MotoGP: Πρωταθλητής 2017 ο Marquez! Δεν αντιστάθηκε στο ρίσκο!

Νίκη Pedrosa με εξαιρετική προσπάθεια!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/11/2017

Θα μπορούσε να είναι ένας αγώνας που απλά θα βλέπαμε τον νέο Παγκόσμιο Πρωταθλητή να εδραιώνει το πρωτάθλημα γύρο με τον γύρο, όμως σε μία τέτοια σεζόν, που κάθε αγώνας έχει περισσότερη αγωνία από τον προηγούμενο, δεν γινόταν να μην υπάρχει μία ανατροπή στο τέλος! Ο Marquez είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής για το 2017, μία σεζόν που έφερε την Honda πρώτη σε όλα τα τρόπαια, ομάδας, εργοστασίου, αναβάτη. Ο Pedrosa υπερασπίστηκε τα πάτρια εδάφη και έδινε στην Honda την ευκαιρία να είναι πρώτης στο βάθρο, κερδίζοντας τον αγώνα. Όμως δεν θα ήταν όλα τόσο απλά…

Εξαιρετική εκκίνηση για την Honda, σε έναν απόλυτα σωστά εκτελεσμένο σχέδιο. Ο Marquez κατάφερε να μείνει μπροστά στην εκκίνηση, και κάνοντας μία επιθετική κίνηση έφερε τον Pedrosa πίσω του σε ρόλο σωματοφύλακα. Ήταν μία καλά σχεδιασμένη κίνηση και τους βγήκε λειτουργώντας για έναν γύρο, καθώς ο Zarco με το μαλακό εμπρός ελαστικό, βρήκε τον τρόπο που έψαχνε από την δεύτερη στροφή και με μία επιθετική κίνηση πέρασε τον Pedrosa. Εδώ είναι τα λόγια του Marquez στην συνέντευξη τύπου που δίνουν το στίγμα. «Πρώτη γραμμή με Zarco, Iannone και εμένα είναι πρόβλημα, αλλά δεν θα πάρω κανένα ρίσκο». Με τον Zarco να είναι επιθετικός από τον δεύτερο γύρο, ο Marquez κοιτά πίσω του και ξεκάθαρα τον αφήνει να περάσει, κρατώντας προς το παρόν την ψυχραιμία του…

Πλέον οι δύο Honda είναι στην δεύτερη και τρίτη θέση και πίσω τους οι Ducati με πρώτη του Lorenzo, έχοντας σταδιακά περάσει τον Iannone. Θα ξεκινούσε εδώ μία αμήχανη στιγμή για την Ducati, καθώς από τον πέμπτο γύρο και μετά, γινόταν ολοένα και πιο ξεκάθαρο ότι ο Lorenzo καθυστερούσε τον Dovizioso. Έφτασαν να γυρνούν στον ίδιο χρόνο ακριβώς, όχι όμως πριν ο Dovizioso τοποθετηθεί δύο φορές στην εσωτερική γραμμή του Lorenzo, επιχειρώντας μία επικίνδυνη προσπέραση. Αυτό θα κρατούσε μέχρι την στιγμή στον 12ο γύρο που η Ducati θα του έδινε το μήνυμα ότι έθετε μία στασιμότητα στον αγώνα, προτείνοντάς του να αλλάξει χαρτογράφηση. Η 8η χαρτογράφηση είναι η ίδια που του πρότειναν στην Μαλαισία, στην αντίστοιχη περίπτωση, μονάχα που εκεί δεν πρόλαβε να μας δείξει αν θα υπάκουε ή όχι, καθώς είχε ένα γλίστρημα αφήνοντας τον Dovizioso να περάσει. Πάντως το μήνυμα δεν το πήρε αμέσως, με την διαφορά του Marquez με τον Zarco να διατηρείται πλέον στην μία στροφή..

