MotoGP: Πολιτική αντιπαράθεση για την Αδελαΐδα που "δεν θα είναι πραγματική street circuit" κατά τον σχεδιαστή της

Ο σχεδιαστής Jarno Zaffelli εξηγεί το βασικό πλάνο της νέας πίστας της Αυστραλίας που θα μπει στο ημερολόγιο του 2027
MotoGP Adelaide
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/3/2026

Η ανακοίνωση ότι η Αδελαΐδα θα αντικαταστήσει το Phillip Island στο MotoGP από το 2027 προκάλεσε αρκετές απορίες και ανησυχίες στους φίλους του αθλήματος. Ο σχεδιαστής Jarno Zaffelli, εξηγεί ότι στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κλασική αστική πίστα, αλλά για μόνιμη εγκατάσταση, εναρμονισμένη με όλα τα πρότυπα ασφαλείας του MotoGP.

Η ανακοίνωση της νέας πίστας στην Αδελαΐδα, που θα φιλοξενεί το Grand Prix Αυστραλίας από το 2027, δημιούργησε έντονες συζητήσεις στους φίλους του MotoGP. Πολλοί εξέφρασαν ανησυχίες για την ασφάλεια, καθώς η νέα διαδρομή χαρακτηρίστηκε αρχικά ως αστικό circuit.

Για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, μίλησε σχετικά ο Jarno Zaffelli, ιδρυτής της εταιρείας σχεδιασμού σιρκουί Dromo, η οποία έχει συμμετάσχει στον σχεδιασμό και την αναβάθμιση πολλών σύγχρονων αγωνιστικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται τόσο από το MotoGP, όσο και από τη Formula 1.

MotoGP Adelaide

"Δεν θα είναι πραγματική πίστα δρόμου"

Σύμφωνα με τον Zaffelli, η Αδελαΐδα δεν θα θυμίζει κλασικές πίστες δρόμου, όπως αυτές που γνωρίζουμε από άλλους αγώνες.

"Οι πίστες δρόμου πάντα διχάζουν το κοινό. Υπάρχουν φίλοι των αγώνων που λατρεύουν διοργανώσεις όπως το Isle of Man TT, ενώ άλλοι θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν καθόλου. Εκείνες όμως είναι πραγματικές πίστες δρόμου και δεν έχουν καμία σχέση με τις πίστες όπου διοργανώνονται τα MotoGP," εξηγεί.

Όπως τονίζει, οι πίστες των MotoGP σχεδιάζονται με τη λογική της "μη-πρόσκρουσης", δηλαδή έτσι ώστε σε μια φυσιολογική πτώση ο αναβάτης να μην κινδυνεύει να χτυπήσει σε τοίχους ή εμπόδια.

"Γι' αυτόν τον λόγο δεν πιστεύω ότι τα MotoGP θα μεταφερθούν σε μια πραγματική πίστα δρόμου στην Αδελαΐδα το 2027. Η πραγματική πρόκληση είναι να δημιουργηθεί μια πίστα που να πληροί τα στάνταρ ασφαλείας των MotoGP, παρότι βρίσκεται μέσα σε αστικό περιβάλλον."

MotoGP Adelaide

Παρόμοια φιλοσοφία με τη Mandalika

Σύμφωνα με τον Ιταλό σχεδιαστή, η πίστα της Αδελαΐδας μοιάζει περισσότερο με το μοντέλο που εφαρμόστηκε στη Mandalika της Ινδονησίας.

"Το σχέδιο που έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα θυμίζει αρκετά τη Mandalika. Πρόκειται ουσιαστικά για μια κανονική μόνιμη πίστα, αλλά τοποθετημένη μέσα σε ένα μεγάλο αστικό πάρκο. Ίσως είναι πιο σωστό να την αποκαλούμε μόνιμη πίστα μέσα στην πόλη, παρά πίστα δρόμου."

Mandalika

Τάση προς τις πόλεις

Η επιλογή της Αδελαΐδας φαίνεται επίσης να επιβεβαιώνει μια ευρύτερη τάση των MotoGP να φέρνει τους αγώνες πιο κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα.

"Μετά την εξαγορά από τη Liberty Media, πολλοί περίμεναν ότι το MotoGP θα κινηθεί προς μια κατεύθυνση παρόμοια με αυτή της Formula 1," σημειώνει ο Zaffelli.

Παρόλα αυτά, ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η αποχώρηση του Phillip Island από το ημερολόγιο δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους φίλους του σπορ.

