MotoGP, Sachsenring FP1: Πρωτιά Fernandez μια ανάσα μπροστά από Marc Marquez και Di Giannantonio

Με πτώση άρχισε το αγωνιστικό τριήμερο του Liqui Moly Grand Prix of Germany ο Marc Marquez
raul-fernandez
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/7/2026

Ο Raul Fernandez άρχισε το Γερμανικό Grand Prix με τη φόρα που έκλεισε το Ολλανδικό πριν δύο εβδομάδες στο Assen, πρωτεύοντας στη Free Practice 1. Ο Ισπανός της SuperFile Trackhouse MotoGP Team έκλεψε την πρωτιά από τον Marc Marquez προς το τέλος της διαδικασίας, καταφέρνοντας να γράψει έναν χρόνο 5 εκατοστά του δευτερολέπτου ταχύτερο αυτού του πρωταθλητή.

Ο Marquez της Ducati Lenovo Team εκ προοιμίου θεωρείται το μεγαλύτερο φαβορί για νίκη στην πίστα που έχει κυριαρχήσει 9 φορές σε 12 επισκέψεις ως αναβάτης MotoGP (και άλλες τρεις σε Moto2 και Moto3), ωστόσο άνοιξε το τριήμερο με πτώση από χαμένο μπροστινό (lowside) στη στροφή 3 και το χρονόμετρο να δείχνει 40 λεπτά προ του τέλους, παρόλα αυτά δεν πτοήθηκε και πολύ.

Ο τρίτος ταχύτερος γύρος του FP1 έχει την υπογραφή του Fabio Di Giannantonio, μόλις ένα δέκατο πίσω από τον πρώτο και μισό δέκατο από τον δεύτερο.

Πολύ καλούς χρόνους σημείωσαν οι Joan Mir και Jack Miller που, μαζί με τον Alex Marquez, ολοκληρώνουν την πρώτη εξάδα.

Οι Marco Bezzecchi και Jorge Martin περιορίστηκαν στις θέσεις 8 και 10 αντιστοίχως, ενώ ο Ai Ogura γυρνούσε πολύ μακριά από την κορυφή στη 17η θέση και σχεδόν ένα δευτερόλεπτο πιο αργά από τους πρώτους. Ήταν πάντως καλύτερος από τον Pecco Bagnaia στη 19η θέση.

Πτώσεις χωρίς, ευτυχώς, συνέπειες για την υγεία τους είχαν ακόμη οι Maverick Vinales και Franco Morbidelli, ενώ ευχάριστο ήταν το γεγονός πως ο Pedro Acosta έβγαλε χωρίς προβλήματα το FP1 παρότι προέρχεται από επέμβαση για το πρόβλημα arm pump που ανάγκασε σε εγκατάλειψη στην Ολλανδία.

Αποτελέσματα FP1, Sachsenring MotoGP

#

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Ταχύτερος Χρόνος

Από πρώτο

Από προηγ.

Μέγιστη Ταχύτητα

1

Raul FERNANDEZ

APRILIA

1'20.829

 

 

298.3

2

Marc MARQUEZ

DUCATI

1'20.880

0.051

0.051

302.5

3

Fabio DI GIANNANTONIO

DUCATI

1'20.936

0.107

0.056

300.0

4

Joan MIR

HONDA

1'20.944

0.115

0.008

301.6

5

Jack MILLER

YAMAHA

1'21.000

0.171

0.056

296.7

6

Alex MARQUEZ

DUCATI

1'21.002

0.173

0.002

301.6

7

Alex RINS

YAMAHA

1'21.317

0.488

0.315

299.1

8

Marco BEZZECCHI

APRILIA

1'21.370

0.541

0.053

303.3

9

Franco MORBIDELLI

DUCATI

1'21.381

0.552

0.011

297.5

10

Jorge MARTIN

APRILIA

1'21.492

0.663

0.111

298.3

11

Maverick VIÑALES

KTM

1'21.500

0.671

0.008

301.6

12

Pedro ACOSTA

KTM

1'21.585

0.756

0.085

301.6

13

Brad BINDER

KTM

1'21.589

0.760

0.004

300.8

14

Enea BASTIANINI

KTM

1'21.593

0.764

0.004

303.3

15

Fabio QUARTARARO

YAMAHA

1'21.685

0.856

0.092

295.0

16

Toprak RAZGATLIOGLU

YAMAHA

1'21.726

0.897

0.041

298.3

17

Ai OGURA

APRILIA

1'21.750

0.921

0.024

303.3

18

Diogo MOREIRA

HONDA

1'21.750

0.921

 

300.8

19

Francesco BAGNAIA

DUCATI

1'21.765

0.936

0.015

301.6

20

Luca MARINI

HONDA

1'21.789

0.960

0.024

300.8

21

Cal CRUTCHLOW

HONDA

1'22.583

1.754

0.794

298.3

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.