MotoGP – Σειρήνες αντικατάστασης για τον Nakagami στην LCR Honda, έρχεται ο Somkiat Chantra

Είναι γνωστό πως η Honda θέλει να υπάρχει Ασιάτης στο MotoGP ωστόσο αυτός μπορεί να μην είναι Ιάπωνας
motomag MotoGP – Σειρήνες αντικατάστασης για τον Nakagami στην LCR Honda, έρχεται ο Somkiat Chantra
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

9/8/2024

Για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια η καρέκλα του Takaaki Nakagami τρίζει καθώς η ομάδα της LCR Honda σκέφτεται και άλλες λύσεις πέρα του Ιάπωνα με το όνομα του Ταϊλανδού Somkiat Chantra της Moto2 να ακούγεται έντονα.

Το να μην υπάρχει κάποιος Ασιάτης στο MotoGP σε ομάδα της Honda είναι κάτι το οποίο δύσκολα θα συμβεί όσο και άσχημα να είναι τα αποτελέσματα για το Ιαπωνικό εργοστάσιο. Οι λόγοι πάρα πολλοί ωστόσο να ξεχωρίσουμε δύο βασικούς: Πρώτα το εμπορικό κομμάτι και δεύτερον η εντοπιότητα η οποία για τους Ιάπωνες παίζει σημαντικό ρόλο. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως η Honda έχει επενδύσει σημαντικά εδώ και πολλά χρόνια μέσω των φυτώριων που έχει κάποιον Ασιάτη αναβάτη -ειδικά Ιάπωνα- ο οποίος θα κάνει το μεγάλο βήμα και θα πρωταγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών, όπως έχει συμβεί στο μακρινό παρελθόν.

MotoGP – Σειρήνες αντικατάστασης για τον Nakagami στην LCR Honda, έρχεται ο Somkiat Chantra

Και ερχόμαστε τώρα στην περίπτωση του Takaaki Nakagami ο οποίος αγωνίζεται με τις ευλογίες της Honda στο MotoGP. Ο 32χρονος αν μη τι άλλο συμπαθής Ιάπωνας όλα αυτά τα χρόνια προσπαθεί ώστε να αποδείξει πως αξίζει να βρίσκεται εκεί που είναι ωστόσο το ότι έχει καταγωγή από την Ιαπωνία βοηθά λίγο περισσότερο την κατάσταση. Σε κάθε περίοδο που επαναλαμβάνεται το μεταγραφικό σίριαλ για το ποιος θα είναι ο βασικός αναβάτης της Castrol LCR Honda, έχουμε στο τέλος το ίδιο αποτέλεσμα… ο Nakagami φυσικά.

Τώρα βέβαια ενόψει του 2025 τα πράγματα περιπλέκονται. Ο επικεφαλής της ομάδας της Castrol LCR Honda, Lucio Cecchinello, κατά τη διάρκεια του Βρετανικού Grand Prix μίλησε μεταξύ άλλων και για το θέμα της δεύτερης θέσης στην ομάδα καθώς μην ξεχνάμε πως ο Johann Zarco έχει συμβόλαιο και του χρόνου. Ο Cecchinello έκανε γνωστό πως το πρώτο όνομα που συζητήθηκε ήταν αυτό του Ai Ogura στην Μoto2 κατηγορία, ωστόσο όπως φαίνεται ο Ιάπωνας είναι πολύ κοντά στο να υπογράψει με την ομάδα της Trackhouse Racing ώστε να αγωνιστεί με την Aprilia RS-GP από το 2025.

MotoGP – Σειρήνες αντικατάστασης για τον Nakagami στην LCR Honda, έρχεται ο Somkiat Chantra

Με δεδομένο πως το όνομα του Ogura έχει βγει από το κάδρο, αυτό του συναθλητή του στην Moto2, Somkiat Chantra έχει έρθει στην επιφάνεια. Ο Ταϊλανδός αναβάτης της Honda Team Asia έχει αρκετά “χαρτιά” για να παίξει ώστε να πάρει το πολυπόθητο εισιτήριο για την κορυφαία κατηγορία.

Αρχικά ο Chantra είναι νεότερος από τον Nakagami κατά 7 χρόνια ενώ ακόμη ένα θετικό για αυτόν είναι η καταγωγή του η οποία είναι Ασιατική κάτι που βολεύει σε μεγάλο βαθμό την Honda όσον αφορά τα πλάνα της στο MotoGP. Ταυτόχρονα ο Chantra έχει δείξει πως είναι ανταγωνιστικός ωστόσο το αν θα μπορέσει να δείξει καλά στοιχεία στο MotoGP είναι πολύ μεγάλη κουβέντα.

Όπως και να έχει το ότι για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια ακούγεται έντονα πως ο Nakagami ενδέχεται να μείνει εκτός MotoGP λέει πολλά ωστόσο ο Ιάπωνας το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα μείνει εκτός Honda καθώς υπάρχει το ανοιχτό μέτωπο του WSBK εκεί όπου η Honda έχει πληγωθεί ανεπανόρθωτα τα τελευταία χρόνια λόγω έλλειψης ανταγωνιστικότητας.

MotoGP – Σειρήνες αντικατάστασης για τον Nakagami στην LCR Honda, έρχεται ο Somkiat Chantra

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.