Phillip Island

"Το Phillip Island είναι πιθανότατα η πιο αγαπημένη πίστα του πρωταθλήματος. Ίσως γιατί έχει τη μεγαλύτερη μέση ταχύτητα από οποιαδήποτε άλλη πίστα στο ημερολόγιο."

Πολιτικές και περιβαλλοντικές αντιδράσεις

Παράλληλα με τις τεχνικές συζητήσεις γύρω από την πίστα, το εγχείρημα της Αδελαΐδας έχει ήδη προκαλέσει πολιτική και περιβαλλοντική αντιπαράθεση στην Αυστραλία ενόψει των επερχόμενων εκλογών στη Νότια Αυστραλία.

Τα σχέδια για τη διοργάνωση των MotoGP στα πάρκα της πόλης έχουν δημιουργήσει ανησυχίες σε κατοίκους και περιβαλλοντικές οργανώσεις, κυρίως σχετικά με πιθανή κοπή δέντρων και γενικότερα τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε προεκλογική συζήτηση με πολίτες, περίπου το 20% των πρώτων 600 συμμετεχόντων ανέφερε τα περιβαλλοντικά ζητήματα ως βασική ανησυχία. Μεταξύ αυτών, η πιθανή διεξαγωγή των MotoGP στην Αδελαΐδας αναφέρθηκε συχνά ως παράδειγμα.

Οι επικριτές του εγχειρήματος εκφράζουν φόβους ότι δεκάδες αναπτυγμένα δέντρα μπορεί να χρειαστεί να κοπούν για τη διαμόρφωση της πίστας και των απαραίτητων εγκαταστάσεων.

Η τοπική κυβέρνηση, ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα περιοριστούν στο ελάχιστο. Όπως αναφέρουν αξιωματούχοι, για κάθε δέντρο που ενδεχομένως απομακρυνθεί, θα φυτεύονται τρία νέα, σε μια προσπάθεια διατήρησης και ενίσχυσης των πράσινων χώρων της πόλης.

Παράλληλα, κυβερνητικοί υποστηρικτές του σχεδίου τονίζουν ότι η φιλοξενία διεθνών διοργανώσεων όπως τα MotoGP μπορεί να προσφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη στη Νότια Αυστραλία, ενισχύοντας τον τουρισμό και τη διεθνή προβολή της περιοχής.

MotoGP Adelaide

Με πρόκληση τον χρόνο

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την υλοποίηση του σχεδίου δεν είναι τόσο ο σχεδιασμός όσο οι διαδικασίες έγκρισης.

"Η δημιουργία των απαραίτητων χώρων διαφυγής για μια τέτοια διαδρομή απαιτεί πολλές μελέτες και αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να εγκριθούν τα σχέδια. Αυτό παίρνει χρόνο."

Ο στόχος είναι η πρώτη διοργάνωση να πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο του 2027, κάτι που σύμφωνα με τον Zaffelli δεν είναι αδύνατο, αλλά σίγουρα είναι απαιτητικό.

MotoGP Adelaide

"Για να δώσω ένα παράδειγμα, η πίστα της Μαδρίτης που θα φιλοξενήσει τη Formula 1 ξεκίνησε να σχεδιάζεται τον Ιανουάριο του 2023 και μόνο η διαδικασία αδειοδότησης κράτησε περίπου δέκα μήνες."

Το αν η Adelaide θα προλάβει το χρονοδιάγραμμα του 2027 θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την ταχύτητα με την οποία θα προχωρήσουν οι εγκρίσεις και οι κατασκευαστικές εργασίες, σε ένα project που ήδη βρίσκεται στο επίκεντρο τόσο της πολιτικής όσο και της δημόσιας συζήτησης στην Αυστραλία.

 

MotoGP: Η αλλαγή ηγεσίας της Honda HRC αντανακλά μια άγονη πενταετία

Ο πρόεδρος απέτυχε, ζήτω ο νέος πρόεδρος. Ή μήπως όχι;
honda hrc
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/10/2026

Η αποφράδα μέρα του 2020 που ο Marc Marquez έσπασε το χέρι του στη Jerez αναδείχθηκε ως εξαιρετικά σημαντικό σημείο καμπής για τη Honda, η οποία βρέθηκε απότομα από την κορυφή στην αφάνεια έχοντας χάσει όχι μόνο τον σπουδαίο πρωταθλητή της, αλλά ίσως και τον προσανατολισμό της στην εξέλιξη της RC213V.

Η κάθετη πτώση στην ανταγωνιστικότητα των εργοστασιακών Honda εν τη απουσία του Marquez, ειδικά όταν προηγουμένως ο απίθανος Ισπανός είχε κατακτήσει έξι από τους επτά τίτλους της περιόδου 2013-2019 (εξαίρεση το 2015 και το πρωτάθλημα του Jorge Lorenzo με τη Yamaha), οπωσδήποτε δεν έκατσε καλά στα διοικητικά συμβούλια της Honda στην Ιαπωνία.

