MotoGP Sepang: Νίκη Vinales με χρέος από Phillip Island

Αγώνας με έντονες στιγμές στις πίσω θέσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2019

Σε βαρύ κλίμα από τον θάνατο του αναβάτη του IATC, του νεαρού Afridza Munandar, ξεκίνησε ο αγώνας της μεγάλης κατηγορίας και σε αποπνικτική ατμόσφαιρα από την υγρασία. Η εκκίνηση θα ήταν σίγουρα γεμάτη συμβάντα, έχοντας τον Marquez στην 11η θέση και τις Ducati πάντα έτοιμες για να εκμεταλλευτούν το πλεονέκτημά τους.

Ο Quartararo έκανε μία καλή εκκίνηση αλλά δεν ήταν αρκετή, ο Dovizioso έκανε απίστευτα γρήγορη εκκίνηση αλλά αναπάντεχα βρήκε στην εσωτερική έναν Marquez που από την μέση της πίστας, τόσο σε πλάτος όσο και σε μήκος, πήρε την εσωτερική που όλοι άφηναν καθαρή για να πάρουν την ιδανικότερη γραμμή. Εκεί ακριβώς βούτηξε ο Marquez και ανεβαίνοντας θέσεις έφτασε να είναι πέμπτος και μέσα σε έναν γύρο δεύτερος! Δεν θα κρατούσε για πολύ αυτή την θέση με τον Miller και τον Dovizioso να εκμεταλλεύονται το γκάζι της Ducati και τον Vinales να καταφέρνει να ανεβαίνει κι αυτός θέσεις. Πέρασε τον Miller και έμεινε εμπρός κρατώντας την πρώτη θέση. Ο Miller προσπάθησε να μείνει μαζί του αλλά όχι για πολύ έχοντας πίσω του τον Dovizioso που με την σειρά του τον κυνηγούσε ο Marquez. Οι πρώτοι γύροι ήταν έντονοι. Ο Marquez έφτασε αρχικά την δεύτερη θέση όταν οι Ducati έκαναν διπλό λάθος, αμέσως μετά ο Miller θα ξανά έπαιρνε την θέση του δεύτερος και όλη αυτή την ώρα ο Rossi θα προσπαθούσε να τα βάλει και με τις δύο Ducati. Πιο πίσω ο Morbidelli ήταν η μόνη Yamaha της Petronas που αντιστεκόταν καθώς ο Quartararo έχανε συνέχεια θέσεις με τον Rins να ανεβαίνει επίσης.

Μέχρι την μέση του αγώνα, ο Vinales είχε ξεκάθαρα έναν μοναχικό αγώνα μπροστά του, ο Marquez κανέναν να τον απειλεί στην δεύτερη θέση και ο Rossi θα έπαιζε από την τέταρτη με τον Dovizioso στην τρίτη για το ποιος θα ανέβει τελικά στο βάθρο. Αργότερα ο Dovi θα έλεγε πως δεν ανησυχούσε ιδιαίτερα γιατί ο Rossi κάνει καθαρά προσπεράσματα, όπως και όλες οι προσπάθειες για να τον περάσει ήταν τέτοιες, και με την υπεροχή της Ducati δεν υπήρχε μεγάλο πρόβλημα.

Αντίθετα κάποιος άλλος δεν έπαιζε καθόλου καθαρά και συγκεκριμένα οι δύο Suzuki. Ο Rins εμβόλισε τον Miller χάνοντας το ένα από τα δύο αεροδυναμικά βοηθήματα αλλά γλιτώνοντας και οι δύο την πτώση. Φαινομενικά η μοτοσυκλέτα του Miller δεν είχε πρόβλημα, αλλά από εκείνη την στιγμή έχανε συνέχεια θέσεις και αργότερα και ένα κομμάτι που εκτοξεύτηκε στον Morbidelli. Ο Mir ήταν χειρότερος, έπεσε πάνω στον Zarco που με χαρά είχε δει την 8η θέση και ήταν ότι καλύτερο τα τελευταία χρόνια, μέχρι που η Suzuki προσπαθώντας να μπει μπροστά του, θα τον έριχνε σε μία επικίνδυνη κίνηση που αξιολογήθηκε από τους κριτές. Ο Mir τιμωρήθηκε με την νέα ποινή των MotoGP, την παράκαμψη του μεγάλου γύρου. Ο Crutchlow θα έχανε επίσης πρόσφυση εμπρός πέφτοντας και όσο ο Rossi πάλευε να περάσει τον Dovizioso ο Rins τους πλησίαζε, ανησυχώντας πως μπορεί να κάνει κάτι αντίστοιχο. Για αυτό και η Ducati έστειλε μήνυμα στον Dovizioso πως ακολουθεί ο Rins, από την στιγμή που ήξερε -πολύ καλά- πως πίσω του ήταν ο Rossi. Θεώρησαν πως έπρεπε να μάθει ότι έχει μπει και ο Rins στο παιχνίδι. Εκείνη την στιγμή ο Rossi έκανε άλλη μία κίνηση, πέρασε εμπρός χωρίς να κρατήσει γραμμή για μπλοκάρισμα και ο Dovizioso ανέβηκε τρίτος και πάλι.

