MotoGP Sepang: Νίκη Bagnaia κλείνει την πόρτα του πρωταθλήματος, μένει απλά να κλειδώσει

Μεγαλύτερη αγωνία για πτώσεις αντί για προσπεράσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2022

Οι συνθήκες στην πίστα και οι πολλές πτώσεις του Σαββάτου ανέβασαν την αγωνία για τυχόν πτώσεις που θα κρίνουν το πρωτάθλημα, ιδιαίτερα μετά την πτώση του Martin από την πρώτη θέση, χωρίς να χρειάζονται οι μάχες αγκώνα-αγκώνα για να προκληθεί αυτό το συναίσθημα.

Η εκκίνηση ξεκίνησε με απίστευτο τρόπο για τον Bagnaia καθώς πήρε την εσωτερική γραμμή και κατάφερε να στρίψει δεύτερος. Βέβαια δεν ήταν μόνο αυτό που τον έφερε μπροστά, αλλά και το γεγονός πως πάτησε τα φρένα πάρα πολύ αργά σε ένα δυνατό ρίσκο για πτώση από το οποίο όμως βγήκε νικητής κάνοντας το 9-2 και μπαίνοντας πίσω από τον Martin. Αργότερα θα την χαρακτήριζε ο ίδιος την καλύτερη εκκίνηση της  καριέρας του και πράγματι, ήταν απόλυτα χαρακτηριστική κίνηση για το φετινό πρωτάθλημα.

Αντίστοιχα όμως και ο Quartararo έκανε το ίδιο, ξεκίνησε πάρα πολύ καλά και πίεσε πάρα πολύ και εκείνος στα φρένα με τον Aleix Espargaro να είναι ο μόνος από τους τρεις που δεν τα πήγε καλά στην πρώτη στροφή.

Τελικά ο Quartararo μένει πίσω από τον Morbidelli ο οποίος κουβαλά ποινή για δύο διελεύσεις από τον μακρύτερο γύρο και πρέπει να τις εκτελέσει κάποια στιγμή στην αρχή του αγώνα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα έπρεπε να υπάρχουν οδηγίες από την Yamaha, μιας και τον τελευταίο καιρό έγινε μεγάλος ντόρος για τις οδηγίες της Ducati προς τους δικούς της αναβάτες. Σε κάθε περίπτωση το πόσο καλά θα τα πάει ο Morbidelli πριν εκτελέσει την ποινή είναι σημαντικό για την πορεία του μετά από αυτή, ωστόσο αμέσως βλέπει το μήνυμα πως τον ακολουθεί ο Quartararo. Σε κάθε περίπτωση όμως ο Quartararo εκείνη την στιγμή τον περνούσε από μόνος του, οπότε και μήνυμα να μην υπήρχε το αποτέλεσμα θα ήταν ακριβώς το ίδιο.

Μπροστά ο Martin ανοίγει την διαφορά από τον Bagnaia και ο Bastianini μένει κολλητά πίσω του, όσο ο Marquez είναι στην τέταρτη θέση και βλέπει την ψαλίδια σιγά – σιγά να ανοίγει. Η Ducati στέλνει μήνυμα στον Bagnaia πως εμπρός ο Martin είναι στο 0.6 και πίσω του έχει τον Bastianini που είναι και το τελευταίο μήνυμα που θα πάρει από την ομάδα, στην διάρκεια του αγώνα.

Ο Luca Marini που είχε την ταχύτητα να ακολουθήσει τους υπόλοιπους και ίσως να παλέψει για το βάθρο, εγκαταλείπει τον αγώνα καθώς το κλείδωμα της ανάρτησης που πρέπει να απελευθερωθεί μετά την εκκίνηση δεν δούλεψε ποτέ και δεν γινόταν να συνεχίσει τον αγώνα του.

Ο Marquez αρχίζει να μένει αισθητά πίσω όσο ο Martin επίσης ξεφεύγει πολύ μπροστά φτάνοντας να διπλασιάσει και μετά να τριπλασιάσει και την απόστασή του! Όλη αυτή την ώρα ο Bastianini μένει κολλημένος στον πίσω τροχό του Bagnaia. Ο ρυθμός του Martin είναι υπερβολικά γρήγορος συγκριτικά με τους υπόλοιπους και αυτό το ρίσκο δεν θα βγει σε καλό. Μόλις τα ελαστικά άρχισαν να χάνουν την αρχική τους μέγιστη πρόσφυση ο Martin σημείωσε πτώση δίνοντας στον Bagnaia το προβάδισμα.

Φυσικά αυτό φέρνει και τον Quartararo πιο μπροστά καθώς έχει ήδη περάσει τον Marquez και με τον Morbidelli να χάνει θέσεις εκτελώντας την ποινή του. Στην εκτέλεση της ποινής κέρδισε και άλλη μία ο δεύτερος αναβάτης της Yamaha γιατί πήγε και έπεσε πάνω στον Aleix Espargaro σε μία πολύ επιθετική προσπέραση για την οποία θα πρέπει να δώσει τρεις θέσεις στην γραμμή εκκίνησης στον τελευταίο αγώνα που απομένει.

Ο Quartararo είναι πλέον στο βάθρο αλλά απέχει 2.7 δευτερόλεπτα από τους δύο πρώτους και έχει και διαφορά με τους πίσω, οπότε κάνει μοναχικό αγώνα. Οι αναβάτες της Suzuki παλεύουν με τον Marquez και για άλλη μία φορά φτάνουμε με Rins και Marquez σε κλειστή μάχη χωρίς όμως να τους παρακολουθεί η κάμερα.

Ο Mir πέφτει από αυτή την μάχη, αλλά στο μεταξύ ο Bezzecchi είχε καταφέρει να ανέβει και να περάσει όλο εκείνο το γκρουπ, βάζοντας πλώρη για τον Quartararo. Μείωσε από το 1,5 περίπου δευτερόλεπτο στο 0,23 και τότε ήταν που έβαλε σε σκέψεις την Ducati.

Διότι μπροστά ο Bastianini δεν λειτουργεί ως οπισθοφυλακή του Bagnaia αλλά έχει περάσει στην αντεπίθεση. Μετά από δύο-τρεις στιγμές που ανέβασε τους σφυγμούς στο box της Ducati τελικά κάνει την επίθεσή του και περνά εμπρός.

Μέσα στην Ducati ξεκινά ένας πυρετός διαβουλεύσεων, αν τώρα ο Bezzecchi περάσει τον Quartararo τότε πρέπει να στείλουν μήνυμα στον Bastianini και να τερματίσουν τον αγώνα για το πρωτάθλημα ακριβώς εκεί, ή όχι; Στο μεταξύ η κόντρα Bagnaia και Bastianini έχει ψαλιδίσει την διαφορά με τον Quartararo που φτάνει πλέον το 1,5 δευτερόλεπτο.

Από την αμηχανία μίας τέτοιας απόφασης τους βγάζουν οι ίδιοι οι αναβάτες καθώς ο Bezzecchi χάνει την εμπιστοσύνη στα ελαστικά του και μένει πολύ πίσω από τον Quartararo ενώ ο Bagnaia έχει ήδη περάσει τον Bastianini ο οποίος όμως αφήνει ανοικτό κάθε ενδεχόμενο και μένει κολλημένος πίσω του.

Όπως θα πει αργότερα, προσπάθησε στον τελευταίο γύρο να περάσει τον Bagnaia, το σκέφτηκε, τοποθετήθηκε αλλά δεν είχε την πρόσφυση να κάνει κάτι τέτοιο! Ο Bagnaia κάνει αγώνα καριέρας, αλάνθαστος που για αυτόν είναι μεγάλο θέμα -δικά του λόγια- και παίρνει μία καθαρή νίκη που δεν του έχει χαριστεί, την 7η της σεζόν και γίνεται έτσι ο πρώτος αναβάτης της Ducati με 7 νίκες στην σεζόν, υπογράφοντας έτσι τον φετινό τίτλο.

Μένει να τον σφραγίσει στον τελευταίο αγώνα που μόνο τα λιγότερα πιθανά σενάρια καταστροφής, μπορούν να του τον στερήσουν.

Από πτώσεις του αγώνα ξεχωρίζει και η επαφή του νεότερου Binder και Giannantonio, χωρίς να χρειάζεται βοήθεια ο νεότερος Binder για να πέσει, όπως και του Nagashima που αντικαθιστά τον Nakagami.

Σε δύο εβδομάδες από τώρα, η Valencia θα μας δώσει στην καρό σημαία τον νέο παγκόσμιο πρωταθλητή MotoGP…

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες