MotoGP Phillip Island PR: Ταχύτεροι οι Marquez σε επεισοδιακές δοκιμές με λαγούς και πτώσεις!

Όλες οι GP23 μπροστά
MotoGP Phillip Island PR: Ταχύτεροι οι Marquez σε επεισοδιακές δοκιμές με λαγούς και πτώσεις!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/10/2024

Μετά την ακύρωση της FP1 εξαιτίας της απίστευτης βροχής, ο Marc Marquez ήταν ταχύτερος σήμερα στην Αυστραλία χωρίς όμως να έχει μεγάλη σημασία ο χρόνος καθώς η προσπάθεια των βασικών διεκδικητών ήταν να βρεθούν στην Q2 και έπειτα να κρατηθούν εκεί. Δευτερεύουσα σημασία είχαν οι δοκιμές ρυθμίσεων για τους δύο αγώνες καθώς οι συνθήκες θα είναι τελείως διαφορετικές από αύριο, ενώ την Κυριακή αναμένεται ο καλύτερος καιρός του τριημέρου.

Ευτυχώς η βροχή που έγινε αιτία να ακυρωθεί η FP1, σταμάτησε και η πίστα ξεκίνησε να στεγνώνει ώστε αυτή η μάχη της πρώτης δεκάδας που θα προαχθεί στην Q2 να γίνει με λιγότερο ρίσκο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έλειψαν οι πτώσεις.

Και παραδοσιακά για Phillip Island δεν έλειψαν και τα ζωντανά στην πίστα, αυτή την φορά δεν ήρθε η επίθεση από ψηλά, όπως είχε γίνει κάποτε με τον γλάρο και τον Iannone αλλά ήταν ένας λαγός που πέρασε κάθετα την πίστα την ώρα που περνούσε ο Martin που αναγκάστηκε να κόψει για να μην φτιάξει στιφάδο με δισκόπλακες.

Και άλλες προσπάθειες ακυρώθηκαν εξαιτίας πτώσεων ενώ ακριβώς στο τέλος των δοκιμών έπεσαν ταυτόχρονα αλλά σε διαφορετικές στροφές ο Acosta με τον Miller ενώ θα εξασφάλιζαν την θέση τους στην Q2, όπου είχαν ήδη βάλει το πόδι τους.

Πτώση παραλίγο να έχει και ο Marc Marquez πηγαίνοντας για τα pits και ενώ είχε περάσει την καρό σημαία, όταν έχασε πρόσφυση πίσω.

Το ανανεωμένο πρόγραμμα έδειχνε μία ώρα δοκιμών για τα MotoGP αλλά αυτό η απειλή βροχής και η πανίδα που έβγαλε τις κόκκινες σημαίες ψαλίδισαν τον χρόνο. Οι GP23 σε αυτές τις συνθήκες ήταν ταχύτερες με τις δύο Gresini να κάνουν παραπλήσιο χρόνο ακολουθούμενες σε κοντινή χρονική απόσταση από τον Bezzecchi. Ο Martin είχε μία πτώση στον πρώτο του γρήγορο γύρο και τα παραπάνω προβλήματα με την πανίδα, ωστόσο κατάφερε να είναι τέταρτος και εντός Q2 όπως και ο Bagnaia πέμπτος, που επίσης είχε τα δικά του προβλήματα και δεν κατάφερε να ανέβει πιο ψηλά σήμερα.

Μία Aprilia και μία KTM έσπασαν το σερί των Ducati, ο Vinales με τον Binder, που μαζί με τον Acosta είναι οι μόνοι που αναμένεται να κάνουν κάτι τέτοιο. Ευχής έργο να βρεθεί ο Quartararo στην Q2 αλλά αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο, έως σχεδόν αδύνατο με μία μόλις εξαίρεση. Την δεκάδα έκλεισε παραδόξως ο Rins που επίσης δεν τον βλέπει κανείς συχνά εκεί πάνω και είναι θέμα συγκυρίας από την πτώση Miller και Acosta, ακριβώς πίσω του ο Quartararo στην 11η θέση με την 8η και 9η στις Ducati των Di Giannantonio και Morbidelli.

Θα είναι μία δύσκολη Q1 λοιπόν γιατί έχουμε Bastianini, Acosta, Miller και Espargaro να παλεύουν για δύο εισιτήρια και μόνο με έκτακτο γεγονός δεν θα είναι δύο από τους τέσσερις αυτούς, που θα προαχθούν στην Q2…

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

93

Marc Marquez

Ducati

01:27.770

 

 

2

73

Alex Marquez

Ducati

01:27.872

0.102

0.102

3

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:27.958

0.188

0.086

4

89

Jorge Martin

Ducati

01:27.967

0.197

0.009

5

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:28.013

0.243

0.046

6

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:28.160

0.390

0.147

7

33

Brad Binder

KTM

01:28.265

0.495

0.105

8

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:28.312

0.542

0.047

9

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:28.320

0.550

0.008

10

42

Alex Rins

Yamaha

01:28.428

0.658

0.108

11

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:28.443

0.673

0.015

12

43

Jack Miller

KTM

01:28.469

0.699

0.026

13

31

Pedro Acosta

KTM

01:28.528

0.758

0.059

14

5

Johann Zarco

Honda

01:28.576

0.806

0.048

15

37

Augusto Fernandez

KTM

01:28.628

0.858

0.052

16

23

Enea Bastianini

Ducati

01:28.759

0.989

0.131

17

36

Joan Mir

Honda

01:28.773

1.003

0.014

18

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:28.782

1.012

0.009

19

10

Luca Marini

Honda

01:28.820

1.050

0.038

20

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:29.293

1.523

0.473

21

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:29.869

2.099

0.576

22

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:30.058

2.288

0.189

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.