Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/3/2021

Στην πίστα της Ducati, μιας και τα τελευταία δύο χρόνια κέρδιζε πάντα ο Dovizioso, εκεί που το Σάββατο έσπασε το ρεκόρ ταχύτητας ο Zarco και ο Bagnaia το ρεκόρ πίστας, η επικράτηση της Ducati θεωρούνταν εξαιρετικά δύσκολο να αποτύχει.

Και μετά ήρθε μία εκκίνηση που θα θυμόμαστε για καιρό, και ας έχουμε μπροστά μας όλο το πρωτάθλημα για φέτος, γιατί ακόμη και ο Jorge Martin από την μέση του grid βρέθηκε μπροστά. Η πρώτη στροφή πλημμύρησε Ducati και έγινε κατακόκκινη καθώς προσπέρασαν όλους τους υπόλοιπους λες και ήταν τα μοναδικά MotoGP και έτρεχαν με την Moto2.

Από πολλές διαφορετικές πηγές μέσα από το box της Yamaha, το σχέδιό τους ήταν απλό και το μοναδικό που θα μπορούσε να γίνει εδώ που τα λέμε: Την εξέλιξη αυτή την περίμεναν. Όπως περίμεναν και την απόλυτη επικράτηση των Ducati στην ευθεία και ήξεραν επίσης πως αυτό δεν θα μπορούσε να γίνεται σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Πρώτα τα ελαστικά και έπειτα η βενζίνη θα έβαζαν φρένο στο πλεονέκτημα της Ducati και όπως είπαν και στον Simon Crafar, το πλάνο ήταν να είναι ανταγωνιστικοί περιμένοντας την ευκαιρία από την μέση του αγώνα και μετά.

Η εικόνα όμως των Ducati να καταπίνουν τον ανταγωνισμό και να στρίβουν όλες μαζί είναι επίσης κάτι που θα μείνει. Ο Bagnaia έφυγε μπροστά και έμεινε εκεί μέχρι την μεγάλη επίθεση του Vinales, έχοντας όλους τους υπόλοιπους να κρατούν τα νώτα του. Τι κι αν η ομάδα του έβαζε συνέχεια τα μηνύματα, το ένα πίσω από το άλλο, για την απόσταση που έχει με τον Zarco. Ο Bagnaia επέμενε σε έναν ρυθμό που ήταν αρκετά γρήγορος για τις συνθήκες της πίστας που είχαν αρχίσει να αλλάζουν. Το είπε και ο ίδιος μετά, πως θα έπρεπε να κάνει καλύτερη διαχείριση του ελαστικού αλλά αυτό δεν είναι εύκολη απόφαση όταν οδηγείς τον αγώνα. Ο πρώτος φυσικά που παρέδωσε θέσεις και πολύ γρήγορα μάλιστα ήταν ο Martin, άντεξε όμως αρκετά μπροστά από τους υπόλοιπους παγκόσμιους με πολλαπλάσια εμπειρία και έπειτα ήρθε η σειρά του Miller.

Πρώτη Yamaha ήταν του Quartararo και η προσπέραση στον Miller ήταν εξαιρετικά δύσκολη γιατί έγινε αρκετά νωρίς και η Ducati έφτασε την Yamaha στην ευθεία σαν να ήταν σε άλλες κατηγορίες. Με μεγάλο πείσμα κρατήθηκε στα φρένα ο Quartararo και διατήρησε την θέση του και την απόσταση από τις υπόλοιπες Ducati.

Ο Vinales πίσω του ακολουθήσε και εκείνος λίγο μετά και γρήγορα έδειξε πως είναι η πιο γρήγορη Yamaha όσο ο Quartararo πλησίασε τις Ducati και σταθεροποιήθηκε αρχίζοντας μάλιστα να χάνει χιλιοστά. Ο Vinales διαχειρίστηκε πολύ σωστά την στιγμή αυτή, δεν έκανε καμία απότομη κίνηση και για τρεις γύρους κοιτούσε την πιο καθαρή στιγμή να περάσει τον Quartararo και το έκανε στα φρένα της πρώτης στροφής 12 γύρους πριν το τέλος. Μέχρι εκείνη την ώρα οι δύο πρώτες Ducati δεν είχαν απειληθεί καθόλου.

Ο Miller πάλευε με τον Rins και λίγο πίσω ήταν και ο Mir μαζί με τον Espargaro. Όχι της Honda αλλά της Aprilia. Είναι φοβερό αλλά η Aprilia κατάφερνε να βρίσκεται πολύ μπροστά κι αυτό κάτι λέει για τις επιλογές του Dovizioso, ιδιαίτερα όταν τρέχει ο Petrucci κι όχι εκείνος. Με την ευκαιρία ο Petrucci στάθηκε άτυχος και δεν συμπλήρωσε ούτε γύρο, σημειώνοντας ανώδυνη, ευτυχώς πτώση. Αντίστοιχα αργότερα έπεσε και ο Nakagami αλλά και Alex Marquez.

