MotoGP – Silvano Galbusera

Το μυστικό των Honda και Ducati!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/1/2018

Ο Silvano Galbusera, ο αρχιμηχανικός του Valentino Rossi, έδωσε πρόσφατα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη, για μια χρονιά (το 2017) που η Yamaha θα ήθελε πολύ να ξεχάσει. Παρά το εξαιρετικό ξεκίνημα στην αρχή της σεζόν, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έχασαν τον προσανατολισμό τους μετά από λίγους αγώνες, αντιμετωπίζοντας μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα, που είχαν να κάνουν με το πλαίσιο και τα ελαστικά των Μ1.
Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή". Όπως είπε, προς τα τέλη της σεζόν του 2016 είχαν καταφέρει να βρουν το σωστό δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουν, κι ενώ ο Valentino είχε καλή αίσθηση από την μοτοσυκλέτα, πέντε με έξι γύρους πριν το τέλος κατάστρεφε τα ελαστικά του. Το 2017 έκαναν αλλαγές στην μοτοσυκλέτα για να μειωθεί η φθορά των ελαστικών, αλλά έτσι χάθηκε εντελώς η αίσθηση που ήθελε ο Rossi. Πολύ σύντομα κατάλαβαν πως η Μ1 του 2016 ήταν πιο εύκολη στην οδήγηση.


Οι επιδόσεις του Vinales, όπως λέει ο Galbusera, με δύο σερί νίκες σε Κατάρ και Αργεντινή, κουκούλωσαν εν μέρει τα προβλήματα, αλλά μετά από λίγο εμφανίστηκαν και πάλι. "Στις αρχές του 2017 ανακαλύψαμε ότι η μοτοσυκλέτα δεν ήταν 100% για τον Valentino. Δεν μπορούσαμε να βρούμε το κατάλληλο στήσιμο", λέει ο Ιταλός. Το πρόβλημα ήταν ότι ούτε οι μηχανολόγοι στην Ιαπωνία μπόρεσαν να βοηθήσουν καθόλου. Η Yamaha άλλαξε λίγο το πλαίσιο, με διαφορετική γεωμετρία και ίδια ποσοστά ακαμψίας, αλλά ο Rossi δεν βρήκε ποτέ ξανά την αίσθηση που είχε με την μοτοσυκλέτα το 2016. Η ομάδα χρησιμοποίησε τέσσερα διαφορετικά πλαίσια την περσινή σεζόν (η έκδοση 2017 στο Κατάρ, η έκδοση 2017.1 τον Ιούνιο, η 2017.2 τον Αύγουστο, ενώ στον τελευταίο αγώνα γύρισαν στο πλαίσιο του 2016. Μέτρα απελπισίας για τους δύσκολους καιρούς.

Ο έμπειρος μηχανικός χρησιμοποίησε μια λέξη για να περιγράψει ολόκληρη τη χρονιά: "Φρικτή"

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δεν μπορούσε να λυθεί, ήταν η φθορά του πίσω ελαστικού. Όπως λέει ο Galbusera, "μειώσαμε την δύναμη διατηρώντας το ελαστικό σε καλή κατάσταση, αλλά χάσαμε σε επιτάχυνση. Δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όλη την ισχύ του κινητήρα, γιατί η μοτοσυκλέτα δεν μπορούσε να επιταχύνει χωρίς να σπινάρει και να καταστρέφει το ελαστικό."
Κοιτάζοντας το μέλλον, ο Galbusera υποδεικνύει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν λέγοντας ότι χρειάζεται να δουλέψουν πάνω στα ηλεκτρονικά, ένας τομέας που οι ανταγωνιστές τους έχουν κάνει άλματα σε ό,τι αφορά την εξέλιξή τους. Ducati και η Honda έχουν βελτιωθεί, κάτι που μπορείς να το καταλάβεις κι από τον ήχο των μοτοσυκλετών τους", λέει ο Silvano. "Έχουν μάλιστα προσλάβει ανθρώπους που δούλευαν στην Magneti Marelli" (σ.σ. η εταιρεία που έφτιαξε και εξέλιξε την ενιαία ECU για τα MotoGP). Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν έκανε κάτι αντίστοιχο και η Yamaha, απάντησε πως "δεν νομίζω πως έχει μείνει κανένας έμπειρος διαθέσιμος."
Σύμφωνα με τον Galbusera όμως, σημαντικό ρόλο παίζει και το βάρος του Rossi. "Ο Maverick είναι πιο ελαφρύς από τον Valentino, οπότε το πίσω ελαστικό του δεν ταλαιπωρείται τόσο πολύ. Ο Vale είναι ψηλότερος και βαρύτερος, και χρειάζεται ένα πιο σκληρό σετάρισμα. Οι ρυθμίσεις του Maverick είναι πιο κοντά σε αυτές που χρησιμοποιούσε ο Lorenzo."


