MotoGP Portimao: Θρίαμβος Yamaha σε ημέρα πτώσεων

Ξεκάθαρη υπεροχή Quartararo εκτός από την εκκίνηση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/4/2021

Ημέρα γεμάτη πτώσεις και μάλιστα από λάθη μικρά που δείχνουν και παραστατικά αυτό που λέμε κάθε φορά που βρισκόμαστε σε αυτή την πίστα, την τόσο διασκεδαστική αλλά και τόσο τεχνική που δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Για αυτό και έχει προβλεφθεί φυσικά να είναι το χαλίκι αρκετά μακριά επιτρέποντας την επιστροφή όταν είναι εφικτή.

Η Yamaha και ο Quartararo συνέτριψαν σήμερα με τον καλύτερο τρόπο κάθε σχόλιο για την pole position που βοήθησαν βέβαια τυχαία γεγονότα και πτώσεις αλλά θα μπορούσε να κερδηθεί και χωρίς την ακύρωση του Bagnaia, όπως έδειξε ο σημερινός αγώνας. Η Yamaha έχει 11 χρόνια να κερδίσει τους 3 πρώτους αγώνες μίας σεζόν και με 6 διαφορετικούς κατασκευαστές σε 7 θέσεις, είναι η μόνη που έχει δύο μοτοσυκλέτες εκεί, δίνοντας τελείως διαφορετική οπτική σε αυτό το σερί. Θα ήταν ακόμη καλύτερο αν ο Vinales δεν ήταν τέρμα πίσω, αλλά με μία κακή εκκίνηση και επαφή με τον Binder πολλά μπορούν να εξηγηθούν.

Κακή ήταν η εκκίνηση και για τον Quartararo ή καλύτερα οι άλλοι είχαν πολύ καλύτερη εκκίνηση από εκείνον. Ο Quartararo έκανε ότι μπορούσε αλλά μπροστά του βρέθηκε η φοβερή Suzuki, η Ducati και φυσικά ο Marquez που στους πρώτους γύρους έδειξε σαν να μην έλειψε ούτε μία ημέρα. Μέχρι το σώμα να στείλει σήμα πως έχει καιρό να ζοριστεί σε ρυθμό αγώνα, ο Marquez πάλευε για τις πρώτες θέσεις φτάνοντας να ακουμπά τον πίσω τροχό του Mir και να χάνει θέσεις. Από το σημείο αυτό και μετά πάλευε με τον Miller, τον Alex Espargaro και τους υπόλοιπους αναβάτες χωρίς να καταφέρει να ακολουθήσει τον ρυθμό που γινόταν ολοένα και ταχύτερος.

Μπροστά ο Zarco οδηγεί τον αγώνα, έχει πίσω του τον Rins που διαβάζει κάθε του κίνηση και πίσω οι μικρές επαφές και οι πολύ κοντινές προσπεράσεις αλλάζουν συνέχεια την κατάταξη. Μέχρι που ο Quartararo έρχεται τρίτος ο Mir τέταρτος και πίσω του ο Alex Espargaro την ίδια στιγμή που ο Pol Espargaro εγκαταλείπει από τεχνικό πρόβλημα παρκάροντας στα πιτ με τους μηχανικούς της Honda να κοιτούν το πίσω ελαστικό.

Ο Rins κάνει επιθέσεις στον Zarco σε μία από τις πιο αργές στροφές παίρνοντας μία πολύ κλειστή γραμμή, με λίγα λόγια σε ένα σημείο με καθαρό προβάδισμα της Suzuki έναντι της Ducati. Την πρώτη φορά που το δοκίμασε δεν ξεκίνησε τόσο νωρίς την επίθεση και ο Zarco από την εξωτερική πρόλαβε και ξανά μπήκε μπροστά, πριν πάνε στις δύο διαδοχικές δεξιές κι έπειτα στο τελικό κομμάτι της πίστας με την κατηφορική δεξιά στροφή που οδηγεί στην ευθεία. Σημείο με ξεκάθαρη υπεροχή της Ducati που μπορεί να μένει συνέχεια στο πλουσιοπάροχο γκάζι της. Την επόμενη φορά ο Rins καταφέρνει να περάσει αλλά στην ευθεία ο Zarco «βάζει 7η» περνά με λίγα λόγια τον Rins πάρα πολύ εύκολα. Τρίτη προσπάθεια για την πρώτη θέση, ξανά στην ίδια αρκετά αργή αριστερή στροφή με το τεράστιο πλάτος που δίνει πολύ χώρο και αυτή την φορά περνά και ο Quartararo, με τον Zarco να δοκιμάζει αμέσως μετά την προσπέραση στην ευθεία και τους άλλους δύο να τα δίνουν όλα στα φρένα για να τον κρατήσουν πίσω. Πρακτική που πετυχαίνει.