Έκτοτε οι Ιάπωνες ψάχνουν ξανά τον δρόμο των επιτυχιών, έχοντας συνηθίσει να βρίσκονται σταθερά στον αφρό για τρεις συναπτές δεκαετίες, με αφετηρία τον πρώτο τίτλο στην κορυφαία κατηγορία το 1983 με τον Freddie Spencer.

rossi
Valentino Rossi

Για την ακρίβεια, όταν ο Valentino Rossi άφησε τη Honda για τη Yamaha το 2004, διακόπηκε ένα δυνατό σερί τίτλων που είχε χτιστεί από μια σειρά σπουδαίων πρωταθλητών. Από τα τέσσερα πρωταθλήματα της Honda τη δεκαετία του 1980 στα μαγικά χέρια των Freddie Spencer (1983, 1985), Wayne Gardner (1987) και Eddie Lawson (1989), τα πέντε συνεχόμενα του Mick Doohan (1994-1998) και το ένα και μοναδικό του Alex Criville (1999) που ακολούθησαν, η πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας έφερε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Valentino Rossi.

Ο Ιταλός ήρθε στην εργοστασιακή Honda το 2000 και μπήκε στο προσκήνιο σε μια ιστορικά σημαδιακή εποχή: στην περίοδο των τριών σερί πρωταθλημάτων που πήρε με τη Honda από το 2001 ως και το 2003, ήταν αυτός που πήρε το τελευταίο με δίχρονο NSR500 το 2001 και το πρώτο με τετράχρονο RC211V το 2002.

Από τη στιγμή ωστόσο που ο Rossi άφησε την RC211V για μια Yamaha YZR-M1 και κατέκτησε μαζί της τον τίτλο το 2004, η Honda κατάφερε μόλις ένα πρωτάθλημα ακόμη στη δεκαετία αυτή, με τον αείμνηστο Nicky Hayden το 2006.

stoner
Casey Stoner

Ενόσω ο Casey Stoner έγραφε ιστορία με τον πρώτο τίτλο MotoGP της Ducati το 2007 και το δίδυμο των Rossi και Lorenzo συνέχιζε να χαρίζει πρωτιές στη Yamaha (2008-2010), η Honda έψαχνε τον τρόπο να επιστρέψει στην κορυφή, εκεί που είχαν αποτύχει πολλοί αναβάτες όπως οι Sete Gibernau και Max Biaggi.

Για να το καταφέρει χρειάστηκε να καταφύγει σε δραστικά μέτρα και η δεκαετία του 2010 έφερε ηχηρές ανατροπές στην παράδοση του HRC. Πρώτη και σημαντικότερη ήταν η έλευση του Livio Suppo το 2010, με τον Ιταλό να αναλαμβάνει την αναζωογόνηση του HRC σε όλα τα επίπεδα. Ίσως η αποτελεσματικότερη κίνησή του ήταν η άφιξη του Casey Stoner το 2011 στην εργοστασιακή ομάδα, αλλά ο τίτλος που κατέκτησε εκείνη τη χρονιά με τη Honda χρειάστηκε και άλλες παρεμβάσεις στο παρασκήνιο.

Η Honda ήδη από το 2009 είχε πάρει τη δύσκολη απόφαση να αφήσει τις αναρτήσεις της Showa για Öhlins, εγκαταλείποντας δηλαδή μια ιαπωνική εταιρεία, στην οποία μάλιστα κατέχει μερίδιο μετοχών, για μια ευρωπαϊκή.

suppo
Livio Suppo

Στο μεταξύ, ήδη από την πρώτη χρονιά του Suppo το HRC είχε “κλέψει” από τη Yamaha τρεις Ιταλούς τεχνικούς ηλεκτρονικών που δούλευαν στην ομάδα του Lorenzo. Οι Carlo Luzzi, Andrea Zugna και Cristian Battaglia είχαν δηλώσει τότε σε ιταλικό περιοδικό πως άφησαν τη Yamaha διότι η πρόταση που τους έκανε η Honda ήταν τόσο πλουσιοπάροχη που “δεν μπορείς να πεις όχι”.

