MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες

MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta

Μία άσχημη ημέρα για την Aprilia
MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/5/2026

Ο χθεσινός άστατος καιρός που έλειψε από την κατάταξη συνέχισε να λάμπει δια της απουσίας του και μας έδωσε το καλύτερο κλίμα εδώ στην πίστα της Catalunya όπου απολαμβάνουμε την φιλοξενία της BS Battery και της Aprilia.

Οι μοτοσυκλέτες της Aprilia χρησιμοποιούν μπαταρίες της BS Battery όπως επίσης και εκκινητήρες δικούς τους και σε αυτό το πλαίσιο φιλοξενούν καλεσμένους της BS Battery στα MotoGP.

Μάλιστα από φέτος η Aprilia έχει ενοποιήσει τα box των δύο αναβατών και έχει διαμορφώσει ένα δεύτερο για πρόσβαση των προσκεκλημένων ακριβώς πάνω στην pit lane.

Σήμερα όμως δεν ήταν μία καλή ημέρα για την Aprilia. Απεναντίας ακριβώς δίπλα, στην Gresini τα χαμόγελα περίσσευαν. Ο  Alex Marquez ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, μέσα στο σπίτι του, ενώ ο poleman Pedro Acosta πάλεψε να τον κρατήσει πίσω και το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν να έχουμε την πιο σφιχτή διαφορά σε Sprint, μόλις με τέσσερα εκατοστά απόσταση!

Ο Fabio Di Giannantonio συμπλήρωσε το βάθρο για την Ducati, μόλις τέσσερα δέκατα πίσω, αλλά χωρίς να δημιουργήσει την πραγματική ευκαιρία να επιτεθεί για τη νίκη.

Ο Acosta κράτησε χωρίς μάχη την πρωτιά ξεκινώντας και πρώτος χωρίς να κάνει λάθη, την ίδια στιγμή που ο Alex Marquez προσπέρασε άνετα τον Morbidelli φεύγοντας από τη γραμμή. Ο Zarco δεν υπολογίζεται πως θα φέρει την απειλή κοντά στους πρώτους, ακόμη και αν ξεκινά από τις πάνω θέσεις, τουλάχιστον με την μέχρι τώρα εικόνα. Σήμερα όμως πάλεψε στην αρχή του πρώτου γύρου για την ανατροπή του αναμενόμενου.

Για ακόμη μία φορά ο Mir δεν ξέφυγε από το δικό του πεπρωμένο και ως πρωταθλητής των πτώσεων σημείωσε άλλη σε εμπλοκή με τον Binder.

Ο Jorge Martin, που έκανε γρήγορη εκκίνηση ξεκινώντας από την 9η θέση, έδωσε την δική του μάχη με Raul Fernandez και Di Giannantonio για την 4η θέση, ενώ ο Morbidelli δέχτηκε πιέσεις στον πρώτο γύρο και κατέβηκε στην 7η θέση, μπροστά από τους συμπατριώτες του Marco Bezzecchi, Pecco Bagnaia και Luca Marini που έτσι συμπλήρωναν τους πρώτους δέκα.

Ο Fabio Quartararo έχασε έδαφος στην εκκίνηση και έμεινε στην 11η θέση, όπου σύντομα βρέθηκε υπό την πίεση του Ai Ogura ο οποίος είχε βρεθεί εκεί από 18ος στην εκκίνηση.

Πίσω στην κορυφή, ο Alex Marquez έκανε από νωρίς την πρώτη του επίθεση στον Acosta, κατευθείαν από την αρχή του 3ου γύρου, μόνο που ο αναβάτης της KTM κατάφερε να τον αποτρέψει.

Έναν γύρο μετά στην επανάληψη ο Alex Marquez τα κατάφερε και πέρασε εμπρός, όχι όμως αναίμακτα καθώς πήρε προειδοποίηση για τα όρια της πίστας και έπρεπε από εδώ και πέρα να είναι εξαιρετικά προσεκτικός.

Acosta και Alex Marquez δημιούργησαν μία δυάδα εμπρός που χάριζε το θέαμα και μαζί τους ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι σε μικρή απόσταση, μέχρι την πτώση του Martin.

Η απουσία του άφησε τους Fernandez, Di Giannantonio και Zarco να παλεύουν για την τρίτη θέση, αλλά μόλις ο Fernandez πήρε τον έλεγχο αυτής της τριάδας, βρήκε σύντομα τρόπο να περάσει τον Acosta στην 5η στροφή του 5ου γύρου.

​Από εκεί και πέρα φαινόταν ότι η τετράδα των Alex Marquez, Fernandez, Acosta και Di Giannantonio είχε καταφέρει να ξεφύγει μπροστά, αφήνοντας τον Zarco ένα δευτερόλεπτο πίσω, ενώ οι Bezzecchi και Bagnaia έπαιζαν για την 6η θέση, ένα ακόμη δευτερόλεπτο πιο πίσω.

