MotoGP, Sepang Test 2η ημέρα - Στην κορυφή ο... Mordibelli, ακολουθούμενος από Quartararo και Alex Marquez

Πολλή ζέστη στην πίστα όπου μόνο 4 αναβάτες έπεσαν κάτω από τον καλύτερο χρόνο που σημείωσε ο Quartararo την 1η ημέρα
Franco Mordibelli
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/2/2025

Στη Μαλαισία συνεχίστηκε η προσαρμογή των αναβατών στις νέες μοτοσυκλέτες και ομάδες τους, δοκιμάζοντας νέα φαίρινγκ και αεροδυναμικά βοηθήματα, διαφορετικά εξαρτήματα σε κινητήρες, αναρτήσεις και πλαίσιο, με τα αποτελέσματα να είναι αρκετά αλλοπρόσαλλα, και πιστεύουμε μη ενδεικτικά της συνέχειας που θα έλθει.

Ταχύτερος όλων στις 6/2 ήταν ο Franco Morbidelli της VR46 Ducati με το GP24, σημειώνοντας χρόνο 1:57.210. Ο ομόσταυλός του, Fabio Di Giannantonio απουσίαζε αφού έχει επιστρέψει στην Ευρώπη όπου και θα υποβληθεί σε εγχείρηση για την αριστερή κλείδα του.

Δεύτερος ήταν ο Fabio Quartararo της Yamaha, που ήταν πρώτος την πρώτη ημέρα, έχει όμως σετάρει καλά τη μοτοσυκλέτα του από το προηγούμενο τεστ που έγινε πρόσφατα στην ίδια πίστα. Βέβαια εδώ έχουμε και τον παράγοντα αναβάτη να παίζει μεγάλο ρόλο, αφού οι υπόλοιποι πιλότοι της Iwata ήταν πολύ πιο πίσω, με τον Oliveira 8ο, τον Miller 10o και τον Rins 13ο.

Alex Marquez

Στην τρίτη θέση βρέθηκε ο Alex Marquez, που ήταν τρίτος και την πρώτη ημέρα, με τον ομόσταυλό του και rookie φέτος Fermin Aldeguer να εντυπωσιάζει ευχάριστα στην 4η θέση!

Bagnaia

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2022 και 2023 Pecco Bagnaia έκλεισε την πρώτη πεντάδα, ενώ είχε και μια ευτυχώς ανώδυνη πτώση.

Joan Mir

Ταχύτερος αναβάτης της Honda ήταν ο Joan Mir στην 6η θέση, με τον Ισπανό να το διασκεδάζει δεόντως τις δυο πρώτες ημέρας των δοκιμών της Sepang, αφού α) δεν έχει πέσει και β) δείχνει ταχύς και όπως δήλωσε αισθάνεται άνετα πάνω στην εξελιγμένη RC213V της ιαπωνικής εταιρείας.

Pedro Acosta

Πρώτος από το στρατόπεδο της ΚΤΜ ήταν ο Pedro Acosta, στην 7η θέση, με επόμενο ΚΤΜ αυτό του Binder που ήταν 11ος.

Bezzecchi

Ταχύτερος αναβάτης της Aprilia ήταν ο Bezzecchi στιν 9η θέση, με τον Ai Ogura της Trackhouse Racing 18ο. Θυμίζουμε πως οι έτεροι δυο αναβάτες του Noale είναι τραυματίες, με τον Martin τελικά να γλιτώνει το χειρουργείο για τα κατάγματα στο πόδι (θα αντιμετωπιστούν συντηρητικά), και να ετοιμάζεται σήμερα να εγχειριστεί από τον Δρ. Mir στο χέρι, και τον Raul Fernandez να περιμένει επίσης χειρουργείο.

Marc Marquez

Όσο για τον Marc Marquez, ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati δεν εντυπωσίασε, είχε μια -ανώδυνη- πτώση, και τερμάτισε μόλις 14ος, μία θέση μπροστά από τον... Luca Marini του HRC. Ακόμα νωρίς είναι.

Ακολουθούν οι χρόνοι της 2ης ημέρας.

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46

1:57.210

2

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:57.324

3

Alex Marquez

Gresini Racing

1:57.340

4

Fermin Aldeguer

Gresini Racing

1:57.545

5

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:57.652

6

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:57.791

7

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:57.805

8

Miguel Oliveira

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:57.971

9

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:57.995

10

Jack Miller

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:58.005

11

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:58.132

12

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1:58.138

13

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:58.275

14

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:58.447

15

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:58.518

16

Maverick Vinales

Red Bull KTM Tech3

1:58.524

17

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:58.532

18

Ai Ogura

Trackhouse Racing

1:58.611

19

Augusto Fernandez

Yamaha Test Team

1:58.697

20

Somkiat Chantra

Idemitsu Honda LCR

1:59.038

21

Michele Pirro

Ducati Lenovo Team

1:59.406

22

Lorenzo Savadori

Aprilia Racing

1:59.771

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.