Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/2/2020

Η φράση του Valentino Rossi, "Φέτος θα είναι σαν Moto2", περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την συνολική εικόνα που είχαν τα δεύτερα επίσημα δοκιμαστικά στο Qatar, τα οποία επιβεβαίωσαν όσα είχαμε δει και στην πίστα της Sepang. Στην πίστα της Μαλαισίας οι μοτοσυκλέτες των έξι διαφορετικών κατασκευαστών που συμμετέχουν φέτος στο πρωτάθλημα είχαν διαφορά στους ταχύτερους χρόνους που δεν ξεπερνούσε τα έξι δέκατα του δευτερολέπτου. Τώρα στο Qatar, πάρα την τεράστια ευθεία που έχει αυτή η πίστα και δίνει ένα επιπλέον πλεονέκτημα στους δυνατότερους κινητήρες, η διαφορά ήταν ακόμα μικρότερη στο μόλις μισό δευτερόλεπτο ανάμεσα στους κατασκευαστές. Η Yamaha ήταν ξανά αυτή που σημείωσε τον ταχύτερο γύρο, αυτή τη φορά με τον Maverick Vinales να κάνει δύο συνεχόμενους γύρους κάτω από το φράγμα του 1:54, με τον πρώτο να είναι 1:53.858 και ο επόμενος 1:53.875.

Πίσω ήταν άλλη μια Yamaha, εκείνη της δορυφορικής Petronas… όχι όμως του Quartararo. Ήταν η σειρά του Francesco Morbidelli με το 1:53.891 να δείξει πως δεν σκοπεύει να έχει ρόλο κομπάρσου δίπλα στον νεαρό Γάλλο, ο οποίος δεν κατάφερε να σπάσει το φράγμα του 1:54, σημειώνοντας τελικά τον τρίτο ταχύτερο χρόνο του τριημέρου με 1:54.038. Η τέταρτη Yamaha του φετινού πρωταθλήματος στα χέρια του Valentino Rossi ήταν μεν στη 12^η θέση, αλλά σχεδόν μόλις τέσσερα δέκατα πίσω από τον πρώτο Vinales με 1:54.332!!!!! Φανταστείτε πως ακόμα και ο Cal Crutchlow που τραυματίστηκε την πρώτη ημέρα και έχασε το μεγαλύτερο μέρος τον δοκιμαστικών, ήταν λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πιο αργός από τον Vinales στην… 19^η θέση. Πριν πάμε όμως στην Honda, θα πρέπει να τονίσουμε την εξόφθαλμη βελτίωση των Suzuki, που στα χέρια του Alex Rins έκανε εφάμιλλο χρόνο με τον Quartararo στο 1:54.068. Πίσω του ακριβώς ήταν η γρηγορότερη Ducati του τριημέρου, δηλαδή η GP20 της Pramac με τον Jack Miller. Και όταν λέμε η γρηγορότερη Ducati, τότε ταυτόχρονα εννοούμε και την γρηγορότερη μοτοσυκλέτα στο τέλος της ευθείας.