Φτάνουμε στην μέση του αγώνα με τις δύο Honda να πλησιάζουν τον Zarco με τον Marquez πλέον να ελέγχει πλήρως τον ρυθμό. Εκείνη την στιγμή έδειχνε πως θα περίμενε μέχρι το τέλος του αγώνα για μία προσπέραση την τελευταία στιγμή, κερδίζοντας το πρωτάθλημα που είχε ήδη εξασφαλίσει με εντυπωσιακό τρόπο, στερώντας από τον Γάλλο και την πρώτη του νίκη στην μεγάλη κατηγορία, μέσα στην Ισπανία.

Δεκατρείς γύρους πριν το τέλος, ο Lorenzo εισπράττει ξανά το μήνυμα. Είναι πλέον ζήτημα πιθανοτήτων για την Ducati, που του στέλνει το μήνυμα ξανά για τρίτη φορά. Αν ο Marquez κάνει το λάθος θα πρέπει ο Dovizioso να νικήσει για να είναι πρωταθλητής, κι αν αυτό το λάθος συμβεί στην τελευταία στροφή που θα μπορούσε να επιτεθεί ο Marquez στον Zarco, τότε δεν θα υπήρχε περιθώριο αντίδρασης. Ο Lorenzo μας δίνει έτσι την μόνη δυνατή ιστορία που συνέβαινε εκείνη την στιγμή στον αγώνα, καθώς η Ducati του το λέει ξεκάθαρα, περνώντας από την ευθεία του βγάζει σαφές μήνυμα, «ΠΕΣΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ», και αμέσως δύο επαναλήψεις στην ενδοεπικοινωνία. Είναι επίσης η στιγμή που δείχνει ότι οι οδηγίες της Ducati μπορεί να είχαν ένα νόημα, καθώς ο Marquez επιτίθεται στον Zarco και τον περνά για μισή στροφή…

Η μαγεία των MotoGP όμως, είναι οι ίδιοι οι αναβάτες. Που είναι εκεί εξαιτίας της ισχυρής τους προσωπικότητας και της μαχητικότητάς τους. Είναι το στοιχείο που κάνει αυτό το άθλημα ένα από τα πιο θεαματικά, κι αυτό αναδεικνύεται καθώς ο Lorenzo δεν έχει καμία όρεξη να υπακούσει!

Επτά γύρους πριν το τέλος η μαγεία των MotoGP χτυπά κόκκινο. Ο Marquez επιτίθεται στον Zarco, και παίρνει το ρίσκο του αιώνα! Βασικά πέφτει στα φρένα και το σώζει με τον τρόπο που κάνει πάντα, στηρίζοντας την μοτοσυκλέτα με χέρια και πόδια, ενώ βγαίνει στην αμμοπαγίδα και κρατά τελικά την μοτοσυκλέτα όρθια, ανοίγοντας το γκάζι! Λίγο μετά θα έπεφτε ο Lorenzo και αμέσως μετά θα έπεφτε και ο Dovizioso! Στον 25ο γύρο ο Marquez ήταν πλέον ο νέος πρωταθλητής και επίσημα, καθώς ο Dovizioso θα επέστρεφε στα πιτ… Αυτό έφερνε τον Marquez ξανά στο βάθρο την στιγμή που ο Pedrosa πιο μπροστά προσπαθούσε να κρατήσει τον Zarco μακριά από την πρώτη του νίκη…

Με ζητωκραυγές υποδέχτηκαν τον Dovizioso για την προσπάθειά του πίσω στα pit, και το ερώτημα παραμένει και θα παραμείνει για λίγο καιρό. Πόσο διαφορετικά θα είχε εξελιχθεί ο αγώνας αν οι δύο Ducati δεν είχαν εμπλακεί ούτε δευτερόλεπτο σε έναν αγώνα μεταξύ τους που έφερνε κούραση; Θα είχε καταφέρει να αυξήσει ρυθμό ο Dovizioso; Θα μπορούσε να περάσει από τον Pedrosa που στο τέλος ήταν έτοιμος να πάρει την νίκη του αγώνα; Κι έπειτα θα μπορούσε να πιέσει τον Marquez να κάνει το λάθος; Το μόνο σίγουρο είναι πως μία τέτοια μάχη μεταξύ τους θα ήταν εντυπωσιακή… Δεν θα συνέβαινε όμως, καθώς ο Dovizioso συναντούσε σε καλό κλίμα τον Lorenzo στα pit, όσο μπροστά η Honda του Pedrosa περνούσε τον Zarco, με τον Marquez να ανεβαίνει τρίτος στο βάθρο, αλλά πρωταθλητής!

