MotoGP Portimao: Πλεονέκτημα Oliveira με συντριπτική νίκη

Ο Miller έδωσε το πρωτάθλημα κατασκευαστών στην Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/11/2020

Κατατρόπωσε τους πάντες ο Oliveira στην πίστα της χώρας του, που από την αρχή της περίεργης αυτής σεζόν είχε δηλώσει πως ανυπομονεί να οδηγήσει εκεί μέσα και να δείξει στους άλλους πόσο εκπληκτική είναι η γεμάτη λόφους πίστα του Portimao. Ευτυχώς, για να προλάβει τις κακιές γλώσσες και τα δάχτυλα που βιάζονται να πληκτρολογήσουν το «ναι, αλλά…» αυτή δεν είναι η πρώτη νίκη του Oliveira σε μία σεζόν που τόσο η KTM, όσο και ο ίδιος ήταν εκπληκτικά γρήγοροι.

Το Portimao βέβαια που καμία ομάδα στα MotoGP δεν είχε αγωνιστεί ξανά, πράγματι έδινε το προβάδισμα στον Oliveira. Μία πίστα που σε δύο σημεία, συνεχόμενα, δεν ξέρεις που πηγαίνεις, και κυρίως στο δεύτερο τα πράγματα είναι πολύ τρομακτικά γιατί σου εμφανίζεται μία στροφή μπροστά σου στην οποία και πρέπει να μπεις σαν να θες να την πουλήσεις και να στρίψεις στην επόμενη, πηγαίνοντας αντίθετα στο ένστικτό σου. Όσες πρόβες κι αν κάνεις η πίστα αυτή απαιτεί πρώτα να την χωνέψεις και μετά να την μάθεις, κυριολεκτικά γιατί το στομάχι ανεβαίνει στο στόμα. Κι αν αυτό συμβαίνει σε εμάς που έχουμε οδηγήσει πολλά καινούρια μοντέλα εκεί μέσα, πιάνοντας 280km στην ευθεία, τα MotoGP που στην κατηφόρα πριν την πρώτη στροφή έχουν σαράντα χιλιόμετρα παραπάνω, δέχονται ακόμη περισσότερη πίεση στρίβοντας μετά και με διπλάσια χιλιόμετρα... Μετά την 5η στροφή αρχίζει το τρενάκι του τρόμου, στρίβεις αριστερά και δύο συνεχόμενες δεξιές μετά είναι το σκηνικό που χάρισε τόσες φωτογραφίες με σούζες στα MotoGP σήμερα. Αμέσως μετά κατεβαίνεις μία μεγάλη κατηφόρα και ενώ στρίβεις ακόμη σε μία πολύ γρήγορη αριστερή, αρχίζεις και ανεβαίνεις χωρίς να βλέπεις μπροστά τι γίνεται. Σε αυτή την δεύτερη κορυφή είναι που πρέπει να πας ανοικτά ενώ βλέπεις την πίστα να τελειώνει γιατί δεν έχεις ορατότητα στην επόμενη στροφή που σε οδηγεί στο τελικό σημείο της πίστας και τις δύο απίστευτες παρατεταμένες που πηγαίνεις με τεράστια ταχύτητα πριν οδηγηθείς στην τελική ευθεία που τα πολιτικά superbike μπαίνουν με 5η και σούζα ενώ τα MotoGP φρόντιζαν να καταπίνουν το σκαλοπάτι αυτό με τα καλύτερα ηλεκτρονικά τους, επιταχύνοντας ταυτόχρονα και πιο γρήγορα. Όλη αυτή η περιγραφή, πρώτα γιατί είναι η πρώτη φορά που τα MotoGP είναι σε αυτή την εκπληκτική οδηγικά πίστα και έπειτα γιατί έτσι μπορεί κανείς να καταλάβει πόσο σημαντικό ήταν που ο Oliveira την ήξερε απέξω και ανακατωτά.

Σήμερα τους έκανε να νομίζουν ότι ήταν στο μεσαίο γκρουπ σε track day και εκείνος στο Expert... Και μαζί έκανε περήφανους όλους τους Πορτογάλους με αυτή την φοβερή νίκη από pole position. Έφυγε μπροστά από την εκκίνηση, νικώντας και εκεί και κάθε γύρο ήταν ταχύτερος την στιγμή που ο Morbidelli και ο Miller ήταν πάρα πολύ γρήγοροι. Απλά όχι τόσο όσο εκείνος. Ο Miller από την τρίτη θέση περίμενε πότε θα κάνει την κίνησή του και έκανε και ένα – δύο λάθη για να μην πέσει πάνω στον Morbidelli ο οποίος για άλλη μία φορά ήταν η ταχύτερη Yamaha.

KTM 1290 Super Duke R 2020: Το οδηγούμε στο Portimao! [VIDEO] - Θηρίο 3.0!!!

