MotoGP Phillip Island: Μεγάλη νίκη Rins στον πιο καθηλωτικό αγώνα του πρωταθλήματος!

Απίστευτο θέαμα στην Αυστραλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2022

Όταν γράφαμε το Σάββατο πως η συγκέντρωση όλων των κορυφαίων πλην ενός στην πρώτη δεκάδα θα μας δώσει μία δυναμιτισμένη εκκίνηση και δυνατές συγκινήσεις στην αρχή, δεν μπορούσαμε προφανώς να περιμένουμε πως αυτό θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος του αγώνα και την καρό σημαία!

Στην πράξη ο αγώνας ξεκίνησε σαν να ήταν Moto3 και συνεχίστηκε αντίστοιχα δυναμικός και γεμάτος περιστατικά μέχρι και το τέλος!

Στην εκκίνηση ο Martin φεύγει πρώτος από την pole position με τον Marquez να ακολουθεί και τον Quartararo να τα έχει πάει εξαιρετικά μπαίνοντας τρίτος αλλά όχι για πολύ καθώς ο Aleix Espargaro μπήκε αμέσως μπροστά του. Ο Bagnaia έχει κάνει δύσκολη εκκίνηση γιατί δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί το holeshot και μας έδωσε και ένα παράδειγμα για το πόσο μεγάλη διαφορά δημιουργεί η συσκευή αυτή.

Ο Miller παλεύει με κορμιά και τροχούς όσο ο Quartararo χάνει άλλη μία θέση και δεν έχουμε καλύψει ούτε το 1/3 του πρώτου γύρου!

Η στροφή Miller θα παίξει μεγάλο ρόλο σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα, περισσότερο για τον ίδιο τον Miller όσο όλοι παλεύουν για τους βαθμούς του πρωταθλήματος με τον Aleix Espargaro να περνά τον Quartararo.

Πριν ξεκινήσει ο αγώνας μία υποψία βροχής υπήρχε στο νησί και εκείνη την στιγμή μετά την εκκίνηση δεν μπορούσες παρά να ευχαριστείς την φύση που κρατήθηκε και μας δίνει έναν αγώνα που στροφή την στροφή και γύρο τον γύρο γινόταν ολοένα και πιο συναρπαστικός!

Από την πρώτη στιγμή ο Quartararo παλεύει να υπερασπιστεί την μία θέση που χάνει μετά την άλλη ενώ συχνά βρίσκεται στο όριο της πίστας πατώντας μακριά από την αγωνιστική γραμμή μέχρι που έρχεται το λάθος στην στροφή Miller στην αρχή του τέταρτου γύρου.

Ο Quartararo χάνει τα φρένα και βγαίνει εκτός πίστας χωρίς ευτυχώς να πέσει, ξανά μπαίνοντας εκτός πλέον βαθμών.

Εκείνη την στιγμή ο Martin με τον Marquez έχουν αποκτήσει ένα προβάδισμα μισού δευτερολέπτου και πίσω τους οι δύο Ducati παλεύουν μεταξύ τους με τον Bagnaia πρώτο. Ο Miller κάνει την κίνησή του και μπαίνει στο βάθρο αλλά όχι για πολύ καθώς ο Bagnaia υπερασπίζεται την θέση του.

Τρεις γύρους μετά όμως, στον 7ο, ο Rins μπαίνει στην εξίσωση των διεκδικητών του βάθρου καθώς περνά τον Miller και κυνηγά τον Bagnaia. Για να βρεθεί εκεί έχει ήδη παλέψει με τον Aleix Espargaro.

Δύο γύρους μετά άλλη μία τραγωδία έρχεται ουρανακατέβατη καθώς ο Alex Marquez που τα πηγαίνει εξαιρετικά από την πρώτη στιγμή και βρίσκεται μέσα στην δεκάδα με την διαφορά πως η δεκάδα σε αυτό τον αγώνα οδηγούν όλοι μαζί κολλητά και κοντά από το γκρουπ των πρώτων, κάνει το λάθος. Χάνει τα φρένα πίσω από τον Luca Marini και προσπερνώντας τον πάει και πέφτει πάνω στον ανυποψίαστο Miller με μία δόση αρχαιοελληνικής ειρωνείας καθώς το κάνει στην στροφή Miller.

Δύο γύρους μετά ο Quartararo που γυρνούσε ταχύτερα από τον Martin στην κορυφή και μόλις είχε ξανά μπει μέσα στους πόντους πέφτει από δικό του λάθος και ενώ είναι μόνος του! Στο τέλος του αγώνα θα πέσει και ο Morbidelli ολοκληρώνοντας την τραγική εμφάνιση της Yamaha στην Αυστραλία.

