όμως, η δουλειά των δοκιμαστών έχει πολύ υψηλότερες απαιτήσεις τα τελευταία χρόνια, καθώς ο χρόνος των ελεύθερων δοκιμών για τους εργοστασιακούς αναβάτες έχει μειωθεί στο ελάχιστο κι αυτό απαιτεί από τους δοκιμαστές να οδηγούν πολύ κοντά στα όρια, ώστε οι πρωτότυπες μοτοσυκλέτες και τα εξαρτήματα που δοκιμάζουν να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στην τελική τους μορφή και έτοιμα για χρήση.

Γι΄αυτό και τα εργοστάσια έχουν δώσει ιδιαίτερη σημασία στην επιλογή των αναβατών εξέλιξης και φροντίζουν να συμμετέχουν τακτικά σε αγώνες ως wild card. Καθόλου τυχαία, τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια ξεχωριστή μεταγραφολογία για τους εργοστασιακούς δοκιμαστές και η θέση αυτή έχει αναβαθμιστεί τόσο πολύ, που βλέπουμε και ακούμε “βαριά” ονόματα στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων. Θυμίζουμε πως αναβάτες σαν τον Casey Stoner και τον Dani Pedrosa έχουν αναλάβει τέτοιους ρόλους και πρόσφατα ο Johann Zarco θεωρούσε τη θέση του δοκιμαστή πιο σημαντική από την αγωνιστική επιστροφή του στη Moto2. Το κύρος που απέκτησε αυτή η θέση είναι απόλυτα συνυφασμένο με τις αυξημένες απαιτήσεις που έχει και ο Jorge Lorenzo ξέρει πολύ καλά πως δεν θα κάνει τουρισμό, αν αποδεχτεί τη θέση του εργοστασιακού δοκιμαστή.           

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.