MotoGP Sepang Test, μέρα 1η, μεσημέρι Ducati, Ducati και Ducati

Jorge Martin, Pecco Bagnaia και Enea Bastianini στις 3 πρώτες θέσεις

Από τον

Κώστα Γκαζή

10/2/2023

Η σεζόν του 2023 για το MotoGP ξεκίνησε. Μετά από τις 3 πρώτες μέρες δοκιμών των δοκιμαστών και των rookies (Shakedown test), ήρθε η ώρα όλων των αγωνιζομένων να δοκιμάσουν τις νέες τους μοτοσυκλέτες στην πίστα της Sepang στη Μαλαισία.

Μέχρι τις 2 το μεσημέρι της Παρασκευής, πρώτης ημέρας του τριήμερου τεστ, ο καιρός ήταν καλός, ενώ ταχύτερος όλων ήταν ο Jorge Martin της Prima Pramac Racing, με χρόνο 1:58.737. Ελάχιστα πιο πίσω, στις θέσεις 2 και 3 βρέθηκε το ντουέτο των εργοστασιακών αναβατών της Ducati, με τον Pecco μπροστά από τον Enea.

Ποδαρικό στην πίστα έκανε ο Jack Miller, πλέον με την Red Bull KTM Factory Racing, ενώ ο Marc Marquez της Repsol Honda Team είχε στο pit-box της ομάδας του όχι μία, ούτε δύο, ούτε τρεις, αλλά… τέσσερις (!) RC213V με διαφορετικές ρυθμίσεις και φαίρινγκ να δοκιμάσει, ενώ μια εκ των τεσσάρων είναι σχεδόν όλη νέα. Η Honda χρειάζεται μεγάλες και τολμηρές αλλαγές για να επανέλθει στις πρώτες θέσεις, και περιμένουμε να δούμε αν ο Marc θα έχει να κάνει θετικά σχόλια στο τέλος του τεστ, ή αν συνεχίσει στο απαισιόδοξο μοτίβο των προηγούμενων δοκιμών.

Μία ακόμα εταιρεία που παλεύει να αλλάξει το status quo του 2022 είναι η Yamaha, όχι γιατί βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις όπως η Honda, αλλά για να δώσει ξανά το κατάλληλο εργαλείο στον Quartararo, ώστε να διεκδικήσει με αξιώσεις τον τίτλο.

Έτσι, Fabio & Morbidelli έχουν από 3 μοτοσυκλέτες έκαστος για τις δοκιμές της Sepang, ενώ οι πρώτες ενδείξεις, τουλάχιστον ως προς την τελική ταχύτητα, ήταν ενθαρρυντικές.

Στην Aprilia κανείς δεν θα εκπλαγεί αν ο Vinales κάνει δυνατή εμφάνιση στο τεστ, καθώς ο Ισπανός έχει κάνει όνομα για τις κορυφαίες εμφανίσεις του σε δοκιμές, στους αγώνες ήταν που έπασχε, εκεί που το 2022 έκανε μεγάλα βήματα βελτίωσης, δίπλα στον κορυφαίο αναβάτη της ιταλικής εταιρείας, Aleix Espargaro.

Ντεμπούτο με την Aprilia, ποδαρικό και στις πτώσεις για το 2023 έκανε ο Miguel Oliveira της RNF MotoGP Team, δίχως ευτυχώς να τραυματιστεί.

Στο πρώτο μισό της πρώτης μέρας του τεστ, ο Martin έριξε τον χρόνο κατά ένα δευτερόλεπτο σε σχέση με τον ταχύτερο χρόνο των δοκιμαστών και rookies, ενώ όπως πάντα στα πρώτα τεστ, καλό είναι να αποφύγουμε τα βιαστικά συμπεράσματα, καθώς οι αναβάτες έχουν καιρό να οδηγήσουν, έχουν νέες μοτοσυκλέτες και νέα εξαρτήματα να δοκιμάσουν, και οι χρόνοι δεν είναι έτσι αντιπροσωπευτικοί.

Ακολουθεί το Top-10 της κατάταξης της 1ης μέρας στις 14:00 τοπική ώρα.

ΘΕΣΗ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΟΜΑΔΑ	ΔΙΑΦΟΡΑ	ΤΕΛΙΚΗ
1	Jorge Martin	Pramac Ducati (GP23)	1m 58.737s	334.3
2	Francesco Bagnaia	Ducati Lenovo (GP23)	+0.120s	334.3
3	Enea Bastianini	Ducati Lenovo (GP23)	+0.249s	335.4
4	Maverick Viñales	Aprilia Racing (RS-GP 23)	+0.568s	332.3
5	Aleix Espargaro	Aprilia Racing (RS-GP 23)	+0.587s	332.3
6	Marc Marquez	Repsol Honda (RC213V)	+0.687s	333.3
7	Luca Marini	Mooney VR46 Ducati (GP22)	+0.732s	332.3
8	Alex Marquez	Gresini Ducati (GP22)	+0.832s	332.3
9	Fabio Di Giannantonio	Gresini Ducati (GP22)	+1.276s	330.2
10	Augusto Fernandez	Tech3 GASGAS (RC16)*	+1.290s	326.2
11	Marco Bezzecchi	Mooney VR46 Ducati (GP22)	+1.331s	335.4
12	Brad Binder	Red Bull KTM (RC16)	+1.348s	330.2
13	Miguel Oliveira	RNF Aprilia (RS-GP 22)	+1.352s	331.2
14	Joan Mir	Repsol Honda (RC213V)	+1.369s	329.2
15	Franco Morbidelli	Monster Yamaha (YZR-M1)	+1.398s	332.3
16	Pol Espargaro	Tech3 GASGAS (RC16)	+1.417s	331.2
17	Jack Miller	Red Bull KTM (RC16)	+1.483s	330.2
18	Fabio Quartararo	Monster Yamaha (YZR-M1)	+1.518s	334.3
19	Johann Zarco	Pramac Ducati (GP22)	+1.566s	333.3
20	Raul Fernandez	RNF Aprilia (RS-GP 22)	+1.582s	331.2
21	Alex Rins	LCR Honda (RC213V)	+2.312s	329.2
22	Takaaki Nakagami	LCR Honda (RC213V)	+2.467s	328.2
23	Katsuyuki Nakasuga	Yamaha Test Rider (YZR-M1)	+3.155s	325.3
24	Stefan Bradl	Honda Test Rider (RC213V)	+4.764s	325.3

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!