MotoGP Sepang: Νίκη Bastianini σε αγώνα track day!

Σημαντική νίκη σε καμπή καριέρας για Bastianini
MotoGP Sepang: Νίκη Bastianini σε αγώνα track day!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/11/2023

Μετά από μία καταστροφική ατυχία που οδήγησε σε μία άσχημη χρονιά, εμποδίζοντας τον Bastianini να δείξει στο κοινό για πιο λόγο κατέχει μία από τις δύο εργοστασιακές καρέκλες, σήμερα η πρώτη του νίκη έρχεται ως ανάσα απέναντι στην πίεση μεταγραφής που διαφαίνεται, εξαιτίας της ανόδου του Martin.

Βέβαια ήταν η εκκίνηση του Martin που άνοιξε την πόρτα στον Bastianini καθώς ο αναβάτης της Pramac προσπάθησε να κρατήσει τον Bagnaia στην εξωτερική της πρώτης στροφής, έχοντας ξεκινήσει καλύτερα από εκείνον και μάλιστα καλύτερα από τον εαυτό του στον αγώνα Sprint.

Τότε ήρθε και το πρώτο γλίστρημα εμπρός, με την απόδοση του εμπρός ελαστικού να χαρακτηρίζει από εκείνη την στιγμή όλο τον αγώνα του Martin. Από εκείνη την στιγμή Bastianini και Alex Marquez, ο οποίος εχθές κέρδισε τον αγώνα Sprint πέρασαν εμπρός και έμειναν έτσι χωρίς ποτέ να παλέψουν ή να αλλάξουν θέση. Στο μεταξύ ο Bastianini θα μπορούσε και εχθές να τα πάει καλύτερα στον Sprint αλλά αποφάσισε να κάνει τον πορτιέρη στον Bagnaia προστατεύοντάς τον από την απειλή της KTM που ακολουθούσε.

Ο Martin καταλήγει 5ος μετά την πρώτη στροφή, τρίτος ο Bagnaia και τέταρτος ο Bezzecchi που δεν θα έμενε για πολύ εκεί, θα ήταν σχετικά εύκολο για τον Martin να προσπεράσει.

Εντυπωσιακό που ο Quartararo ήταν 6ος εκείνη την στιγμή και αναμενόμενο να αρχίσει να πέφτει στην κατάταξη χάνοντας θέσεις, όπως και έγινε. Ωστόσο η συγκεκριμένη πίστα ευνοεί την Yamaha όπως φαίνεται και από την απόδοση του Morbidelli. Ίσχυε αυτό από πάντα για την συγκεκριμένη περίοδο των MotoGP και δεν έχει σταματήσει να ισχύει ούτε και τώρα που η Ducati έχουν αφήσει πολύ πίσω τους τις Ιαπωνικές, η πίστα αυτή ευνοεί την Yamaha και κάπως έτσι είδαμε λίγες μάχες στις πίσω θέσεις καθώς και την ανάκαμψη του Quartararo που όχι μόνο κέρδισε ότι είχε χάσει στην αρχή αλλά ανέβηκε κιόλας περνώντας τον Bezzecchi και τερματίζοντας 5ος με τον Morbidelli 7ο έχοντας κυνηγηθεί με Miller.

Ο Binder έπεσε όπως καταστροφή ήταν για την Honda όλο το αγωνιστικό διήμερο, όπου στον Sprint έπεσαν οι δύο εργοστασιακές. Σήμερα έπεσε πάλι ο Mir αλλά και ο Nakagami που ξανά μπήκε στον αγώνα και τερμάτισε τελευταίος. Συνολικά στις πτώσεις εκτός από τους δύο πιο πάνω, ο Aleix Espargaro, ο Fernandez και ο Oliveira συμπλήρωσαν την λίστα.

Οι μόνες μάχες εμπρός ήταν στον τρίτο και τέταρτο γύρο, όταν ο Martin που περνώντας τον Bezzecchi κι έχοντας κολλήσει στον τροχό του Bagnaia, αποφάσισε να κάνει κάτι για αυτό. Οι επιθέσεις στην τρίτη και τέταρτη στροφή απαντήθηκαν καταπληκτικά, ιδιαίτερα όταν ο Bagnaia έμεινε στην εξωτερική και πέρασε από έξω τον Martin. Διάλεξε μία τελείως άσχετη γραμμή, αν θα ήταν μόνος του, κρατώντας την εξωτερική και στην επόμενη ήταν ξανά εμπρός.

Από τον έκτο γύρο και μετά η τετράδα είχε χωρίσει τις θέσεις της, είχε κατασταλάξει και από εκεί και πέρα μόνο οι αποστάσεις μεταξύ τους θα μεγάλωναν. Ιδιαίτερα στο τέλος όπου ο Martin έμενε ολοένα και πιο πίσω φτάνοντας τα δέκα δευτερόλεπτα διαφοράς από την κορυφή!

Καθόλου όμως δεν κινδύνευε από τον Quartararo που ήταν άλλα 5 δευτερόλεπτα πίσω, σε έναν αγώνα που έμοιαζε με track day και ήταν όλοι εκεί για να οδηγήσουν την μοτοσυκλέτα τους με ασφάλεια, χωρίς να ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο…

Μένουν δύο αγώνες πλέον για να ολοκληρωθεί το φετινό πρωτάθλημα που είχε τόσους πολλούς διαφορετικούς αναβάτες στην πρώτη θέση με το ζήτημα να παραμένει για το ποιος από τους δύο, θα πάρει τον τίτλο.

 

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

23

Enea Bastianini

Ducati

39:59.1370

2

73

Alex Marquez

Ducati

1.535

3

1

Francesco Bagnaia

Ducati

3.562

4

89

Jorge Martin

Ducati

10.526

5

20

Fabio Quartararo

Yamaha

15.000

6

72

Marco Bezzecchi

Ducati

16.946

7

21

Franco Morbidelli

Yamaha

18.553

8

43

Jack Miller

KTM

19.204

9

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

19.399

10

10

Luca Marini

Ducati

19.740

11

12

Maverick Viñales

Aprilia

21.189

12

5

Johann Zarco

Ducati

23.598

13

93

Marc Marquez

Honda

27.079

14

37

Augusto Fernandez

KTM

28.940

15

44

Pol Espargaro

KTM

29.849

16

27

Iker Lecuona

Honda

50.960

17

19

Alvaro Bautista

Ducati

53.564

18

30

Takaaki Nakagami

Honda

102.162

Πτώσεις

 

33

Brad Binder

KTM

22:09.2550

 

41

Aleix Espargaro

Aprilia

16:11.4380

 

25

Raul Fernandez

Aprilia

12:11.7050

 

88

Miguel Oliveira

Aprilia

10:12.0060

 

36

Joan Mir

Honda

08:09.7400

 

  

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.