Η Honda είχε αποφασίσει να τα ρίξει όλα στο τραπέζι προκειμένου να επανέλθει στην κορυφή και όλες της οι κινήσεις ήταν τόσο ακριβές και ανατρεπτικές, όσο και πετυχημένες. Στο ίδιο μοτίβο άλλωστε λίγα χρόνια αργότερα, το 2016, εγκατέλειψε και τα δικά της ηλεκτρονικά, που φτιάχνονταν στην Ιαπωνία από την ίδια ομάδα που έστηνε τα ηλεκτρονικά της ομάδας Formula 1, για να φορέσει Magneti Marelli – αν και εδώ έπαιξαν ρόλο και αλλαγές στους κανονισμούς του MotoGP.

Το πείραμα Suppo πέτυχε, o Stoner έφερε ξανά τίτλο στη Honda, αλλά στη συνέχεια χάθηκε σταδιακά από το προσκήνιο εξαιτίας της μυστηριώδους αρρώστιας που του προκαλούσε εξάντληση και τελικώς οδήγησε το πρόωρο τέλος της αγωνιστικής του καριέρας.

Στο μεταξύ, με διάλλειμα τον προτελευταίο τίτλο του Lorenzo το 2012, η άφιξη του θαυματουργού Marc Marquez το 2013 ξανάβαλε τη Honda στη λαμπερή κορυφή σαρώνοντας τα πάντα στον διάβα του, τουλάχιστον ως τη 19η Ιουλίου 2020 και το μοιραίο συμβάν της Jerez.

mm93
Marc Marquez

Στο στείρο διάστημα που ακολούθησε οι ιθύνοντες του HRC αντιλήφθηκαν πως θα χρειαζόταν ξανά ένα σοκ στον οργανισμό για να ξαναμπεί στην ποθητή πορεία και αυτό έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο όταν η επιστροφή του Marc Marquez στη δράση χτύπησε σε τοίχο εξαιτίας της μοτοσυκλέτας τους, η οποία εν τη απουσία του πρωταθλητή της Honda, είχε χάσει την ανταγωνιστικότητά της.

Εδώ η απώλεια του Dani Pedrosa αποδείχθηκε κομβικής σημασίας, κάτι που φάνηκε πεντακάθαρα όταν ο Ισπανός πήγε ως αναβάτης δοκιμών στην ΚΤΜ και σε λιγότερο από έναν χρόνο έφτιαξε μια μοτοσυκλέτα ικανή για νίκες. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο που ο Stefan Pierer, το αφεντικό της ΚΤΜ, είχε ευχαριστήσει τότε δημοσίως τη Honda για το “λάθος” της να αφήσει ελεύθερο τον Pedrosa – ομολογουμένως με αρκετά σαρκαστική διάθεση.

Η αποτυχία του Marquez να επιστρέψει στις νίκες έφερε απότομες ανακατατάξεις στο HRC, τον περίφημο οργανισμό Honda Racing Corporation που το 2022 απέκτησε νέο τιμονιέρη. Ο Koji Watanabe ανέλαβε να οδηγήσει το HRC στις νίκες, αλλά ταυτόχρονα είχε και άλλους σημαντικούς ρόλους να επιτελέσει.

Το HRC είχε φτιαχτεί εξαρχής ως το αγωνιστικό τμήμα των μοτοσυκλετών, μα ο Watanabe ήρθε με εντολή να ενοποιήσει και τις αγωνιστικές δραστηριότητες των αυτοκινήτων σε αυτό. Ταυτόχρονα όμως, είχε δύο καυτές πατάτες στα χέρια του: την επιστροφή στις νίκες σε MotoGP και WSBK, όπου η Honda πια αποτύγχανε με ανησυχητική συνέπεια να διακριθεί.

watanabe
Koji Watanabe

Στα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν έκτοτε, η επιτυχία στο MotoGP δεν ήρθε. Η μοτοσυκλέτα της Honda παρέμεινε λιγότερο ανταγωνιστική από τις Aprilia, Ducati και ΚΤΜ, ενώ στο διάστημα αυτό έχει να επιδείξει μόλις δύο νίκες σε κυριακάτικους αγώνες και δη με μη-εργοστασιακούς αναβάτες: Alex Rins στην COTA το 2023 και Johann Zarco στη Le Mans το 2025, όντας αμφότεροι αναβάτες της LCR Honda του Lucio Cecchinello.

Η εργοστασιακή ομάδα στην περίοδο αυτή έχει να επιδείξει ελάχιστα: 12 βάθρα σε 4 σεζόν δεν είναι ικανοποιητικός απολογισμός για το μέγεθος και την ιστορία του HRC, ενώ ακόμη και στους σύντομους αγώνες Sprint μόνο δύο νίκες ήρθαν στην πενταετία του Watanabe και – ξανά – αυτές ανήκουν σε αναβάτες της ιδιωτικής LCR, Zarco (2025) και Diogo Moreira (2026).

