MotoGP Sepang: Νίκη Bagnaia κλείνει την πόρτα του πρωταθλήματος, μένει απλά να κλειδώσει

Μεγαλύτερη αγωνία για πτώσεις αντί για προσπεράσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2022

Οι συνθήκες στην πίστα και οι πολλές πτώσεις του Σαββάτου ανέβασαν την αγωνία για τυχόν πτώσεις που θα κρίνουν το πρωτάθλημα, ιδιαίτερα μετά την πτώση του Martin από την πρώτη θέση, χωρίς να χρειάζονται οι μάχες αγκώνα-αγκώνα για να προκληθεί αυτό το συναίσθημα.

Η εκκίνηση ξεκίνησε με απίστευτο τρόπο για τον Bagnaia καθώς πήρε την εσωτερική γραμμή και κατάφερε να στρίψει δεύτερος. Βέβαια δεν ήταν μόνο αυτό που τον έφερε μπροστά, αλλά και το γεγονός πως πάτησε τα φρένα πάρα πολύ αργά σε ένα δυνατό ρίσκο για πτώση από το οποίο όμως βγήκε νικητής κάνοντας το 9-2 και μπαίνοντας πίσω από τον Martin. Αργότερα θα την χαρακτήριζε ο ίδιος την καλύτερη εκκίνηση της  καριέρας του και πράγματι, ήταν απόλυτα χαρακτηριστική κίνηση για το φετινό πρωτάθλημα.

Αντίστοιχα όμως και ο Quartararo έκανε το ίδιο, ξεκίνησε πάρα πολύ καλά και πίεσε πάρα πολύ και εκείνος στα φρένα με τον Aleix Espargaro να είναι ο μόνος από τους τρεις που δεν τα πήγε καλά στην πρώτη στροφή.

Τελικά ο Quartararo μένει πίσω από τον Morbidelli ο οποίος κουβαλά ποινή για δύο διελεύσεις από τον μακρύτερο γύρο και πρέπει να τις εκτελέσει κάποια στιγμή στην αρχή του αγώνα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα έπρεπε να υπάρχουν οδηγίες από την Yamaha, μιας και τον τελευταίο καιρό έγινε μεγάλος ντόρος για τις οδηγίες της Ducati προς τους δικούς της αναβάτες. Σε κάθε περίπτωση το πόσο καλά θα τα πάει ο Morbidelli πριν εκτελέσει την ποινή είναι σημαντικό για την πορεία του μετά από αυτή, ωστόσο αμέσως βλέπει το μήνυμα πως τον ακολουθεί ο Quartararo. Σε κάθε περίπτωση όμως ο Quartararo εκείνη την στιγμή τον περνούσε από μόνος του, οπότε και μήνυμα να μην υπήρχε το αποτέλεσμα θα ήταν ακριβώς το ίδιο.

Μπροστά ο Martin ανοίγει την διαφορά από τον Bagnaia και ο Bastianini μένει κολλητά πίσω του, όσο ο Marquez είναι στην τέταρτη θέση και βλέπει την ψαλίδια σιγά – σιγά να ανοίγει. Η Ducati στέλνει μήνυμα στον Bagnaia πως εμπρός ο Martin είναι στο 0.6 και πίσω του έχει τον Bastianini που είναι και το τελευταίο μήνυμα που θα πάρει από την ομάδα, στην διάρκεια του αγώνα.

Ο Luca Marini που είχε την ταχύτητα να ακολουθήσει τους υπόλοιπους και ίσως να παλέψει για το βάθρο, εγκαταλείπει τον αγώνα καθώς το κλείδωμα της ανάρτησης που πρέπει να απελευθερωθεί μετά την εκκίνηση δεν δούλεψε ποτέ και δεν γινόταν να συνεχίσει τον αγώνα του.

Ο Marquez αρχίζει να μένει αισθητά πίσω όσο ο Martin επίσης ξεφεύγει πολύ μπροστά φτάνοντας να διπλασιάσει και μετά να τριπλασιάσει και την απόστασή του! Όλη αυτή την ώρα ο Bastianini μένει κολλημένος στον πίσω τροχό του Bagnaia. Ο ρυθμός του Martin είναι υπερβολικά γρήγορος συγκριτικά με τους υπόλοιπους και αυτό το ρίσκο δεν θα βγει σε καλό. Μόλις τα ελαστικά άρχισαν να χάνουν την αρχική τους μέγιστη πρόσφυση ο Martin σημείωσε πτώση δίνοντας στον Bagnaia το προβάδισμα.

