MotoGP Sepang Test, ημέρα 3η - Ο Bagnaia διέλυσε το ρεκόρ πίστας, 6ος ο Marc Marquez

Ηγετική εμφάνιση του Πρωταθλητή, από κοντά Martin & Bastianini, 1 sec πίσω οι Ιάπωνες
Pecco Bagnaia
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/2/2024

Η 3η και τελευταία ημέρα του pre-season test της Sepang έλαβε τέλος. Ταχύτερος όλων αναδείχθηκε ο Πρωταθλητής του 2023 Pecco Bagnaia, που διέλυσε το ρεκόρ πίστας το μεσημέρι, γράφοντας 1:56.682, και κέρδισε και την ψυχολογική μάχη ενάντια στον Jorge Martin που είχε πρωταγωνιστήσει τις 2 προηγούμενες μέρες. Η παντοδυναμία της Ducati, αλλά και των Ευρωπαίων γενικότερα συνεχίστηκε, με 4 μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale στις 4 πρώτες θέσεις, και με τον Marc Marquez να σημειώνει μεγάλη πρόοδο την 3η μέρα, για να βρεθεί τελικά με τον 6ο καλύτερο χρόνο.

Τα GP24 έκαναν το 1-2-3 την 3η ημέρα, με τον Alex Marquez καβάλα στο GP23 να γράφει τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο, και να παίρνει τα πρωτεία αυτή τη φορά από τον αδελφό του, που τερμάτισε 6ος. Ανάμεσα στους αδελφούς Marquez, στην 5η θέση βρέθηκε ο Aleix Espargaro της Aprilia, ο ταχύτερος εκ του στρατοπέδου του Noale που φέτος έχει τη χαρά να υποδεχθεί και τη νέα περιφερειακή -αμερικάνικη- ομάδα Trackhouse Racing. Έβδομος ταχύτερος αναβάτης την τρίτη μέρα ήταν ο Brad Binder, ο καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης του Pierer Group. Ο αναβάτης τον οποίο αντικατέστησε στην Gresini ο Marc Marquez (Fabio Di Giannantonio) σημείωσε τον 8ο καλύτερο χρόνο, ενώ ένατος ήταν ο εξαιρετικά ταλαντούχος και πολύ ευπροσάρμοστος Pedro Acosta με την GASGAS. Και οι Ιάπωνες; Παρουσίασαν βελτίωση, όμως θέλουν δουλειά ακόμη, καθώς πρώτος “Ιάπωνας” ήταν ο Joan Mir της Repsol Honda Team, μόλις στην 10η θέση, 0,692 χιλιοστά πίσω από τον Pecco, ενώ 11ος βρέθηκε ο Fabio Quartararo της Yamaha. Κι ο Luca Marini; Μόλις 19ος, 1,3 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο, με τον Ιταλό να παραδέχεται σε δηλώσεις του πως για την ώρα τα έχει βρει δύσκολα...

Pecco Bagnaia

Στο τέλος του τεστ, ο Bagnaia, αφού έγινε ο πρώτος αναβάτης που έπεσε στο 1:56 -και ο ταχύτερος όλων στις 3 ημέρες στη Sepang-, επιβεβαίωσε όσους πίστευαν πως αποτελεί το μεγάλο φαβορί και για το 2024, συνεχίζοντας στα ίδια επίπεδα ταχύτητας και ωριμότητας που του έφεραν δύο διαδοχικούς τίτλους το 2022 και το 2023.

Jorge Martin

Ελάχιστα πιο πίσω τον ακολουθεί όμως ο εσωτερικός ανταγωνισμός, με τον Jorge Martin να κάνει το 1-2-2 στις θέσεις τις τρεις ημέρες του τεστ, δείχνοντας για μια ακόμη φορά πως θα αποτελέσει εύκολα το αντίπαλο δέος του Baganaia, θέλοντας και να δείξει στην Ducati πως έκανε λάθος που δεν τον προτίμησε για την εργοστασιακή ομάδα της το 2024.

Enea Bastianini

Όμως τη χρονιά που διανύουμε ο Martin δεν θα παίζει “μόνος” ενάντια στον Pecco, καθώς απ’ ότι φαίνεται ο Bastianini έχει ξεπεράσει τις ατυχίες και τους τραυματισμούς του, και δείχνει έτοιμος να απειλήσει κι αυτός για τις πρώτες θέσεις του βάθρου. Ο Ιταλός ξεκίνησε αργά στη Sepang, με μια 5η θέση την πρώτη μέρα, όμως ήταν ταχύτερος όλων τη δεύτερη, και 3ος ταχύτερος την τρίτη.

Marc Marquez

Τα αδέλφια Marquez είναι επίσης αξιομνημόνευτοι όσον αφορά στη μάχη του τίτλου, αν και ο Alex μένει να κερδίσει τη σταθερότητα που του λείπει, ενώ ο Marc πρέπει να μάθει να… οδηγεί από την αρχή, αφήνοντας στην άκρη την τεχνική που είχε υιοθετήσει με τη Honda και να μάθει τα χούγια της Ducati. Κι όπως φαίνεται από τους χρόνους που έκανε τόσο πέρυσι στην πρώτη επαφή με την GP23 στη Valencia, όσο και φέτος στην 3η μέρα της Sepang, είμαστε έτοιμοι για πυροτεχνήματα.

Aleix Espargaro

Από το στρατόπεδο της Aprilia, ο Aleix Espargaro δείχνει πάντα ικανός για την έκπληξη, με τον Vinales περιέργως να μην καταφέρνει να ρίξει τον χρόνο του στα επίπεδα που περιμέναμε, ειδικά για έναν αναβάτη σαν κι αυτόν που αριστεύει στα τεστ.

Pedro Acosta

Το αστέρι του Pedro Acosta δείχνει έτοιμο να ανατείλει και στο MotoGP, καθώς ο αναβάτης της GASGAS μαθαίνει αστραπιαία την πανίσχυρη RC16, καταφέρνοντας να πετύχει τον 9ο ταχύτερο χρόνο στη Sepang, ελάχιστα δέκατα του δευτερολέπτου από τον “νούμερο ούνο” αγωνιζόμενο του Group, τον Brad Binder!

Joan Mir

Από το στρατόπεδο της Honda ο Mir απεδείχθη ταχύτερος όλων, με δεύτερο τον Takaaki Nakagami, τρίτο τον Johann Zarco και τέταρτο τον Luca Marini. Μην ξεχνάμε πως οι Ιάπωνες απολαμβάνουν τις νέες παραχωρήσεις του MotoGP, που τους δίνει τη δυνατότητα για πολλές περισσότερες ημέρες δοκιμών, έχοντας λάβει μέρος και στο shakedown test στην ίδια πίστα της Μαλαισίας λίγες ημέρες προηγουμένως.

Fabio Quartararo

Στη Yamaha ταχύτερος αναβάτης ήταν -αναμενόμενο- ο Fabio Quartararo, με τον Γάλλο να βρίσκεται παρόλα αυτά 0,843 δευτερόλεπτα πίσω από τον Bagnaia και να δηλώνει πως “λίγο-πολύ η μοτοσυκλέτα είναι ίδια, και με αυτή τη λύση δεν είμαστε έτοιμοι για νίκες”. Ο έτερος εργοστασιακός αναβάτης της Iwata, Alex Rins, βρέθηκε ακόμα πιο κάτω, στην 15η θέση.

Aero

Σειρά τώρα έχει η συλλογή των δεδομένων του τεστ της Sepang για το επόμενο βήμα που είναι το τεστ του Qatar, στις 19-20 Φεβρουαρίου, το τελευταίο pre-season test πριν την έναρξη της σεζόν στην πίστα της Doha στις 8-10 Μαρτίου.

Ακολουθούν οι χρόνοι της 3ης ημέρας του τεστ της Sepang.

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ XΡΟΝΟΣ
1 F. Bagnaia Ducati Lenovo Team 1:56.682
2 J. Martin Prima Pramac Racing 1:56.854
3 E. Bastianini Ducati Lenovo Team 1:56.915
4 A. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 1:56.938
5 A. Espargaro Aprilia Racing 1:57.091
6 M. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 1:57.270
7 B. Binder Red Bull KTM Factory Racing 1:57.307
8 F. Di Giannantonio Pertamina Enduro VR46 Racing Team 1:57.343
9 P. Acosta Red Bull GASGAS Tech3 1:57.365
10 J. Mir Repsol Honda Team 1:57.374
11 F. Quartararo Monster Energy Yamaha MotoGP™ 1:57.525
12 M. Viñales Aprilia Racing 1:57.528
13 T. Nakagami LCR Honda 1:57.765
14 J. Miller Red Bull KTM Factory Racing 1:57.851
15 A. Rins Monster Energy Yamaha MotoGP™ 1:57.879
16 J. Zarco LCR Honda 1:57.942
17 M. Bezzecchi Pertamina Enduro VR46 Racing Team 1:57.995
18 M. Oliveira Trackhouse Racing 1:58.000
19 L. Marini Repsol Honda Team 1:58.008
20 C. Crutchlow Yamaha Factory Racing 1:58.673
21 A. Fernandez Red Bull GASGAS Tech3 1:58.740
22 L. Savadori Trackhouse Racing 1:58.814
23 M. Pirro Prima Pramac Racing 1:58.865
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.