Σε αυτή τη στεγνή από επιτυχίες περίοδο μάλιστα ήρθε και η απώλεια της Repsol από την κεντρική χορηγία που κατείχε για πολλά χρόνια.

Η θητεία του Watanabe χαρακτηρίζεται από τη Honda και τη διοίκηση του HRC ως πετυχημένη, κυρίως όμως για την ενσωμάτωση των αυτοκινήτων στις διαδικασίες του οργανισμού. Όσον αφορά στους μοτοσυκλετιστικούς αγώνες ωστόσο, επιτυχίες ήρθαν σε άλλα πεδία (Motocross, Rally, Trial) αλλά όχι στις πίστες Ταχύτητας όπου η Honda έχει καταφέρει μόνο μικρά βήματα μπροστά, μα όχι νίκες και τίτλους.

yasuda
Keiichi Yasuda

Η νέα αναδιανομή ρόλων στο HRC ξεκίνησε με την αντικατάσταση του Watanabe πριν μερικές μέρες από τον Keiichi Yasuda (επισήμως αναλαμβάνει από 1/1/2027), ο οποίος προωθήθηκε από τη θέση του αντιπροέδρου σε αυτή του προέδρου.

Πίσω από αυτή όμως τρέχουν κι άλλες εξελίξεις, καθώς ο διάδοχος του Suppo, Alberto Puig αφήνει τη θέση του ως Team Manager της Honda HRC στο MotoGP για να αναλάβει έναν ανώτερο και πιο γενικό ρόλο, επιβλέποντας και την ομάδα WSBK από το 2027, ενώ στη θέση του έρχεται ένας Ιάπωνας, ο Mikihiko Kawase.

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή στο HRC είναι η προσθήκη του Davide Brivio από την Trackhouse, ο οποίος έρχεται σε ρόλο συμβούλου στον οργανισμό, έχοντας αποδείξει πλείστες όσες φορές την αξία του, καθώς το όνομά του έχει συνδεθεί με πολλές επιτυχίες με τις εργοστασιακές Yamaha (μαζί με τον Lin Jarvis θεωρείται εκ των αρχιτεκτόνων της μεταγραφής Rossi) και Suzuki (με αυτόν στο τιμόνι πήρε τίτλο ο Joan Mir το 2020) και τώρα θεωρείται ως ο άνθρωπος που ενορχήστρωσε την εξόχως ανταγωνιστική ομάδα Trackhouse Aprilia.

Τέλος, στο HRC έχει ήδη ανακοινωθεί η πρόσληψη του πρώην αρχιμηχανικού της ΚΤΜ, Kurt Trieb, σε μια κίνηση που έγινε με προφανή στόχο να ενισχυθεί η εξέλιξη της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.

brivio
Davide Brivio

Για τη Honda, η αλλαγή των κανονισμών με νέες μοτοσυκλέτες από το 2027 ενδεχομένως να δώσει την ευκαιρία για εξίσωση του ανταγωνισμού, μια νέα αφετηρία με το άγνωστο μπροστά είναι ό,τι ακριβώς χρειάζονται ομάδες όπως αυτές των Honda και Yamaha που τα τελευταία χρόνια πάσχιζαν να πλησιάσουν τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.

Από την άλλη, οι αλλαγές που έχουν ήδη δρομολογηθεί στο HRC θυμίζουν αρκετά το 2010 και τη στροφή που πάρθηκε για να ξανάρθουν νίκες. Είναι ο Brivio ο νέος Suppo του HRC; Τα αποτελέσματα θα το δείξουν.

Αν μη τι άλλο στην αφετηρία της νέας εποχής η Honda δείχνει να έχει στηθεί σωστά για να επανέλθει στην κορυφή. Η RC213V τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια έχει βελτιωθεί αρκετά και πάνω σε αυτή τη βάση εξελίσσεται η νέα αγωνιστική των 850 cc. Η έλευση του Fabio Quartararo είναι επίσης μια πολύ ελπιδοφόρα κίνηση, καθώς ο Γάλλος δεν έχει χάσει την ταχύτητά του στο παραμικρό – δείτε τι κάνουν οι υπόλοιπες Yamaha σε κάθε αγώνα και πόσο μπροστά τους βρίσκεται μονίμως ο πρωταθλητής του 2021.

Με μια ομάδα που συνδυάζει εμπειρία (Quartararo και Zarco) και ακατέργαστο ταλέντο (Moreira, Alonso), με τα κατάλληλα στελέχη πίσω τους μπορούν να αλλάξουν άρδην την εικόνα της Honda στο κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας στον πλανήτη, στο MotoGP.

Ετικέτες