Ο Quartararo μας έδωσε μερικές καλές στιγμές όσο έχανε θέσεις και από τις εργοστασιακές Yamaha. Οι προσπεράσεις στο Portimao θέλουν τσαμπουκά και όσες είδαμε σήμερα, ποτέ δεν είναι αρκετές άλλωστε, ήταν όλες τους δυνατές στιγμές. Ο Morbidelli με τον Miller ήταν ένα ζευγάρι τέσσερα δευτερόλεπτα πίσω από τον Oliveira και οι υπόλοιποι έφτασαν να απέχουν άλλα οκτώ πίσω τους, κάνοντας έτσι τον τέταρτο να οδηγεί μόνος του τελείως χωρίς να βλέπει μοτοσυκλέτες μπροστά του. Αυτός έμεινε τελικά ο Pol Espargaro παλεύοντας περισσότερο με τον Nakagami και περνώντας τον Dovizioso και τον Stefan Bradl που για άλλη μία φορά ήταν η πιο γρήγορη εργοστασιακή Honda. Ο Zarco αρχικά δυσκόλεψε αυτό το γκρουπ όπως και ο Crutchlow αμφότεροι όμως έκαναν από δύο λάθη που τους στέρησαν θέσεις με τον Espargaro να επικρατεί και να χτίζει και διαφορά στο τέλος με τον Nakagami.

Ο Mir και η Suzuki είχαν σήμερα προβλήματα. Από την πρώτη στιγμή που ήρθαν στο Portimao η μοτοσυκλέτα τους δεν κάθεται στα ελαστικά αυτά και οι ρυθμίσεις στα ηλεκτρονικά τους έχουν δυσκολέψει πολύ. Ο Mir ξεκινώντας έπεσε πάνω στον Bagnaia που αποσύρθηκε με φοβερό πόνο στων δεξί ώμο. Το περιέγραψε σαν να βγήκε από την θέση του και να ξανά μπήκε, ενώ αμέσως μετά, μετά βίας απέφυγε τον Zarco. Εγκατέλειψε τελικά τον αγώνα μετά από ένα παραλίγο highside ενώ είχε φτάσει προτελευταίος μετά τα παραπάνω. Δεν ήταν πρόβλημα του Mir αποκλειστικά γιατί το είχε και ο Rins, που επίσης δεν μπορούσε να υπερασπιστεί την θέση του στον αγώνα και την βαθμολογία του στο πρωτάθλημα. Δίνοντας έτσι μία εικόνα που χτυπά άσχημα για την Suzuki αμέσως μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον Mir και δίνει έδαφος να αναπτυχθούν θεωρίες, ευτυχώς όμως η εξήγηση έχει βάση. Δεν είναι οι μόνοι που είχαν θέματα, όλοι είχαν. Αλλά μία ομάδα είχε έναν αναβάτη που ήξερε καλά την πίστα και για αυτό κέρδισε η δορυφορική KTM και όχι η εργοστασιακή…

Μία που είμαστε στην KTM κρίμα και για τον Binder που ήταν απογοητευτικός σήμερα μέχρι που έπεσε, ωστόσο κράτα την θέση του ως Rookie of the Year, με 87 βαθμούς έναντι 74 του Alex Marquez που επίσης έχει πολλές πτώσεις φέτος.

Στην Moto3 τον τίτλο κατέκτησε σήμερα ο Albert Arenas (KTM) με νίκη Fernandez. Ο Areans δεν ήταν απόλυτα σίγουρος πως είχε εξασφαλίσει τον τίτλο από την 12η θέση που γυρνούσε και προσπαθούσε μέχρι τελευταία στιγμή να ανέβει έστω και στην 11η ρισκάρωντας πάρα πολύ την κατάκτηση του τίτλου.

Στην Moto2 ο Remy Gardner πήρε την νίκη τελευταία στιγμή από τον Luca Marini αλλά την άξιζε γιατί ήταν πιο γρήγορος στο τελευταίο κομμάτι της πίστας και μάλιστα με διαφορά την οποία και έχτισε αμέσως. Ο Enea Bastianini (Kalex) πήρε τον τίτλο τελικά, έχοντας τον Marini στην δεύτερη θέση...

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
KTM
164.7
41'48.163
2
Ducati
164.5
+3.193
3
Yamaha
164.5
+3.298
4
KTM
163.9
+12.626
5
Honda
163.9
+13.318
6
Ducati
163.7
+15.578
7
Honda
163.7
+15.738
8
Aprilia
163.7
+16.034
9
Honda
163.5
+18.325
10
Ducati
163.5
+18.596
11
Yamaha
163.5
+18.685
12
Yamaha
163.5
+18.946
13
Honda
163.5
+19.159
14
Yamaha
163.1
+24.376
15
Suzuki
162.9
+27.776
16
Ducati
162.5
+34.266
17
KTM
161.6
+48.410
18
Ducati
161.6
+48.411
Εγκατάλειψη / Πτώση
 
Aprilia
162.6
3 Laps
 
Suzuki
161.3
10 Laps
 
KTM
157.4
23 Laps
 
Ducati
 
0 Lap

Μία από τις πιο απρόβλεπτες, πιο δύσκολες σεζόν στα MotoGP ολοκληρώθηκε σήμερα στην Πορτογαλία με πολλούς χαιρετισμούς επίσης. Ο Rossi αποχαιρετά την εργοστασιακή Yamaha, ο Dovizioso την Ducati και ίσως και τους αγώνες να δεν βρει σέλα για το 2022, ο Crutchlow, ο Rabat… Ελπίζουμε από το νέο έτος να έχουμε όμως απαρτία σε όσους κανονικά θα πρέπει να συμμετέχουν, μαζί με τους θεατές στις κερκίδες, έστω και για κάποιους αγώνες, αν όχι όλους…

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες