MotoGP Phillip Island: Πρώτη νίκη Zarco σε δραματικό τελευταίο γύρο

Σύνεση και υπομονή κράτησαν την διαφορά στο πρωτάθλημα
MotoGP Phillip Island: Πρώτη νίκη Zarco σε δραματικό τελευταίο γύρο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/10/2023

Δεν υπάρχει φίλαθλος που να μην στεναχωριέται για τον Martin με τους οπαδούς του Bagnaia να χαίρονται φυσικά αύξησαν την διαφορά στο πρωτάθλημα εκεί που είχαν φτάσει σε οριακή επικράτηση!

Ο αγώνας ξεκίνησε πολύ δυναμικά, όπως ήταν αναμενόμενο μετά από τέτοια κατάταξη για την εκκίνηση και με τους λίγους αναβάτες που είχαν διαλέξει την μαλακή γόμα για το πίσω ελαστικό να πιέζουν να κάνουν την διαφορά. Ο Martin από την αρχή είχε ακριβώς αυτό τον στόχο και εξαφανίστηκε με σταθερή διαφορά έναντι της KTM του Binder.

Πίσω οι πρώτοι γύροι είχαν έντονο ενδιαφέρον και κυρίως με τον Marc Marquez που πάλευε με οποιονδήποτε είχε μπροστά του, ταυτόχρονα αμυνόμενος. Με διαφορά η καλύτερη ιαπωνική μοτοσυκλέτα εκεί έξω, δείχνει το τεράστιο πρόβλημα που θα υπάρχει μόλις φύγει κι αυτός από την επόμενη σεζόν. Η διάθεση του κόσμου να αποκαθηλώσει ένα είδωλο είναι ανάλογη με την διαφορά που είχε δημιουργήσει στην πορεία για να καθιερωθεί ως τέτοιο και ο Marquez δεν θα ξέφευγε από την “cancel” κουλτούρα που αναπτύχθηκε στην εποχή των κοινωνικών δικτύων. Στην πράξη όμως δεν υπάρχει και κανένας άλλος αυτή την στιγμή να κάνει τέτοια προσπάθεια με μοτοσυκλέτα τέτοιας διαφοράς, αυτή είναι η πραγματικότητα και η πτώση του Mir το έδειξε σε υπερθετικό βαθμό σήμερα. Βέβαια ο Mir δεν έπεσε μόνος του, τον έριξε ο Luca Marini σε ένα συμβάν που οι κριτές εξέτασαν και έκριναν πως είναι καθαρά αγωνιστικό.

 Στο πρώτο ένα τρίτο του αγώνα, όσοι στην Ευρώπη επέλεξαν να ξυπνήσουν νωρίς για να τον δουν, είχαν βοήθεια να κρατήσουν το μάτι ανοικτό, από τους αναβάτες που πάλευαν για την τελευταία θέση του βάθρου μέχρι και την όγδοη.

Ο Bagnaia πολύ γρήγορα έμεινε στην τρίτη θέση και μάλιστα με διαφορά από τον Binder έχοντας τον Di Diannantonio να τον κυνηγά. Δεν θα έμενε για πολύ εκεί ο αναβάτης της Gresini καθώς ήδη από τον τρίτο γύρο είχε περάσει εμπρός αφήνοντας τον Bagnaia στην 4η θέση και μόλις 6 βαθμούς εμπρός στο πρωτάθλημα!

Ο Miller που είχε ξεκινήσει πολύ καλά από τις πίσω θέσεις πίεζε τον Zarco εμπρός του έχοντας πίσω του τον Marquez με τον οποίο θα πάλευαν χαρίζοντας θέαμα. Πίσω από τον Marquez ο Aleix Espargaro και ο Aleiz Marquez που στο τέλος θα τον περνούσαν όλοι, αλλά μέχρι να γίνει αυτό πέρασε μισός αγώνας με συνεχείς προσπεράσεις και έντονη μάχη με μπόλικο θέαμα.

Ο Zarco έμενε εκεί διαβάζοντας τον Bagnaia και περιμένοντας να δει τι θα γίνει με τα ελαστικά, όπως είπε ο ίδιος, όσο ο Martin ανέβαζε την διαφορά. Ο σκοπός του Martin εξυπηρετούνταν, έχτιζε διαφορά που θα τον βοηθούσε στο τέλος του αγώνα που η μαλακιά γόμα θα παρέδιδε το πνεύμα. Είναι σίγουρα μία καλή επιλογή για αύριο για τον αγώνα Sprint αλλά όχι για τον αγώνα όπως φάνηκε. Ίσως αν δεν είχε αλλάξει το πρόγραμμα και είχε γίνει πρώτα ο Sprint, ο Martin να μην έκανε την ίδια επιλογή βλέποντας πόσο τελικά άντεξε το ελαστικό με τους μισούς γύρους.

