Το MotoGP ψάχνει επιστροφή στην Ινδία μέσω εταιρείας του Karel Abraham

Η εταιρεία που σύστησε ο Τσέχος βετεράνος αναβάτης, Karel Abraham, έχει αναλάβει να επαναφέρει την Ινδία στον χάρτη του MotoGP.
india motogp buddh
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/2/2026

Πολύ πριν μάθουμε καν το όνομα Liberty Media, η Dorna Sports είχε υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με την ινδική εταιρεία Fairstreet Sports για τη διοργάνωση αγώνα MotoGP στην Ινδία. Η αρχική συμφωνία κάλυπτε μια περίοδο επτά ετών, στην οποία το κορυφαίο πρωτάθλημα ταχύτητας το πλανήτη θα προσέθετε στο καλεντάρι του την πίστα Buddh International Circuit.

H ιστορία έγραψε πως ινδικό Grand Prix έγινε μόνο μια φορά το 2023 - με νικητή τον Marco Bezzecchi που τότε ήταν ακόμη αναβάτης της ομάδας VR46 - και έκτοτε το πρωτάθλημα δεν ξαναπήγε στη χώρα. Ακόμη και φέτος, μέχρι να ανακοινωθεί το τελικό πρόγραμμα του 2026 η Ινδία φερόταν ξανά ως υποψήφια για αγώνα MotoGP, αν και στο τέλος αυτό δεν συνέβη.

Όπως μάθαμε στην πορεία, η αιτία εντοπιζόταν σε οικονομικά ζητήματα και κυρίως σε οφειλές της Fairstreet Sports προς τη Dorna – που από φέτος έχει μετονομαστεί σε MotoGP Sports Entertainment Group. Έκτοτε έχει υπογραφεί ένα νέο τριετές μνημόνιο συνεργασίας απευθείας με την τοπική κυβέρνηση της επαρχίας Uttar Pradesh, παρακάμπτοντας τη Fairstreet, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια αναζητήθηκε νέος διοργανωτής για τον αγώνα, δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα.

Κάπου εδώ έρχεται η AVW Global, εταιρεία ιδιοκτησίας του Karel Abraham, πρώην αναβάτη MotoGP και γιου του ιδιοκτήτη της πίστας του Brno της Τσεχίας. Η AVW μπήκε στο προσκήνιο ως διοργανώτρια αγώνων και ήδη συνεργάζεται με την Two Wheels Motor Racing, εταιρεία που κατέχει τα δικαιώματα του πρωταθλήματος Asia Road Racing Championship (ARRC).

Αυτή η σύμπραξη έχει προκριθεί ως λύση για να επιστρέψει το Grand Prix της Ινδίας στην πίστα Buddh International Circuit και να ικανοποιήσει την πάγια θέληση της Liberty Media για επέκταση στη μεγαλύτερη αγορά δικύκλων του πλανήτη.

Στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας συζητιέται ο αγώνας MotoGP, καθώς και η διοργάνωση αγώνα του ασιατικού πρωταθλήματος ταχύτητας ARRC, ενώ πίσω απ’ όλα βρίσκεται μια ακόμη προσπάθεια που αφορά στη Formula 1.

Η στρατηγική της Liberty Media εστιάζει στον Ινδό δισεκατομμυριούχο Karan Adani, ο όμιλος του οποίου (Adani Ports & SEZ Ltd) προσπαθεί, όχι απλώς να φέρει ξανά τη F1 στην Ινδία, αλλά να εξαγοράσει την πίστα Buddh από την τωρινή της ιδιοκτήτρια Jaiprakash Associates Ltd που φέρεται να έχει σοβαρά προβλήματα χρεών.

Σε αυτό το σενάριο λοιπόν, η Liberty Media βλέπει μια μαζική επιστροφή στα αγωνιστικά δρώμενα της Ινδίας με F1, MotoGP και ARRC σε σταθερή βάση. Από κει και πέρα, το χρονικό πλαίσιο παραμένει ασαφές καθώς ως αυτή τη στιγμή τίποτε δεν είναι οριστικό και σε πρώτη φάση κρατάμε τη δήλωση του Abraham πως θέλει την Ινδία στο πρόγραμμα του MotoGP “το ταχύτερο δυνατό”, κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να είναι νωρίτερα από το 2027.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.