MotoGP Qatar Test - Marc Marquez “Είμαι άνθρωπος, χρειάζεται υπομονή και χρόνος”

Βήμα βήμα η προσέγγιση του Marquez για να βρεθεί να παλεύει με τους πρώτους
motomag MotoGP Qatar Test - Marc Marquez “Είμαι άνθρωπος, χρειάζεται υπομονή και χρόνος”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

20/2/2024

O Marc Marquez ολοκλήρωσε την πρώτη ημέρα του τεστ στο Qatar στην 16η θέση εννέα δέκατα μακριά από τον πρώτο χρόνο του Pecco Bagnaia. Ο νέος αναβάτης της Gresini Racing Team για ακόμη μία φορά τόνισε πως χρειάζεται χρόνος για να κατανοήσει τη νέα του μοτοσυκλέτα, ενώ δήλωσε πως έχει απέναντι του αναβάτες οι οποίοι είναι πολύ γρήγοροι.

Οι οπαδοί του Marquez αλλά και οι λάτρεις των αγώνων μοτοσυκλετών θέλουν να δουν τον οκτώ φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή του MotoGP να είναι ξανά ανταγωνιστικός πάνω στη νέα του μοτοσυκλέτα ωστόσο αυτό σύμφωνα με τον Marquez θέλει χρόνο και υπομονή.

Ο νέος αναβάτης της Gresini μετά το τέλος της πρώτης ημέρας του τεστ στο Qatar μίλησε για το πως έχουν τα μέχρι τώρα δεδομένα ενώ επισήμανε πάλι πως χρειάζεται χρόνος: “Σε σχέση με την Sepang εδώ αισθάνθηκα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στα αρχικά στάδια της διαδικασίας πάνω στη μοτοσυκλέτα μου. Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας δούλεψα πάνω στις επιδόσεις μας και στο στιλ οδήγησης μου. Αργότερα πραγματοποιήσαμε κάποιες αλλαγές στο στήσιμο της μοτοσυκλέτας.

MotoGP Qatar Test - Marc Marquez “Είμαι άνθρωπος, χρειάζεται υπομονή και χρόνος”

Καταλαβαίνω τις προσδοκίες των οπαδών. Αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Έχω περάσει τέσσερα δύσκολα χρόνια. Πρέπει να το πάρω βήμα βήμα και να κατανοήσω τη μοτοσυκλέτα. Χρειάζεται χρόνος γιατί είμαι απλά ένας άνθρωπος. Τα χρόνια περνούν και η φυσική εξέλιξη των αγώνων είναι οι νέοι αναβάτες να είναι πολύ γρήγοροι. Κάθε αθλητής έχει τις κορυφαίες στιγμές του. Στη συνέχεια πρέπει να καταλάβεις τον τρόπο να προσαρμόζεσαι στις νέες συνθήκες.

Κάθε φορά που έρχομαι σε μία νέα πίστα με την GP23 της Ducati, οδηγώ με το ένστικτο μου, και μετά από έντεκα χρόνια με την Honda, αυτό είναι απλά προγραμματισμένο, γίνεται αυτόματα. Θα είναι σίγουρα μια δύσκολη σεζόν. Τρεις ή τέσσερις αναβάτες στη Ducati είναι εξαιρετικά δυνατοί. Δεν είναι ο στόχος μου να κερδίσω (σσ. όχι αμέσως). Γιατί αν αυτός ήταν ο στόχος μου, θα απογοητευόμουν πολύ γρήγορα.”

Για να δούμε πως θα κυλήσει η δεύτερη ημέρα του τεστ στο Qatar και σε τι θέση θα βρεθεί ο Marc Maqruez.

MotoGP Qatar Test - Marc Marquez “Είμαι άνθρωπος, χρειάζεται υπομονή και χρόνος”

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.