Φυσικά αυτό φέρνει και τον Quartararo πιο μπροστά καθώς έχει ήδη περάσει τον Marquez και με τον Morbidelli να χάνει θέσεις εκτελώντας την ποινή του. Στην εκτέλεση της ποινής κέρδισε και άλλη μία ο δεύτερος αναβάτης της Yamaha γιατί πήγε και έπεσε πάνω στον Aleix Espargaro σε μία πολύ επιθετική προσπέραση για την οποία θα πρέπει να δώσει τρεις θέσεις στην γραμμή εκκίνησης στον τελευταίο αγώνα που απομένει.

Ο Quartararo είναι πλέον στο βάθρο αλλά απέχει 2.7 δευτερόλεπτα από τους δύο πρώτους και έχει και διαφορά με τους πίσω, οπότε κάνει μοναχικό αγώνα. Οι αναβάτες της Suzuki παλεύουν με τον Marquez και για άλλη μία φορά φτάνουμε με Rins και Marquez σε κλειστή μάχη χωρίς όμως να τους παρακολουθεί η κάμερα.

Ο Mir πέφτει από αυτή την μάχη, αλλά στο μεταξύ ο Bezzecchi είχε καταφέρει να ανέβει και να περάσει όλο εκείνο το γκρουπ, βάζοντας πλώρη για τον Quartararo. Μείωσε από το 1,5 περίπου δευτερόλεπτο στο 0,23 και τότε ήταν που έβαλε σε σκέψεις την Ducati.

Διότι μπροστά ο Bastianini δεν λειτουργεί ως οπισθοφυλακή του Bagnaia αλλά έχει περάσει στην αντεπίθεση. Μετά από δύο-τρεις στιγμές που ανέβασε τους σφυγμούς στο box της Ducati τελικά κάνει την επίθεσή του και περνά εμπρός.

Μέσα στην Ducati ξεκινά ένας πυρετός διαβουλεύσεων, αν τώρα ο Bezzecchi περάσει τον Quartararo τότε πρέπει να στείλουν μήνυμα στον Bastianini και να τερματίσουν τον αγώνα για το πρωτάθλημα ακριβώς εκεί, ή όχι; Στο μεταξύ η κόντρα Bagnaia και Bastianini έχει ψαλιδίσει την διαφορά με τον Quartararo που φτάνει πλέον το 1,5 δευτερόλεπτο.

Από την αμηχανία μίας τέτοιας απόφασης τους βγάζουν οι ίδιοι οι αναβάτες καθώς ο Bezzecchi χάνει την εμπιστοσύνη στα ελαστικά του και μένει πολύ πίσω από τον Quartararo ενώ ο Bagnaia έχει ήδη περάσει τον Bastianini ο οποίος όμως αφήνει ανοικτό κάθε ενδεχόμενο και μένει κολλημένος πίσω του.

Όπως θα πει αργότερα, προσπάθησε στον τελευταίο γύρο να περάσει τον Bagnaia, το σκέφτηκε, τοποθετήθηκε αλλά δεν είχε την πρόσφυση να κάνει κάτι τέτοιο! Ο Bagnaia κάνει αγώνα καριέρας, αλάνθαστος που για αυτόν είναι μεγάλο θέμα -δικά του λόγια- και παίρνει μία καθαρή νίκη που δεν του έχει χαριστεί, την 7η της σεζόν και γίνεται έτσι ο πρώτος αναβάτης της Ducati με 7 νίκες στην σεζόν, υπογράφοντας έτσι τον φετινό τίτλο.

Μένει να τον σφραγίσει στον τελευταίο αγώνα που μόνο τα λιγότερα πιθανά σενάρια καταστροφής, μπορούν να του τον στερήσουν.

Από πτώσεις του αγώνα ξεχωρίζει και η επαφή του νεότερου Binder και Giannantonio, χωρίς να χρειάζεται βοήθεια ο νεότερος Binder για να πέσει, όπως και του Nagashima που αντικαθιστά τον Nakagami.

Σε δύο εβδομάδες από τώρα, η Valencia θα μας δώσει στην καρό σημαία τον νέο παγκόσμιο πρωταθλητή MotoGP…

 

Ετικέτες

Toprak Razgatlioglu – Ο πρωταθλητής WSBK που θέλει να σπάσει την κατάρα του MotoGP

Και ίσως η συγκυρία κανονισμών, κυβισμού και ελαστικών, να τον βοηθήσει περισσότερο από τους προηγούμενους
From WSBK to MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/7/2025

Εδώ και 37 χρόνια, Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του WorldSBK πέρασαν στο MotoGP με όνειρα και φιλοδοξίες, αλλά κανείς δεν κατάφερε να δώσει σάρκα και οστά στα όνειρα αυτά. Τα φώτα στον Toprak Razgatlioglu που, για το 2026, περνά από τον θρόνο του WorldSBK, στην αρένα του MotoGP

Ο μάγος των φρένων, δύο φορές (και ίσως σύντομα τρεις) Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αφήνει πίσω του τον κόσμο των Superbike. Από το 2026, θα οδηγεί στο MotoGP την εργοστασιακή Yamaha M1 με τα χρώματα της Prima Pramac.

