Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/3/2024

Θέλαμε έναν αγώνα γεμάτο μάχες και θέαμα στην πήραμε ένα μονόπρακτο του Acosta που θα ήταν ευχής έργο να τελειώσει χωρίς το δράμα των τελευταίων γύρων που αναπόφευκτα θα πυροδοτήσει τον σχολιασμό.

Για αρχή η πίστα δεν ήταν στην ιδανικότερη κατάσταση παρόλο που η θερμοκρασία δεν ήταν το πρόβλημα όπως άλλες φορές. Η σκόνη από την κατάσταση των προηγούμενων ημερών περιόρισε τις επιλογές των αναβατών και αύξησε το ρίσκο.

Πρόκειται για την αγαπημένη μου πίστα την οποία έχω δει με βροχή, με σκόνη και με ιδανικές συνθήκες και μάλιστα μόλις πριν από λίγες ημέρες το MOTO ήταν και πάλι εκεί, και ξέρουμε πως μπορεί να μεταμορφωθεί από παράδεισος κανονικός σε ένα μέρος που το ρίσκο καραδοκεί σε σημεία που κανονικά λάμπει δια της απουσίας του. Οι αρχικές πτώσεις από τον πρώτο κιόλας γύρο, του Morbidelli για αρχή, δείχνουν το πρόβλημα αυτό με τον Fernandez και τον Alex Marquez να ακολουθούν λίγο πιο μετά.

Ο Martin από την πρώτη στιγμή έφυγε εμπρός δείχνοντας πως δεν θα αφήσει να γίνει ότι και στον αγώνα Sprint με τον Vinales να μην συμφωνεί και να ακολουθεί έχοντας πίσω του τον Bastianini. Οι τρεις τους θα διαμορφώσουν την πρώτη τριάδα που μέχρι την μέση του αγώνα περίπου έκανε αγώνα στρατηγικής χωρίς να πιέζει για μεγάλα κενά, ενώ θα κρατούσαν και τον σχηματισμό τους για το σύνολο σχεδόν του αγώνα.

Πίσω η επόμενη τριάδα θα χάριζε το όποιο θέαμα υπήρχε στον αγώνα αν και ο βασικός πρωταγωνιστής, ο Acosta, ξεκίνησε από πιο πίσω ακόμη. Με κίνηση – δήλωση τα έβαλε και με τις δύο εργοστασιακές μοτοσυκλέτες και τις κατατρόπωσε. Από τον Bastianini που έκλεινε την πρώτη δεκάδα ακολουθούσε ο Bagnaia στην τέταρτη θέση και πίσω του είχε τον Marquez που από την πρώτη στιγμή κυνηγούσε για προσπέραση.

Στην 6^η θέση βρισκόταν ο Miller με τον Binder πίσω του και παράγοντα Acosta να ακολουθεί. Όσο ο Miller άφηνε την απόσταση να μεγαλώσει, τόσο ο Binder ετοιμαζόταν για την απάντηση την οποία τελικά έδωσε στην πρώτη στροφή και αμέσως ακολουθήσε και ο Acosta με τον Miller να ανοίγει αναγκαστικά γραμμή.

Θα γινόταν αγαπημένο σημείο αυτό για τον Acosta, τουλάχιστον για φέτος, την πρώτη του φορά στα MotoGP γιατί από την Moto2 αγαπά την δύσκολη αυτή πρώτη στροφή έχοντας πάρει σημαντικές νίκες στο Portimao. Ο Binder δεν θα άντεχε για πολύ και ο Acosta θα γινόταν ο ταχύτερος του Pierer γκρουπ με το μεγάλο αφεντικό που βρισκόταν στο box της KTM να επικροτεί. Όλα αυτά μέχρι την αρχή του πέμπτου γύρου.

Το κενό του Martin ήταν ακόμη κάτω από μισό δευτερόλεπτο δείχνοντας πως όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά, δημιουργώντας προσδοκίες για το θέαμα. Για δύο γύρους ακόμη δεν θα υπήρχε καμία αλλαγή όμως στην πρώτη στροφή του 7^ου γύρου ο Acosta επιφύλαξε στον Binder την τύχη του Miller και τον προσπέρασε στα δύσκολα φρένα. Υπάρχει μία έντονη κατωφέρεια στην ευθεία της πίστας, βασικά όλο το σημείο που βρίσκονται οι κερκίδες είναι ψηλότερο από την γούβα της παρατεταμένης τελευταίας στροφής που οδηγεί σε εντυπωσιακές σούζες τις κανονικές μοτοσυκλέτες στο ξεκίνημα της ευθείας που σε αναγκάζει να φρενάρεις στην κατηφόρα με ένα τεράστιο runoff να βοηθά να διορθώσεις το λάθος χωρίς πτώση στο χαλίκι. Δεν είναι εύκολο σημείο για προσπέραση λοιπόν παρότι συμβαίνουν συχνά προσπεράσεις ακριβώς εκεί, με πρώτο σήμερα σε προσπάθειες τον Acosta, τον φοβερό αυτό και πολλά υποσχόμενο, νέο αναβάτη.

