MotoGP Sachsenring Χρονομετρημένα δοκιμαστικά Q1/Q2: Γαλλική κυριαρχία

Παιχνίδια στρατηγικής σε μάχες σώμα με σώμα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/6/2021

Η πίστα της Γερμανία είναι ξεκάθαρο πως ταιριάζει στις Honda και αυτό φάνηκε από την πολύ σταθερή παρουσία όλων των αναβατών της μέσα στη δεκάδα, έστω κι αν ο Pol Espargaro είχε πτώση και σήμερα με αποτέλεσμα να βρεθεί στα Q1 παλεύοντας με πολύ γνωστά ονόματα, όπως του Maverick Vinales ο οποίος είναι βέβαιο πως θέλει να ξεχάσει όσα έζησε σήμερα μέσα στην πίστα…

Την ίδια στιγμή που ο Vinales ζούσε (άλλον έναν) εφιάλτη, ο αναβάτης του διπλανού box, με την ίδια μοτοσυκλέτα, κυριαρχούσε μέσα στην πίστα. Όποιος είδε τα FP3 και FP4 κατάλαβε πως ο Fabio Quartararo ήταν σταθερά πιο γρήγορος απ’ όλους, είτε μιλάμε για ταχύτερους γύρους με καινούρια ελαστικά, είτε μιλάμε για αγωνιστικό ρυθμό με ελαστικά που είχαν πολλούς γύρους στην πλάτη τους.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα έχει εύκολη Κυριακή, διότι και στο τέλος των δύο session των ελεύθερων δοκιμαστικών είχαμε τέσσερεις διαφορετικής μάρκας μοτοσυκλέτες στις πέντε πρώτες θέσεις…

Με αυτή τη γενική σχετικά τις δυνατότητες των αναβατών και των μοτοσυκλετών τους ξεκίνησε η διαδικασία για τον καθορισμό των πρώτων θέσεων στο grid, όπου ο Marc Marquez έβαλε αμέσως το όνομά του στην κορυφή της λίστα. Ο χρόνος του Marquez ήταν αρκετά καλός για να τον κρατήσει τελικά στην 5η θέση της γραμμής εκκίνησης στον αγώνα αύριο. Όπως περιμέναμε όμως, ο Quartararo θα ήταν εκείνος που θα έγραφε τον χρόνο-καρότο που θα έπρεπε να κυνηγήσουν οι υπόλοιποι αναβάτες. Πράγματι ο Γάλλος σημείωσε έναν χρόνο που του έδινε εύκολα μια θέση στην κορυφή της γραμμής εκκίνησης… Μόνο που ο συμπατριώτης του Zarco έκανε έναν φανταστικό χρόνο και αύριο θα είναι αυτός που θα βρίσκεται μερικά εκατοστά πιο μπροστά από όλους τους άλλους. Η Ducati παραλίγο να κάνει το 1-2 με τον Jack Miller, αλλά ο Αυστραλός το παράκανε στην τελευταία στροφή της πίστας και έχασε πολύτιμο χρόνο, με αποτέλεσμα να μείνει στην τέταρτη θέση και να ξεκινά αύριο από τη δεύτερη γραμμή της εκκίνησης. Αυτό σημαίνει πως τρίτος στη γραμμή εκκίνησης θα είναι ο Aleix Espargaro που από την Παρασκευή εντυπωσιάζει με την ταχύτητά του κάθε φορά που μπαίνει στην πίστα.

Από εκείνον που περιμέναμε κάτι καλύτερο από την 6η θέση στα χρονομετρημένα είναι φυσικά ο Oliveira, που στα ελεύθερα δοκιμαστικά ήταν πολύ-πολύ δυνατός. Πάντως πρέπει να πούμε εδώ, πως ο νέος κανονισμός οποίος ακυρώνει τον γύρο όταν υπάρχει κίτρινη σημαία, δημιούργησε πολλά προβλήματα στους αναβάτες στα Q1 και Q2. Στα Q1 ακυρώθηκε ο ταχύτερο γύρος του Vinales με αποτέλεσμα να ξεκινά προ-τελευταίος(!!!!) ενώ και η πτώση του Zarco αμέσως μετά την επίτευξη της pole position, χάλασε την στρατηγική πολλών αναβατών για την επίτευξη του καλύτερου χρόνου τους με ολόφρεσκα ελαστικά. Μάλλον θα πρέπει να επανεξετάσουν τον κανονισμό, αλλά και να βρουν ένα τρόπο να αποτρέπουν τους αναβάτες να “βολτάρουν” μέσα στην πίστα και να χαλάνε τους ταχύτερους γύρους των αντιπάλων τους.

Όπως κι αν έχει, αύριο στη γερμανική πίστα θα δούμε τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης και ακριβώς πίσω τους θα είναι τρεις αναβάτες που είχαν πολύ καλούς χρόνους, τόσο με καινούρια soft ελαστικά, όσο και με ταλαιπωρημένα medium.

Ο Quartararo φαίνεται πως είναι το φαβορί, όμως η γερμανική πίστα ταλαιπωρεί υπερβολικά τα ελαστικά από την αριστερή πλευρά και οι θερμοκρασίες περιβάλλοντος είναι άνω των 30 βαθμών, κάτι που σημαίνει πως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει στους τελευταίους γύρους του αγώνα.

 

 

   Αποτελέσματα Q2:

1
5
Johann ZARCO
FRA
Pramac Racing
Ducati
301.6
1'20.236
 
2
20
Fabio QUARTARARO
FRA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
293.4
1'20.247
0.011 / 0.011
3
41
Aleix ESPARGARO
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
298.3
1'20.447
0.211 / 0.200
4
43
Jack MILLER
AUS
Ducati Lenovo Team
Ducati
298.3
1'20.508
0.272 / 0.061
5
93
Marc MARQUEZ
SPA
Repsol Honda Team
Honda
298.3
1'20.567
0.331 / 0.059
6
88
Miguel OLIVEIRA
POR
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
298.3
1'20.589
0.353 / 0.022
7
89
Jorge MARTIN
SPA
Pramac Racing
Ducati
300.8
1'20.617
0.381 / 0.028
8
44
Pol ESPARGARO
SPA
Repsol Honda Team
Honda
295.8
1'20.659
0.423 / 0.042
9
30
Takaaki NAKAGAMI
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
293.4
1'20.810
0.574 / 0.151
10
63
Francesco BAGNAIA
ITA
Ducati Lenovo Team
Ducati
300.8
1'20.811
0.575 / 0.001
11
42
Alex RINS
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
295.0
1'20.949
0.713 / 0.138
12
73
Alex MARQUEZ
SPA
LCR Honda CASTROL
Honda
296.7
1'21.135
0.899 / 0.186
    

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.