Πάμε πίσω στην στιγμή που ο Vinales περνά τον Quartararo. Αμέσως ανοίγει την διαφορά μεταξύ τους, κυριολεκτικά αμέσως, και απειλεί τον Zarco. Δεν άφησε περιθώριο σκέψεων στον Γάλλο και τον πέρασε γρήγορα μετά την πρώτη επίθεση. Ο Bagnaia θα ήταν διαφορετική περίπτωση. Πάλεψαν για λίγο, καθαρά αλλά πάρα πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και στο τέλος ο Vinales επιβλήθηκε και στον Bagnaia. Πριν από αυτό ο Miller έκανε κάποιες προσπάθειες να χωρίσει τις Yamaha αλλά άρχισε να χάνει χρόνο και έπεσε στα δόντια των Suzuki που δεν του χαρίστηκαν καθόλου. Οι τελευταίοι γύροι έχουν αρκετές μάχες στις πίσω θέσεις, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Vinales μπαίνει επικεφαλής και ανοίγει την ψαλίδα. Οι Ducati κάνουν την ίδια τελική με την Yamaha στους τελευταίους αυτούς γύρους και γλιστράνε πολύ περισσότερο στις στροφές από την Yamaha του Vinales που σταθερά είναι μπροστά και μάλιστα με σημαντική διαφορά.

Οι Suzuki έχουν περάσει τον Quartararo και τον Miller ο οποίος πέφτει στα δόντια της Aprilia η οποία ακολουθείται από την Honda. Δηλαδή οι δύο Espargaro οδηγούν μαζί που είναι φοβερό για την Aprilia και εξαιρετικό για τον Pol. Η Aprilia γιατί έχει να ξεπληρώσει κακιά φήμη και ο Pol γιατί είναι ο πρώτος του αγώνας με Honda ενώ ο Marquez, που ξέρει πώς να αγωνιστεί μαζί της, δεν είναι ούτε στις δοκιμές για να μπορέσει ο Pol να του κλέψει ακόμη κι ένα μικρό στοιχείο…

Ο Mir είναι ο επόμενος που θα κάνει το μικρό θαύμα. Τρεις γύρους πριν το τέλος περνά τον Bagnaia έχοντας καθαρίσει με τον Rins και με τον Zarco να έχει μπει δεύτερος λίγο πριν. Ο Zarco γλιστρούσε επίσης, όπως ο ίδιος είπε, αλλά λιγότερο από τον Bagnaia και θέλησε να δει αν θα κατάφερνε να κρατήσει την τιμή της Ducati έναντι του Vinales.

Δεν είχε καμία ευκαιρία να κάνει κάτι τέτοιο! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά τον πέρασε και ο Mir. Ξαφνικά η Ducati δεν είχε εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στο βάθρο! Ο συνδυασμός μεγάλου κενού πριν την γραμμή τερματισμού και μία διαφορετική γραμμή που πήρε ο Mir στην τελευταία στροφή, έσωσαν την τιμή τους. Τουλάχιστον στα χαρτιά γιατί η δεύτερη θέση είναι του Mir απλά την έχασε η Suzuki από την Ducati και μάλιστα επί δύο γιατί πέρασε και ο Bagnaia. Μπροστά ο Vinales κέρδισε πανηγυρίζοντας και πίσω του οι Ducati περνούσαν την Suzuki σαν σταματημένη. Ο Zarco ευχαρίστησε τον κινητήρα για αυτό το βάθρο και φυσικά η απογοήτευση στην Suzuki ήταν έκδηλη…

Ο Rossi έχασε πάρα πολλές θέσεις όταν και ο Morbidelli επίσης πήγε τελευταίος. Μερίδιο ευθύνης για τον Rossi έχει πάντως ο Binder και το επιθετικό προσπέρασμα στην πρώτη στροφή.

Στην Moto2 ο Sam Lowes πήρε μία μεγάλη καθαρή νίκη οδηγώντας μόνος του μπροστά με τον Gardner να ακολουθεί πιο πίσω και επίσης να κάνει μοναχικό αγώνα. Στο τέλος η μάχη ήταν για την τελευταία θέση του βάθρου που κρίθηκε από φωτογραφία θα λέγαμε με τον Di Giannantonio να επικρατεί του Bezzechi μετά από έντονη μάχη.

Στην Moto3 έγινε ο κλασσικός χαμός που σχεδόν οι μισοί βρέθηκαν κάποια στιγμή να οδηγούν τον αγώνα που χαρακτηρίστηκε από τις πολλές πτώσεις. Ο Masia επικράτησε οριακά του Acosta στο τέλος.