Αμέσως μετά, στην πολύ μικρή ευθεία μετά την πρώτη στροφή πέφτει ο Miller σε μία από τις πιο παράξενες πτώσεις μέχρι που αρκετά αργότερα στην 10η στροφή αυτή την φορά, θα πέσει και ο Zarco με πανομοιότυπο τρόπο φανερώνοντας πως οι ταλαντώσεις της Ducati από την προηγούμενη στροφή δεν συνδυάστηκαν καλά με το φρενάρισμα για την επόμενη…

Με την πτώση του Miller o Mir βρίσκεται σε μία πιο εύκολη θέση πλέον ωστόσο σταδιακά αφήνει τους άλλους δύο να ξεφύγουν καθώς ο Quartararo ρίχνει συνέχεια τους χρόνους του. Εκείνη την στιγμή δείχνει πόσο καλά μπορεί να οδηγήσει μπροστά, μένοντας συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνει όπως δείχνουν οι αλάνθαστοι γύροι ολοένα σε καλύτερο ρυθμό μέχρι την μέση του αγώνα περίπου στο σημείο που η ομάδα του στέλνει μήνυμα Mapping 2 ίσως για να παγιώσει τον ρυθμό του. Παρασέρνει σε όλο αυτό το κομμάτι του αγώνα και τον Rins και μαζί χτίζουν μία μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους μέχρι να πλησιάσουμε προς το τέλος και σε μία αποκαρδιωτική στιγμή για την Suzuki με τον Rins να πέφτει στην 5η στροφή, μία επίσης από τις πιο αργές, εγκαταλείποντας τον αγώνα. Λίγο αργότερα θα έρθει και η πτώση του Zarco όταν ο Bagnaia έχει περάσει ήδη μπροστά και ο Mir ακολουθεί πίσω από τον Γάλλο. Ο Mir καταφέρνει να μην χάσει καθόλου χρόνο βλέποντας τον Zarco να πέφτει και να μαντέψει την τροχιά της Ducati μένοντας στην δικιά του. Ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο για την Pramac μετά και την άσχημη πτώση του Jorge Martin.

Οι πτώσεις δεν ήταν λίγες, ο Oliveira, περσινός νικητής της πρώτης φοράς που μπήκαν ποτέ το MotoGP σε αυτή την πίστα και με τεράστια γνώση κάθε στροφής πέφτει κι εκείνος αλλά ξανά μπαίνει στον αγώνα σκορπώντας χαλίκια πίσω του.

Ο Rossi είχε αρχίσει να βελτιώνει τον ρυθμό του στις παρυφές της δωδεκάδας όπου βρισκόταν αλλά πέφτει κι εκείνος ενώ με την πτώση του Zarco αναλαμβάνει ο Bagnaia να παλέψει για το βάθρο της Ducati με λιγότερη αντίσταση από πριν, κρατώντας πίσω του την Suzuki του Mir.

Στον τελευταίο γύρο ο Mir με τον Bagnaia ήταν ό,τι και ο Rins με τον Zarco αλλά αυτή την φορά η Suzuki δεν βρέθηκε ποτέ στο σημείο που θα μπορούσε να απειλήσει την Ducati παρότι ο Mir προσπάθησε αρκετά.

Κανείς από όλους αυτούς δεν βλέπει τον Quartararo φυσικά που μόνος του πλέον, χωρίς τον Rins, γυρνά 4,5 δευτερόλεπτα πιο μπροστά. Η διαφορά δεν είναι μικρή και η Yamaha έχει κάθε λόγο να είναι περήφανη σήμερα!

Στο τέλος ο Oliveira λίγο έλειψε να πάρει και βαθμούς από τις πτώσεις μπροστά του καθώς τερμάτησαν 16 αναβάτες με τους δύο Marquez να είναι μαζί στην 7 και 8η θέση αλλά με μεγάλη διαφορά μεταξύ τους χωρίς οπτική επαφή. Ο Moribelli επωφελήθηκε από τις πτώσεις πάλεψε επίσης με σωστό τρόπο και κατάφερε μία 4η θέση κάνοντας την Yamaha να έχει το 1-4 σε μία επτάδα με έξι διαφορετικούς κατασκευαστές.

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
1
Yamaha
164.8
41'46.412
2
Ducati
164.5
+4.809
3
Suzuki
164.5
+4.948
4
Yamaha
164.5
+5.127
5
KTM
164.4
+6.668
6
Aprilia
164.3
+8.885
7
Honda
164.0
+13.208
8
Honda
163.7
+17.992
9
Ducati
163.4
+22.369
10
Honda
163.3
+23.676
11
Yamaha
163.3
+23.761
12
Ducati
162.9
+29.660
13
KTM
162.9
+29.836
14
Aprilia
162.3
+38.941
15
KTM
161.6
+50.642
16
KTM
157.2
1 Lap
 
Ducati
164.5
6 Laps
 
Suzuki
164.8
7 Laps
 
Yamaha
163.1
11 Laps
 
Ducati
162.9
20 Laps
 
Honda
150.7
21 Laps

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.