MotoGP – Silvano Galbusera

Το μυστικό των Honda και Ducati!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/1/2018

Ο Silvano Galbusera, ο αρχιμηχανικός του Valentino Rossi, έδωσε πρόσφατα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη, για μια χρονιά (το 2017) που η Yamaha θα ήθελε πολύ να ξεχάσει. Παρά το εξαιρετικό ξεκίνημα στην αρχή της σεζόν, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έχασαν τον προσανατολισμό τους μετά από λίγους αγώνες, αντιμετωπίζοντας μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα, που είχαν να κάνουν με το πλαίσιο και τα ελαστικά των Μ1.
Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή". Όπως είπε, προς τα τέλη της σεζόν του 2016 είχαν καταφέρει να βρουν το σωστό δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν, κι ενώ ο Valentino είχε καλή αίσθηση από την μοτοσυκλέτα, πέντε με έξι γύρους πριν το τέλος κατάστρεφε τα ελαστικά του. Το 2017 έκαναν αλλαγές στην μοτοσυκλέτα για να μειωθεί η φθορά των ελαστικών, αλλά έτσι χάθηκε εντελώς η αίσθηση που ήθελε ο Rossi. Πολύ σύντομα κατάλαβαν πως η Μ1 του 2016 ήταν πιο εύκολη στην οδήγηση.


Οι επιδόσεις του Vinales, όπως λέει ο Galbusera, με δύο σερί νίκες σε Κατάρ και Αργεντινή, κουκούλωσαν εν μέρει τα προβλήματα, αλλά μετά από λίγο εμφανίστηκαν και πάλι. "Στις αρχές του 2017 ανακαλύψαμε ότι η μοτοσυκλέτα δεν ήταν 100% για τον Valentino. Δεν μπορούσαμε να βρούμε το κατάλληλο στήσιμο", λέει ο Ιταλός. Το πρόβλημα ήταν ότι ούτε οι μηχανολόγοι στην Ιαπωνία μπόρεσαν να βοηθήσουν καθόλου. Η Yamaha άλλαξε λίγο το πλαίσιο, με διαφορετική γεωμετρία και ίδια ποσοστά ακαμψίας, αλλά ο Rossi δεν βρήκε ποτέ ξανά την αίσθηση που είχε με την μοτοσυκλέτα το 2016. Η ομάδα χρησιμοποίησε τέσσερα διαφορετικά πλαίσια την περσινή σεζόν (η έκδοση 2017 στο Κατάρ, η έκδοση 2017.1 τον Ιούνιο, η 2017.2 τον Αύγουστο, ενώ στον τελευταίο αγώνα γύρισαν στο πλαίσιο του 2016. Μέτρα απελπισίας για τους δύσκολους καιρούς.

Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή"

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δεν μπορούσε να λυθεί, ήταν η φθορά του πίσω ελαστικού. Όπως λέει ο Galbusera, "μειώσαμε την δύναμη διατηρώντας το ελαστικό σε καλή κατάσταση, αλλά χάσαμε σε επιτάχυνση. Δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όλη την ισχύ του κινητήρα, γιατί η μοτοσυκλέτα δεν μπορούσε να επιταχύνει χωρίς να σπινάρει και να καταστρέφει το ελαστικό."
Κοιτάζοντας το μέλλον, ο Galbusera υποδεικνύει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν λέγοντας ότι χρειάζεται να δουλέψουν πάνω στα ηλεκτρονικά, ένας τομέας που οι ανταγωνιστές τους έχουν κάνει άλματα σε ό,τι αφορά την εξέλιξή τους. Ducati και η Honda έχουν βελτιωθεί, κάτι που μπορείς να το καταλάβεις κι από τον ήχο των μοτοσυκλετών τους", λέει ο Silvano. "Έχουν μάλιστα προσλάβει ανθρώπους που δούλευαν στην Magneti Marelli" (σ.σ. η εταιρεία που έφτιαξε και εξέλιξε την ενιαία ECU για τα MotoGP). Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν έκανε κάτι αντίστοιχο και η Yamaha, απάντησε πως "δεν νομίζω πως έχει μείνει κανένας έμπειρος διαθέσιμος."
Σύμφωνα με τον Galbusera όμως, σημαντικό ρόλο παίζει και το βάρος του Rossi. "Ο Maverick είναι πιο ελαφρύς από τον Valentino, οπότε το πίσω ελαστικό του δεν ταλαιπωρείται τόσο πολύ. Ο Vale είναι ψηλότερος και βαρύτερος, και χρειάζεται ένα πιο σκληρό σετάρισμα. Οι ρυθμίσεις του Maverick είναι πιο κοντά σε αυτές που χρησιμοποιούσε ο Lorenzo."


Η κουβέντα δεν θα μπορούσε να μην πάει και στην αποκάλυψη της περσινής σεζόν, τον δορυφορικό αναβάτης της Tech3 τον Johann Zarco. "Ο Johann είναι λίγο πιο ελαφρύς από τον Valentino και φυλάει πολύ τα ελαστικά του, οπότε μπορεί να χρησιμοποιήσει πιο μαλακές ρυθμίσεις", ήταν η εξήγηση του Ιταλού αρχιμηχανικού. Σε ό,τι αφορά την Michelin, ο Glabusera δήλωσε πως δεν γνωρίζει τον λόγο που η γαλλική εταιρεία άλλαξε τα ελαστικά για το 2017, αλλά το σίγουρο είναι πως όταν επέστρεψαν στην πιο σκληρή γόμα τα δεδομένα ήταν καλύτερα για τον Valentino που προτιμά τα πιο σκληρά ελαστικά.

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες