MotoGP Sepang Test - Απελπισία Quartararo, στωικότητα Marc Marquez

Παντοδυναμία Ducati & Aprilia, δυστοκία Ιαπώνων και Αυστριακών
MotoGP 2023 Sepang Test
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2023

Το τριήμερο τεστ της Sepang για τους αγωνιζόμενους που διεξήχθη στις 10-12 Φεβρουαρίου έλαβε τέλος, χωρίς ουσιαστικές ανατροπές στις επιδόσεις των εργοστασίων σε σχέση με το 2022. Έτσι είδαμε τον Quartararo να μιλά για “καταστροφή” όσον αφορά στον ρυθμό αγώνα της Yamaha, τον Marc Marquez να δηλώνει “είμαι χαρούμενος που είμαι υγιής αλλά αυτή η μοτοσυκλέτα δεν παίρνει Πρωτάθλημα”, και τους αναβάτες Ducati & Aprilia να είναι δικαιολογημένα ευχαριστημένοι με τους χρόνους και τις επιδόσεις τους.

Στο τέλος των τριών ημερών, όπου είχαμε τόσο βροχή όσο και στεγνή πίστα, οι 9 πρώτες μοτοσυκλέτες ήταν ιταλικές (7 Ducati και 2 Aprilia), ενώ ο Marc Marquez ήταν μόλις 10ος, 0,770 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο.

Και ποιος ήταν ο πρώτος; Ο Luca Marini. Με Ducati. Από τη μία οι κακόπιστοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν πως στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από τους 8 αναβάτες που αγωνίζονται με μοτοσυκλέτα του Borgo Panigale, όμως αξίζει να σημειωθεί πως ο Marini ήταν ταχύτερος και στο προηγούμενο τεστ της Valencia, τον περασμένο Νοέμβριο. Και όχι απλώς ταχύτερος στη Sepang, αλλά με χρόνο-δυναμίτη 1:57.889 -ελάχιστα πιο αργός από τον ταχύτερο ever γύρο με μοτοσυκλέτα MotoGP στη Sepang, που είναι 1:57.790 και είχε πετύχει το 2022 ο Jorge Martin (με Ducati φυσικά), κατά τη διαδικασία της pole position με τις soft γόμες. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν οι ταχύτεροι χρόνοι του Marini μετουσιωθούν και σε ανέβασμα της απόδοσης του και στους αγώνες -θυμίζουμε πως το 2022 τερμάτισε 12ος στο Πρωτάθλημα με 2 τρίτες θέσεις.

Bagnaia

Ελάχιστα πίσω από τον Marini βρέθηκε στη 2η θέση ο Πρωταθλητής του 2022 Francesco Bagnaia, ο οποίος έσπασε επίσης το φράγμα του 1:58. Ο Pecco έκανε καλό ποδαρικό τη χρονιά της υπεράσπισης του τίτλου του, καθώς απεδείχθη έστω και ελάχιστα ταχύτερος από τον ομόσταυλο του, Enea Bastianini, ενώ δήλωσε πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είναι ταχύτερη από πέρυσι, και λίγο πριν το τέλος της 3ης ημέρας, μια αναβάθμιση στα ηλεκτρονικά έδωσε τον έλεγχο που χρειαζόταν για την περίσσεια ιπποδύναμη και για να μειωθούν τα γλιστρήματα στο άνοιγμα του γκαζιού. Δύσκολα αναμένονται τα πράγματα για όσους δεν οδηγούν Ducati και για το 2023, εκτός κι αν… οδηγούν Aprilia.

Maverick

Τρίτος ταχύτερος αναβάτης του τεστ ήταν ο Maverick Vinales του εργοστασίου του Noale, που πιστεύει πως θα είναι γρήγορος και στους αγώνες το 2023, κάτι που απομένει να αποδειχθεί. Αυτό γιατί ο Ισπανός έχει κάνει όνομα για τους ταχύτερους γύρους του στα δοκιμαστικά την ίδια ώρα που τις Κυριακές χάνεται στις πίσω θέσεις. Το 2022 κατάφερε να ανεβάσει την απόδοση του αρκετά σκαλιά και στους αγώνες, ενώ απομένει να δούμε αν θα σταθεροποιηθεί στις ψηλές θέσεις το 2023 ή αν θα έχει και πάλι σκαμπανεβάσματα. Από την άλλη, ο 6ος ταχύτερος αναβάτης του τριήμερου Aleix Espargaro, δήλωσε πως “η μοτοσυκλέτα του 2023 είναι καλύτερη από του 2022, όμως η μοτοσυκλέτα της Ducati είναι ακόμα η κορυφαία, και πρέπει να δούμε αν οι βελτιώσεις μας αρκούν για να είμαστε ανταγωνιστικοί”. Θετική ήταν η πρώτη γεύση με τις μοτοσυκλέτες της Aprilia για τους 2 αναβάτες της νέας RNF Aprilia, Raul Fernandez και Miguel Oliveira, που προέρχονται από την KTM, κι αν στο τέλος δεν κατάφεραν να μπουν στην πρώτη δεκάδα των χρόνων, εντούτοις βρέθηκαν κοντά -ειδικά ο Fernandez που τερμάτισε 11ος-, ενώ ο Oliveira που τερμάτισε 15ος δήλωσε πως περίμενε περισσότερα από τον εαυτό του.

Enea Bastianini

Τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο του τεστ σημείωσε ο Enea Bastianini, που δήλωσε εν μέρει μόνο ικανοποιημένος, καθώς ένιωθε γρήγορος στη βροχή, αλλά στο στεγνό περίμενε ταχύτερους χρόνους (μετάφραση: περίμενε να είναι ταχύτερος από τον Bagnaia), κάνοντας λόγο για ανάγκη να αλλάξει το στιλ οδήγησης του ώστε να πετύχει τα αποτελέσματα που θέλει.

Την τρίτη ημέρα του τεστ, μόνο δύο αναβάτες δεν κατάφεραν να βελτιώσουν τους χρόνους τους στη Sepang, ο Miguel Oliveira της RNF Aprilia και ο Fabio Quartararo της Yamaha, κι αυτό το γεγονός αντικατοπτρίζει και τις συνολικές επιδόσεις τους, αλλά και τη διάθεση τους στο τέλος του τεστ. 

Fabio

Ο Quartararo μάλιστα δήλωσε πως ενώ η τελική ταχύτητα της M1 είναι βελτιωμένη σε σχέση με πέρυσι (335.4 χλμ/ώρα στη Sepang, μόλις 2,1 χλμ. πίσω από τα ταχύτερα Ducati), η προσπάθεια για γρήγορους χρόνους με φρέσκα ελαστικά και μικρή ποσότητα βενζίνης στην προσομοίωση δοκιμαστικών ήταν... “καταστροφή”! Στο βίντεο που ανάρτησε το MotoGP στη σελίδα του, το βλέμμα του Πρωταθλητή του 2021 τα λέει όλα, καθώς ο Γάλλος δείχνει πραγματικά χαμένος, με χρόνο ένα δευτερόλεπτο πίσω από τον πρώτο. Κι αυτό έρχεται σε μια κρίσιμη για τα δοκιμαστικά χρονιά, καθώς με τη νέα μορφή που θα έχει και Sprint Race κάθε Σάββατο, με τη μισή διάρκεια και τους μισούς βαθμούς. Αν ο Quartararo είχε πρόβλημα στα δοκιμαστικά το 2022, όπου πήρε μόνο μία Pole position, τότε σίγουρα δεν θέλει να χειροτερέψει το 2023, με τους διπλάσιους αγώνες. Η Yamaha πρέπει οπωσδήποτε να λύσει το θέμα στα επόμενα δοκιμαστικά του Portimao (11-12 Μαρτίου), αν θέλει να μην παλεύει να περάσει τα Ducati από το τέλος της σχάρας εκκίνησης (τιτάνιος άθλος) κάθε σαββατοκύριακο ο Fabio. Η 17η θέση (Quartarao) και η 20η θέση (Morbidelli) στο τεστ της Sepang, είναι θέσεις που οι Ιάπωνες σίγουρα θα θέλουν να ξεχάσουν...