Πίσω από τον Martin καμία θέση δεν είναι σίγουρη γιατί ο Binder δέχεται επίθεση, όπως επίσης και ο Zarco πιέζει τον Bagnaia. Έχει δημιουργηθεί μία τετράδα που απέχει από τον πρώτο και ταυτόχρονα από τον Miller που εκείνη την στιγμή, στον 18ο γύρο ήταν εκείνος στην 6η θέση. Όπως είπαμε η 6η θέση άλλαζε συνεχώς με μπόλικο θέαμα.

Τρεις γύρους πριν το τέλος στην 6η θέση θα ήταν ο Aleix Espargaro που έπαιζε με τον Miller συνέχεια και οι δυο τους έχουν ήδη ξεκινήσει στραβά από την κατάταξη και έπειτα ο Alex Marquez με τον Marc να έχει βγει εκτός 12άδας έπειτα από τον Bezzecchi, Bastianini, Vinales και Luca Marini να έχουν επιτεθεί. Ο Miller πολύ γρήγορα φτάνει στην 9η θέση όμως μπροστά γίνεται χαμός.

Ο Zarco έχει περάσει τον Bagnaia αλλά η διαφορά του Martin έχει φτάσει στο 1,2 με δύο γύρος ακόμη και μειώνεται πολύ γρήγορά. Πίσω του γίνεται μάχη με τον Binder να χάνει δύο θέσεις μαζί όσο ο Zarco πιέζει και περνά εμπρός στην δεύτερη θέση φέρνοντας μαζί του τον Bagnaia. Στον τελευταίο γύρο δεν υπάρχει καμία θέση του βάθρου που να είναι σίγουρη, ο Zarco είναι πλέον στον τροχό του Martin και περνώντας τον, τον αναγκάζει να ανοίξει γραμμή και ο Bagnaia περνά και αυτός. Επόμενη στροφή πάει και ο Di Giannantonio και μετά από λίγο και ο Binder. Ο Martin από εκεί που οδηγούσε τον αγώνα είναι ξαφνικά 5ος και αντί να μειώσει, αυξάνει την διαφορά του στο πρωτάθλημα!

Δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς τον Zarco γιατί αν δεν το έκανε εκείνος θα το έκανε κάποιος άλλος. Είναι επίσης η πρώτη του νίκη στα MotoGP, κανείς δεν αφήνει την ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Μία νίκη είναι σημείο σταθμός στην καριέρα και δεν θα την άφηνε να φύγει, πόσο μάλλον όταν εμπρός έχει αλλαγή μοτοσυκλέτας και ομάδας, οπότε το παράθυρο για νίκη με Ducati είναι πολύ μικρό, ίσως να μην υπάρξει και άλλο.

Ο Bagnaia δήλωσε πως το έβλεπε να συμβαίνει, έβλεπε το βάθρο μπροστά του, δεν έβλεπε εκείνο που φαινόταν προς τα έξω, ότι δηλαδή έχει σοβαρό πρόβλημα. Πρώτο βάθρο και για τον Giannantonio, επίσης σε σημείο που μπορεί να μην έχει ξανά την ευκαιρία για κάτι τέτοιο και στο τέλος όλοι πήραν εκείνο που ήθελαν, εκτός φυσικά από τον Martin.

Μένει να δούμε αν αύριο μπορεί να επαναφέρει την διαφορά κάτω από τους είκοσι βαθμούς…

 

Θέση

Ν#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

5

Johann Zarco

Ducati

40:39.4460

2

1

Francesco Bagnaia

Ducati

0.201

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

0.477

4

33

Brad Binder

KTM

0.816

5

89

Jorge Martin

Ducati

1.008

6

72

Marco Bezzecchi

Ducati

8.827

7

43

Jack Miller

KTM

9.283

8

41

Aleix Espargaro

Aprilia

9.387

9

73

Alex Marquez

Ducati

9.696

10

23

Enea Bastianini

Ducati

12.523

11

12

Maverick Viñales

Aprilia

13.992

12

10

Luca Marini

Ducati

17.078

13

88

Miguel Oliveira

Aprilia

19.443

14

20

Fabio Quartararo

Yamaha

20.949

15

93

Marc Marquez

Honda

21.118

16

25

Raul Fernandez

Aprilia

32.538

17

21

Franco Morbidelli

Yamaha

37.663

18

44

Pol Espargaro

KTM

37.668

19

30

Takaaki Nakagami

Honda

37.758

Πτώσεις

 

37

Augusto Fernandez

KTM

18:09.9270

 

36

Joan Mir

Honda

15:09.7770

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.