Οι τελικές ταχύτητες του Jack Miller ήταν…  ντροπιαστικές για τους υπόλοιπους! Ο Αυστραλός δεν είχε ποτέ κάτω από 350km/h στο τέλος της ευθείας, με τα 354km/h να είναι ψωμοτύρι και μέγιστη τα 355,2km/h. Για να έχετε μια εικόνα, η Yamaha του Vinales έπιασε μία και μοναδική φορά τα 346,1km/h σε γύρο του 1:57, η Honda του Crutchlow έπιασε 348,3km/h, η Suzuki έπιασε μεν τα 345km/h αλλά μόλις τέσσερεις φορές κατάφερε να ξεπεράσει τα 340km/h ο Rins, ενώ σε όλους τους γύρους του Joan Mir η τελική ήταν μεταξύ 338-341km/h. Οι δύο εταιρείες που έχουν κάνει άλμα σε σχέση με πέρσι στην τελική ήταν σίγουρα η Aprilia και η KTM. H αυστριακή μοτοσυκλέτα είχε εύκολα τα 339-341km/h σε κάθε γύρο με όλους τους αναβάτες και ο Pol Espargaro έπιασε δυο-τρεις φορές τα 346km/h. Πιο εντυπωσιακή ήταν η Aprilia, με τον Aleix Espargaro να έχει διαρκώς πάνω από 342km/h στο τέλος της ευθείας, αλλά και πολλές φορές να ξεπερνά τα 346km/h με μέγιστη τα 349,5km/h. Βλέπουμε δηλαδή πως η Yamaha και η Suzuki χρειάζονται slipstreaming για να ξεπεράσουν τα 340km/h και παραμένουν οι πιο αργές μοτοσυκλέτες του πρωταθλήματος στις μεγάλες ευθείες, κάτι που με την σειρά του σημαίνει πως έχουν τα λιγότερα άλογα ή την λιγότερο αποδοτική αεροδυναμική ή και τα δύο μαζί. Η KTM είχε δώσει δείγματα προόδου για τον κινητήρα της από το τέλος της προηγούμενης χρονιάς και όπως φάνηκε στο Qatar έκανε άλλο ένα μικρό βηματάκι μπροστά σε ιπποδύναμη.

Η Aprilia όμως έχει κάνει άλμα προόδου με τον ολοκαίνουριο κινητήρα των 90⁰ και είναι ξεκάθαρο πως έχει περισσότερη δύναμη από τις Yamaha και Suzuki. Το ερωτηματικό είναι η Honda που σε αυτά τα δοκιμαστικά ήταν μάλλον αργή στην ευθεία (σε ελάχιστους γύρους ξεπέρασε τα 345km/h), ενώ πέρσι ήταν η μοναδική εταιρεία που κρατιόταν μαζί με τα Ducati στις μεγάλες ευθείες. Ίσως αυτό να έχει σχέση με την φυσική κατάσταση των αναβατών της λόγω τραυματισμών σε αυτά τα δοκιμαστικά, που δεν τους επέτρεπε να φρενάρουν σωστά στο τέλος της ευθείας. Επίσης η εγχείρηση στον ώμο του Μarc Marquez και ο τραυματισμός του Cal Crutchlow σε αυτές τις κρίσιμες δοκιμές, φαίνεται πως έχουν επίπτωση στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Ο Marquez ήταν εμφανώς προβληματισμένος τις δύο πρώτες ημέρες και η δήλωσή του, “Ήμασταν εντελώς χαμένοι τις δύο πρώτες ημέρες, ευτυχώς βρήκαμε μια άκρη την τελευταία” , πρέπει να είναι κοντά στην πραγματικότητα και όχι στάχτη στα μάτια των αντιπάλων του. Μάλιστα ο Marquez έκανε γύρους και με την μοτοσυκλέτα της LCR του Nakagami, για να έχει ένα σημείο αναφοράς με πέρσι. Παρ’ όλα αυτά οι χρόνοι του ήταν πάλι μέσα στην πεντάδα και μάλιστα μια ανάσα από τους χρόνους του Vinales. Οπότε αν δεν έχει πάει κάτι εντελώς στραβά με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας φέτος, τότε είναι βέβαιο πως θα βρει τον τρόπο την επόμενη εβδομάδα να είναι στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης. Μικρό ερωτηματικό είναι και η εικόνα των εργοστασιακών Ducati που μονίμως ήταν πολύ πίσω από τον Jack Miller της Pramac σε όλους τους τομείς. Η μοτοσυκλέτα φαίνεται πως δεν έχει αλλάξει σε χαρακτήρα, όμως συνεχίζει να είναι κορυφαία σε δύναμη (Rocketship την αποκάλεσε ο Miller) και οι Ιταλοί πάντα κρύβουν κάποιον άσσο στο μανίκι τους μέχρι να ανάψουν τα φώτα της εκκίνησης. Σημασία για εμάς είναι πως οι πρώτοι 19 αναβάτες του φωτεινού πρωταθλήματος είναι με διαφορά δευτερολέπτου σε αυτή την πίστα!      

Τελική κατάταξη τριημέρου