Marc Marquez

Κι ο Marc Marquez; Η Honda που έκανε δραματικές αλλαγές στο προσωπικό του HRC που ασχολείται με το project MotoGP; Δυστυχώς κι εδώ, όπως και με τη Yamaha, η ουσιαστική αλλαγή δεν ήρθε, με τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή να δηλώνει χαρούμενος που είναι υγιής, αλλά την ίδια στιγμή να είναι σίγουρος πως “με αυτή τη μοτοσυκλέτα δεν παίρνουμε τίτλο, χρειαζόμαστε να ανέβουμε κι άλλο σκαλί”. Σαφώς πιο στωικός, poker faced και επαγγελματίας στην αντιμετώπιση των δεινών του από τον Quartararo, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχει φτάσει κι αυτός στα όρια του -φανταστείτε μόνο την ψυχολογία του, όταν είδε τον αδελφό του Alex να γυρίζει με τη Ducati στο ντεμπούτο του με τους Ιταλούς 0,5 δευτερόλεπτα κάτω από τον ταχύτερο γύρο του στην πίστα. Απλώς η στάση του είναι διαφορετική. Ο Ισπανός απέρριψε μια από τις 4 μοτοσυκλέτες που είχε να δοκιμάσει (την δραστικά νέα πρόταση του HRC), ενώ η 10η θέση του στους ταχύτερους χρόνους (ο ταχύτερος αναβάτης του εργοστασίου, με τον Joan Mir 12ο και τους Rins και Nakagami της LCR στις θέσεις 19 και 21 αντίστοιχα) δείχνει πως η Honda είναι ακόμα στο ίδιο σημείο που βρισκόταν το 2022, δηλαδή πολύ μακριά από την κορυφή. Ο Marquez αναφέρει πως “στο τεστ του Portimao δεν έχουμε χρόνο να φέρουμε 3 μοτοσυκλέτες και να τις εκτιμήσουμε, πρέπει να διαλέξουμε μία μόνο.” Ο χρόνος τελειώνει, και η Honda δεν δείχνει να έχει βρει τον δρόμο της για το 2023.

Pol Espargaro

Και περνάμε στις ΚΤΜ και GASGAS, όπου όπως και στις περιπτώσεις των Yamaha & Honda δεν είχαμε κάποια “μαγική” αλλαγή που θα έφερνε τους Αυστριακούς στο ίδιο επίπεδο με τους Ιταλούς, με τον Jack Miller να δηλώνει απογοητευμένος πως “χτύπησα τοίχο, και προσπαθώ να καταλάβω τη γεωμετρία της μοτοσυκλέτας, και γιατί είμαι τόσο αργός στις στροφές”. Ο Αυστραλός τερμάτισε με τον 18ο ταχύτερο γύρο, και δηλώνει προβληματισμένος με το καλημέρα. Ούτε όμως κι οι υπόλοιποι αναβάτες των Αυστριακών έδειξαν να μπορούν να γυρίσουν γρήγορα με την RC16 του 2023, με τον Brad Binder να τερματίζει 14ος, ενώ στο pit-box της GASGAS ο Pol Espargaro ήταν 13ος και ο rookie της κατηγορίας Augusto Fernandez 22ος. Τα χρόνια περνούν, οι αναβάτες αλλάζουν, το χρήμα ρέει... και η ΚΤΜ δεν δείχνει να μπορεί να κάνει τη διαφορά στο MotoGP, όπως μπόρεσε να κάνει σε Moto3, Moto2, αλλά και στα Off-Road Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Άλλωστε το δήλωσε και ο Pit Beirer “φέτος χρειαζόμαστε αποτελέσματα”. Το θέμα είναι πως για την ώρα αυτά δεν έρχονται, και αν δεν δούμε δραματικές αλλαγές στο τεστ του Portimao, το Mattighofen θα έχει πρόβλημα.

Ακολουθεί το TOP-10 των ταχύτερων χρόνων του τριήμερου τεστ της Sepang.

1. Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) – 1:57.889

2. Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) + 0.080

3. Maverick Viñales (Aprilia Racing) + 0.147

4. Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team) + 0.260

5. Jorge Martin (Prima Pramac Racing) + 0.315

6. Aleix Espargaro (Aprilia Racing) + 0.418

7. Fabio Di Gannantonio (Gresini Racing MotoGP™) + 0.455

8. Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) + 0.474

9. Alex Marquez (Gresini Racing MotoGP™) + 0.496

10. Marc Marquez (Repsol Honda Team) + 0.777

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.