Είναι ριψοκίνδυνος ο Marquez που έπαιξε τόσο πολύ με την πιθανότητα να χάσει το πρωτάθλημα; Είναι, όμως αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως δεν γίνεται να είσαι ένας από τους καλύτερους στην ιστορία των MotoGP και να μην κυνηγάς την νίκη, ανεξάρτητα από το κόστος. Κι επειδή ακριβώς το έκανε, ο αγώνας αυτός κατέληξε να έχει τόσο αγωνία και να είναι εξίσου εντυπωσιακός με τους υπόλοιπους αυτής της μαγικής σεζόν…

Από αυτά που γινόντουσαν εμπρός, αδύνατο να παρακολουθήσεις τις μάχες πίσω, καθώς ο Alex Rins θα περνούσε τον Rossi και τον Iannone και θα έφτανε στην τέταρτη θέση. Οι διαφορές επίσης σε χρόνους, δείχνουν την προσπάθεια στο γκρουπ των πρώτων να επικρατήσουν ο ένας του άλλου:

Κατάταξη Valencia

ΘΕΣΗ
ΒΑΘΜΟΙ
Rider
ΜΟΤΟ
Km/h
ΧΡΟΝΟΣ/ΔΙΑΦ.
1
25
Honda
156.2
46'08.125
2
20
Yamaha
156.2
+0.337
3
16
Honda
155.6
+10.861
4
13
Suzuki
155.4
+13.567
5
11
Yamaha
155.4
+13.817
6
10
Suzuki
155.4
+14.516
7
9
Honda
155.2
+17.087
8
8
Honda
155.2
+17.230
9
7
Ducati
154.8
+25.942
10
6
Honda
154.7
+27.020
11
5
KTM
154.5
+30.835
12
4
Yamaha
154.3
+35.012
13
3
Ducati
154.1
+38.076
14
2
Ducati
153.9
+41.988
15
1
Ducati
153.6
+47.703
16
 
Ducati
153.6
+47.709
17
 
Yamaha
153.3
+52.134

Πτώσεις:
 
 
44
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
153.6
5 Laps
 
 
4
ITA
Ducati Team
Ducati
150.4
5 Laps
 
 
99
SPA
Ducati Team
Ducati
156.2
6 Laps
 
 
22
GBR
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
151.4
8 Laps
 
 
19
SPA
Pull&Bear Aspar Team
Ducati
149.7
16 Laps
 
 
45
GBR
OCTO Pramac Racing
Ducati
151.7
26 Laps
 
 
41
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
151.7
27 Laps
 
 
36
FIN
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
148.0
28 Laps

Ο Alvaro Bautista σημείωσε δύο πτώσεις στην 6η και την 1η στροφή…

 

 
Με την νίκη του, ο Pedrosa πήρε την θέση του Rossi στο πρωτάθλημα. Πρώτος φυσικά ο Marquez:
ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
ΧΩΡΑ
ΒΑΘΜΟΙ
1
Honda
SPA
298
2
Ducati
ITA
261
3
Yamaha
SPA
230
4
Honda
SPA
210
5
Yamaha
ITA
208
6
Yamaha
FRA
174
7
Ducati
SPA
137
8
Ducati
ITA
124
9
Honda
GBR
112
10
Yamaha
GER
84
11
Honda
AUS
82
12
Ducati
SPA
75
13
Suzuki
ITA
70
14
Ducati
GBR
64
15
Aprilia
SPA
62
16
Suzuki
SPA
59
17
KTM
SPA
55
18
Ducati
FRA
45
19
Honda
SPA
35
20
Ducati
CZE
32
21
KTM
GBR
29
22
Ducati
SPA
28
23
Ducati
ITA
25
24
KTM
FIN
11
25
Aprilia
GBR
5
26
Yamaha
JPN
4
27
Suzuki
FRA
1
28
Yamaha
NED
 
29
Suzuki
JPN
 
30
Honda
JPN
 
31
Yamaha
AUS
 

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.