Δεν είναι ο πρώτος που το δοκιμάζει. Αλλά η ιστορία δείχνει να μην είναι είναι με το μέρος του. Από τους 19 Παγκόσμιους Πρωταθλητές του WSBK, μόλις δύο κέρδισαν Grand Prix στο MotoGP: ο Ben Spies και ο Troy Bayliss. Πολλοί προσπάθησαν, αρκετοί τραυματίστηκαν, άλλοι δεν βρήκαν την κατάλληλη ομάδα, μερικοί δεν μπήκαν καν στον κόπο.

Τα μεγάλα ονόματα που δεν τα κατάφεραν

Ο Ben Spies, Πρωταθλητής Superbike το 2009, κέρδισε στο Assen το 2011, αλλά οι τραυματισμοί τον σταμάτησαν. Ο Troy Bayliss, αφού κατέκτησε τον τίτλο του WSBK το 2001, γύρισε στο MotoGP το 2006 για να αντικαταστήσει τον Sete Gibernau και κέρδισε θριαμβευτικά στη Valencia, χαρίζοντας στην Ducati το πρώτο της 1-2.

From WSBK to MotoGP

Colin Edwards, James Toseland, Neil Hodgson, Scott Russell, όλοι τους πρωταθλητές στο WSBK, αλλά χωρίς να κατορθώσουν νίκη στο MotoGP. Ο Edwards έχασε τη μεγάλη του στιγμή στην τελευταία στροφή του Assen το 2006. Ο Toseland ξεκίνησε δυνατά αλλά τραυματισμοί στον καρπό τον άφησαν πίσω. Ο Hodgson πάλευε με μη ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες.

From WSBK to MotoGP

Ο Cal Crutchlow έδειξε τον δρόμο, άρπαξε την ευκαιρία, έφυγε νωρίς από το WSBK και κέρδισε τρία MotoGP Grand Prix, περισσότερα από κάθε πρωταθλητή WSBK.

From WSBK to MotoGP

Οι βασιλιάδες που έμειναν στο κάστρο τους

Ο Carl Fogarty και ο Jonathan Rea, ζωντανοί θρύλοι του WSBK, είχαν την ταχύτητα για να τα βάλουν με τους καλύτερους του MotoGP, αλλά δεν έκαναν ποτέ το βήμα στη αρένα του MotoGP.

From WSBK to MotoGP

H ανάποδη διαδρομή

Max Biaggi, Alvaro Bautista, Carlos Checa, John Kocinski… Οι αναβάτες  του MotoGP που πήγαν στα Superbikes τα κατάφεραν σαφώς καλύτερα με κάποιους από αυτούς να προσθέτουν νέους τίτλους στις προθήκες τους.

From WSBK to MotoGP

Ο Toprak περίμενε μέχρι να έχει στο βιογραφικό του δύο τίτλους (και ίσως έναν τρίτο) πριν μεταπηδήσει στο MotoGP και την εργοστασιακή Yamaha. Το 2026 θα έχει έναν χρόνο να προσαρμοστεί, ενώ η Yamaha αναπτύσσει τη νέα V4 M1. Το 2027, τα ελαστικά του MotoGP αλλάζουν από Michelin σε Pirelli, τα ίδια με τα οποία έχει γράψει την ιστορία του στα Superbikes, ίσως αυτές να είναι οι ιδανικές συνθήκες για έναν rookie να παλέψει επί ίσοις όροις στην μεγάλη κατηγορία, με όλους να ξεκινάνε σε μία κενή σελίδα.

Η επόμενη σεζόν θα είναι απλά μεταβατική περίοδος, κανείς δεν περιμένει το παραμικρό δυναμικό αποτέλεσμα, αντιθέτως ο στόχος είναι η προετοιμασία για το 2027 με μία τελείως νέα V4 μοτοσυκλέτα από την Yamaha και στο Μιλάνο που βρεθήκαμε πριν λίγες ημέρες, στο σπίτι των MotoGP του Ιαπωνικού κατασκευαστή, είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι. Μόνο σίγουρο πως εργάζονται σκληρά για να φέρουν την πολυπόθητα αλλαγή και να επιστρέψουν στην ανταγωνιστικότητα. Ο Toprak δεν είναι ο μόνος δρόμος, η μόνη ομάδα που ρίχνουν στον πόλεμο, αλλά ακόμη ένα από τα πολλά εφόδια που μαζεύουν.

Στην θέση του τώρα ένας άλλος γνώριμος, ένας MotoGP αναβάτης που έχει τρέξει και σε Dakar, έχει τρέξει και στο εθνικό πρωτάθλημα Superbike των ΗΠΑ, ο Danilo Petrucci στην BMW για τα WSBK το 2026!

From WSBK to MotoGP