Οι Morbidelli, Bastianini και Marini βρίσκονταν ακόμα στην πρώτη 10άδα και όχι πολύ μακριά από το να πλησιάσουν για να χαρούμε μία πιο έντονη μάχη εμπρός.

Ακόμη πιο πίσω πάλι με σταθερό βήμα ενός δευτερολέπτου, ο Quartararo συνέχιζε να παλεύει με τον Ai Ogura, ο οποίος αποφάσισε να αφήσει την τελική επίθεση για το τέλος.

Με πέντε γύρους να απομένουν, ο Alex Marquez φαινόταν να κρατά τον έλεγχο εμπρός παρότι δεν είχε διαφορά ασφαλείας, περισσότερο διαφορά ανάσας.

Η μάχη Acosta και Zarco στη 10η στροφή βοήθησε λίγο περισσότερο αυτή την ανάσα, αλλά ο Acosta έδειχνε αποφασισμένος να παλέψει για την νίκη και μάζεψε την διαφορά αυτή.
 

Καθώς ξεκινούσε ο προτελευταίος γύρος, τους δύο Ισπανούς χώριζαν μόνο μερικά δέκατα του δευτερολέπτου, αφήνοντας τον Fernandez να υπερασπιστεί την τρίτη θέση από τον Di Giannantonio – μια αποστολή που τελικά απέτυχε, καθώς ο Ιταλός πέρασε άνετα πριν την πρώτη στροφή.

Αν και ο Acosta έμεινε στον τελευταίο γύρο κολλημένος στον πίσω τροχό της Ducati, δεν μπόρεσε να βρει τη λύση και ο Marquez πέρασε τη γραμμή του τερματισμού τέσσερα εκατοστά του δευτερολέπτου μπροστά.

Ο Di Giannantonio δεν γινόταν παρά να συμβιβαστεί με την τρίτη θέση περίπου τέσσερα δέκατα αργότερα, ενώ ο Fernandez υποχώρησε σε μια μακρινή τέταρτη θέση. Ο Zarco άντεξε στην πίεση της τελευταίας στιγμής από τον Bagnaia για να κρατήσει την 5η θέση, αφού ο Ιταλός είχε προσπεράσει τον Bezzecchi μερικούς γύρους πριν το τέλος. Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος έδειχνε να δυσκολεύεται σε αυτά τα τελικά στάδια, αφήνοντας θέσεις κατά σειρά στον Morbidelli, στον ταχύτατα επερχόμενο Ai Ogura και στον Enea Bastianini σε γρήγορη διαδοχή – αν και ένα λάθος του τελευταίου στη στροφή 7 επέστρεψε τον τελευταίο διαθέσιμο βαθμό στον Bezzecchi στον τελευταίο γύρο.

Μια αρκετά κακή μέρα για το εργοστασιακό δίδυμο της Aprilia κατέληξε να έχει μικρή διαφορά στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, με τους Bezzecchi και Martin να χωρίζονται πλέον από δύο βαθμούς. Ο Acosta ανέβηκε ξανά μπροστά από τον Di Giannantonio στην τρίτη θέση, μειώνοντας τη διαφορά του από τον Bezzecchi στους 37 βαθμούς και κρατώντας έναν βαθμό πλεονέκτημα έναντι του αντιπάλου του στην VR46.

Στο Box της Aprilia πάντως επικρατούσε ηρεμία χωρίς εντάσεις.

Ο Bezzecchi ήταν φανερά καταβεβλημένος χωρίς ιδιαίτερη όρεξη μετά τον αγώνα, ενώ ο Martin πριν τον Sprint περπατούσε κουτσαίνοντας, μετά την πτώση λίγο πιο έντονα με εμφανή πόνο αλλά χωρίς κάποιον μέσα στο box να ανησυχεί ιδιαίτερα καθώς όπως λένε, ο άνθρωπος αυτός έχει διαφορετική αντοχή στον πόνο!

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

MOTO

Χρόνος

1

73

Alex Marquez

Ducati

20:02.258

2

37

Pedro Acosta

KTM

0.041

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

0.457

4

25

Raul Fernandez

Aprilia

2.928

5

5

Johann Zarco

Honda

4.764

6

63

Francesco Bagnaia

Ducati

4.894

7

21

Franco Morbidelli

Ducati

6.175

8

79

Ai Ogura

Aprilia

6.871

9

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

7.381

10

23

Enea Bastianini

KTM

7.869

11

10

Luca Marini

Honda

8.343

12

54

Fermin Aldeguer

Ducati

9.721

13

20

Fabio Quartararo

Yamaha

10.042

14

11

Diogo Moreira

Honda

14.096

15

42

Alex Rins

Yamaha

14.166

16

43

Jack Miller

Yamaha

14.334

17

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

20.452

18

47

Augusto Fernandez

Yamaha

20.558

ΠΤΩΣΕΙΣ

 

12

Maverick Viñales

KTM

10:36.895

 

89

Jorge Martin

Aprilia

03:24.105

 

33

Brad Binder

KTM

 

 

36

Joan Mir

Honda