Δεν έχασε καθόλου χρόνο. Ο Acosta έκανε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα μέχρι εκεί και στο ίδιο σημείο προσπέρασε τον Marquez ντριφτάροντας την μοτοσυκλέτα στα φρένα.

Θα πίεζε αμέσως τον Bagnaia αναγκάζοντάς τον να ανεβάσει ρυθμό καθώς είχε ήδη φτάσει να απέχει πάνω από δευτερόλεπτο από τον Bastianini. Στο μεταξύ η πρώτη τριάδα ξανά έκλεινε τις αποστάσεις της.

Τότε ήρθε μία από τις ομορφότερες στιγμές του αγώνα καθώς και πάλι στο ίδιο σημείο, στην πρώτη στροφή του 12^ου γύρου ο Acosta επιχειρεί προσπέραση στον Bagnaia ο οποίος όμως είχε κρατήσει πολύ βαθιά τα φρένα και έτσι δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για τον Acosta. Με φοβερή μαεστρία και ντριφτάροντας κράτησε την μοτοσυκλέτα ανοίγοντας όμως γραμμή με τον Bagnaia να εκμεταλλεύεται το κενό και να ξανά μπαίνει εμπρός.

Από εκείνο το σημείο ο Bagnaia θα ανέβασε ρυθμό αλλά το ίδιο θα έκαναν και οι υπόλοιποι με την απόσταση από τον Bastianini να ξανά μεγαλώνει πριν πλησιάσουν ξανά. Τελικά θα έπρεπε να περιμένουμε τον 21 πρώτο γύρο για τον Acosta να κάνει την κίνησή του και ενώ είχαμε ήδη χάσει κάθε ελπίδα για την παραμικρή μάχη για αλλαγές στην θέση του βάθρου.

Σε μία από τις πιο δύσκολες στροφές από πλευράς διαθεσιμότητας επιλογών, ο Acosta πέρασε τον Bagnaia ο οποίος προσπάθησε να αμυνθεί πριν την τέταρτη στροφή που οδηγεί στην πίσω μικρή ευθεία, με τους δύο να έχουν μία ανώδυνη επαφή. Ο Acosta είχε πλέον ανακατέψει δύο κορυφαίους αναβάτες, τον Marquez και τον Bagnaia έχοντας από νωρίς ξεμπερδέψει με τους δύο δικούς του εργοστασιακούς. Δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερο για αυτόν.

Ο Bastianini ανοίγει ρυθμό και είναι ξεκάθαρο πως δεν θα προλάβουμε να δούμε αλλαγή στο βάθρο όμως πίσω ο Bagnaia χάνει συνέχεια έδαφος και είναι πλέον βέβαιο πως ο Marquez θα πάει για την προσπέραση. Την οποία και τελικά επιχειρεί στην πέμπτη στροφή του 23^ου γύρου, εκεί που έπεσε ο Alex Marquez.

Είναι η στροφή μετά την μικρή πίσω ευθεία με τον Marquez να ανοίγει γραμμή για να αποφύγει κάποιο γλίστρημα και να κλείνει έπειτα για να υπερασπιστεί την θέση του, με τον Bagnaia να προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί όλο αυτό ορμώντας στην εσωτερική. Οι δυο τους ακουμπούν και πέφτουν σε ένα περιστατικό που θα απασχολήσει μέχρι τον επόμενο αγώνα.

Στον τελευταίο γύρο ο Vinales αντιμετωπίζει πρόβλημα στην ευθεία, βγαίνει εκτός και τελικά πέφτει, αλλάζοντας ένα κατά τα άλλα κλειδωμένο βάθρο. Αυτό δίνει στον Acosta το πρώτο του βάθρο στα MotoGP για το οποίο ήταν εξαιρετικά χαρούμενος και εντυπωσιακά προσγειωμένος όμως, δείχνοντας και με ακόμη έναν τρόπο, πως έχει τη στόφα του μεγάλου πρωταγωνιστή.