Πτώση είχε και ο Iannone με τον Quartararo να προσπαθεί να περάσει εμπρός από τον Morbidelli και να έχει έξοδο στα φρένα επιστρέφοντας στην θέση του, φανερά προβληματισμένος για την απόδοση. Ο Dovizioso ήταν από τους λίγους με την μεσαία γόμα και δεν ένιωθε και ιδιαίτερα καλά μαζί τους, κατάφερε όμως να κρατήσει τον Rossi εκτός βάθρου με τον Vinales ξεκάθαρα καλύτερο όλων με μεγάλη διαφορά. Στην Honda υπήρχε θέμα με την επιλογή ελαστικών, ο Marquez ήθελε την μεσαία, η ομάδα την μαλακή, οπότε τους είπε πως ο τίτλος που κυνηγάμε είναι της ομάδας, πάρτε λοιπόν την απόφαση επάνω σας, αν γίνει λάθος το λάθος θα είναι δικό σας, της ομάδας. Και τελικά είχαν δίκιο, ή τουλάχιστον πήγαν όλα καλά. Υπάρχει αλλαγή και στην Yamaha, όπως είπε ο Vinales, και το αίσθημα της νίκης το έχει από το Phillip Island, εξ ου και ο τίτλος. «Ένιωθα έτσι από την Αυστραλία είπε», και τώρα ήταν η ώρα να κερδίσει.

Ο Marquez αποκάλυψε πως είχε πρόβλημα με το χέρι του, το γνωστό, αλλά τα έσβησε όλα για να πάρει κι αυτός την δεύτερη θέση, όπως και ο αδερφός του που στέφθηκε σήμερα παγκόσμιος πρωταθλητής. Τρεις φορές επανέλαβε πως ο αδερφός του δεν είναι στην σκιά την δική του, αλλά ένας ξεχωριστός πολύ σπουδαίος αναβάτης, αν και ξεκάθαρα αναφέρθηκε στην δυσκολία του να έχεις έναν πολυπρωταθλητή αδερφό. Αυτό που εννοούσε είναι πως οι συγκρίσεις πάντα γίνονται και αυτό είναι κουραστικό και αφαιρεί συγκέντρωση από την ουσία…

Ήταν ένας ωραίος αγώνας, παρόλο που δεν υπήρχαν μάχες στην πρώτη θέση. Γινόντουσαν πολλά πίσω όμως και οι ανακατατάξεις ήταν πολλές…

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ,
1
Yamaha
165.2
40'14.632
2
Honda
165.0
+3.059
3
Ducati
164.8
+5.611
4
Yamaha
164.8
+5.965
5
Suzuki
164.8
+6.350
6
Yamaha
164.6
+9.993
7
Yamaha
164.4
+12.864
8
Ducati
164.1
+17.252
9
Ducati
163.9
+19.773
10
Suzuki
163.7
+22.854
11
KTM
163.6
+24.821
12
Ducati
163.2
+30.251
13
Aprilia
163.2
+30.447
14
Honda
162.9
+34.215
15
KTM
162.9
+34.461
16
KTM
162.3
+44.319
17
Ducati
162.1
+47.343
 
Honda
164.2
4 Laps
 
Honda
164.0
6 Laps
 
Aprilia
163.0
9 Laps

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.