Ο Rins κάνει τον αγώνα της ζωής του στο μεταξύ, έχει περάσει τον Marquez και κυνηγά τον Martin. Από εδώ και πέρα δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από τους πρώτους καθώς ο Bagnaia επίσης παλεύει με τον Marquez και ανταλλάσσουν θέσεις.

Μαζί με τον Bezzecchi που οδηγεί κολλητά τους, πέντε αναβάτες παλεύουν για την πρώτη θέση με τους τέσσερις να αλλάζουν συνέχεια θέσεις μέχρι που ο Martin καταλήγει πίσω από την μοτοσυκλέτα της VR46 καθώς στον 14ο γύρο ο Rins περνά μπροστά και συμπαρασύρει μαζί τους και τους υπόλοιπους. Ένα γύρο μετά ο Bagnaia παίρνει την πρώτη θέση του αγώνα και αμέσως μετά μπαίνει δεύτερος ο Marquez.

Είμαστε στην μέση του αγώνα και είναι ήδη ένας από τους καλύτερων των τελευταίων ετών!

Ο Rins περνά τον Marquez και λίγο αργότερα και ο Martin που έχει ξανά ανέβει περνά τον Marquez με επιθετική αλλά καθαρή κίνηση. Ο Marquez είναι ο μόνος της παρέας με σκληρή γόμα εμπρός και μαλακή πίσω.

Δύο γύρους μετά ο Rins είναι πρώτος, και τρίτος έχει μπει ο Bezzecchi με τον Marquez τέταρτο και άλλο ένα γύρο μετά η VR46 είναι δεύτερη με τον Marquez τρίτο και τον Rins τέταρτο!

Γίνεται ένας απίστευτος αγώνας μπροστά στα μάτια μας όπου επτά αναβάτες έχουν πλέον ξεχωρίσει και οδηγούν μαζί. Μέσα εκεί είναι και οι δύο VR46 ενώ έβδομος ο Bastianini που μέχρι εκείνη την στιγμή έκανε καταστροφικό αγώνα αλλά κατάφερε να ανέβει δέκα θέσεις!

Στην ένατη θέση είναι ένα γύρο πριν από το τέλος ο Aleix Espargaro ενώ τον αγώνα οδηγεί ο Bagnaia με τον Rins να ετοιμάζεται για επίθεση σε κάθε στροφή!

Μόλις περνά ο Rins καταφέρνει να περάσει και ο Marquez και δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για τον Bagnaia που κάλλιστα θα μπορούσε να είχε άλλους τόσους βαθμούς διαφοράς από τον Quartararo!

Μία τεράστια νίκη για τον Rins και ένα αποκορύφωμα για την Suzuki που αποσύρεται, όπως επίσης και ένα επιστέγασμα για τον Marquez που μέχρι πριν από λίγο δεν ήξερε, ακόμη και ο ίδιος αν μπορεί να αντέξει ολόκληρο αγώνα ενώ τώρα τα καταφέρνει σε έναν τέτοιο, γεμάτο δράση και σκληρά προσπεράσματα! Η μάχη του με τον Rins είναι καθηλωτική και από μόνη της ικανή να δώσει θέαμα για ολόκληρο αγώνα, σήμερα όμως ήταν απλά ένα από τα κερασάκια της γενναίας τούρτας με τον Marquez να γιορτάζει την δεύτερη θέση σαν νίκη!

Ο Bezzecchi στέφεται Rookie of the Year με τον τερματισμό αυτό και ο Rins γίνεται ο 7ος διαφορετικός νικητής αυτής της φοβερής σεζόν!

Ένας απίστευτος αγώνας για να τον βλέπει κανείς ξανά και ξανά!

 

 

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος/Διαφ.
1
Alex Rins
Suzuki
40:50.6540
2
Marc Marquez
Honda
0.186
3
Francesco Bagnaia
Ducati
0.224
4
Marco Bezzecchi
Ducati
0.534
5
Enea Bastianini
Ducati
0.557
6
Luca Marini
Ducati
0.688
7
Jorge Martin
Ducati
0.884
8
Johann Zarco
Ducati
3.141
9
Aleix Espargaro
Aprilia
4.548
10
Brad Binder
KTM
5.940
11
Pol Espargaro
Honda
11.048
12
Miguel Oliveira
KTM
13.606
13
Cal Crutchlow
Yamaha
13.890
14
Darryn Binder
Yamaha
14.526
15
Remy Gardner
KTM
19.470
16
Raul Fernandez
KTM
20.645
17
Maverick Viñales
Aprilia
22.167
18
Joan Mir
Suzuki
23.489
19
Tetsuta Nagashima
 
39.618
20
Fabio Di Giannantonio
Ducati
39.633
 
Franco Morbidelli
Yamaha
32:00.0870
 
Fabio Quartararo
Yamaha
15:15.7220
 
Alex Marquez
Honda
12:10.9700
 
Jack Miller
Ducati
12:10.4840
 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.