Η κουβέντα δεν θα μπορούσε να μην πάει και στην αποκάλυψη της περσινής σεζόν, τον δορυφορικό αναβάτης της Tech3 τον Johann Zarco. "Ο Johann είναι λίγο πιο ελαφρύς από τον Valentino και φυλάει πολύ τα ελαστικά του, οπότε μπορεί να χρησιμοποιήσει πιο μαλακές ρυθμίσεις", ήταν η εξήγηση του Ιταλού αρχιμηχανικού. Σε ό,τι αφορά την Michelin, ο Glabusera δήλωσε πως δεν γνωρίζει τον λόγο που η γαλλική εταιρεία άλλαξε τα ελαστικά για το 2017, αλλά το σίγουρο είναι πως όταν επέστρεψαν στην πιο σκληρή γόμα τα δεδομένα ήταν καλύτερα για τον Valentino που προτιμά τα πιο σκληρά ελαστικά.

MotoGP: Οι αναβάτες ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους λιγότερο - Μέγιστος χρόνος κάθε 9 λεπτά!

Τα αποτελέσματα της έρευνας αφήνουν τον απλό κόσμο με "γουρλωμένα" μάτια
motogp eye blink motomag
Από τον

Παύλο Καρατζά

25/8/2025

Η LCR Honda και η SIFI συμπλήρωσαν σχεδόν μία δεκαετία ερευνώντας τις επιπτώσεις του αγώνα στην όραση και έπειτα τις οπτικές ικανότητες και συνήθειες των αναβατών των MotoGP που τους βοηθούν να ανταπεξέλθουν. Οι αναβάτες των MotoGP εκτός από εξαιρετικοί οδηγοί, πρέπει να είναι παράλληλα και σε καταπληκτική φυσική κατάσταση, καθώς πρόκειται για ένα απίστευτα απαιτητικό άθλημα.

Η έρευνα αυτή δεν ξεκίνησε τυχαία, είναι στην πράξη μία συγκεκαλυμμένη προωθητική ενέργεια ή καλύτερα ένας τρόπος να δικαιολογήσει η SIFI τα μεγάλα ποσά της χορηγίας της. Επειδή όμως η έρευνα αυτή έχει πραγματικό επιστημονικό υπόβαθρο, τα αποτελεσματά της είναι σημείο αναφοράς και βοηθούν και στο έργο της εταιρείας. Η SIFI είναι ένας διεθνής όμιλος εταιρειών που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, την παραγωγή και την πώληση θεραπευτικών λύσεων για ασθενείς με οφθαλμικές διαταραχές. 

Η έρευνα επικεντρώθηκε στο τι συμβαίνει σε όλο το οπτικό σύστημα των αναβατών κατά την διάρκεια ενός αγώνα, την ώρα δηλαδή που οι αναβάτες υπόκεινται σε σωματικό και οπτικό στρες και η οπτική τους απόδοση πρέπει να είναι μέγιστη, την στιγμή που είναι εκτιθέμενοι σε εξωτερικό περιβάλλον και κινούνται με ταχύτητες άνω των 300 χλμ/ώρα.

Ένας μέσος άνθρωπος ανοιγοκλείνει τα μάτια του περίπου 10 με 15 φορές το λεπτό. Η έρευνα έδειξε ότι ένας αναβάτης MotoGP ανοιγοκλείνει τα μάτια του μία φορά στα 3 λεπτά και μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις κάτω από εξαιρετικές συνθήκες που ορισμένοι αναβάτες δεν ανοιγκόκλεισαν τα μάτια τους παρά μία φορά στα 9 λεπτά. Αυτό χονδρικά σημαίνει στην περίπτωση του αγώνα της Ουγγαρίας που μόλις πέρασε, ένας από αυτούς τους αναβάτες θα ανοιγόκλεινε τα μάτια του μία φορά ανά έξι γύρους στο Balaton Park, την απαιτητική πίστα που διεξήχθη ο τελευταίος γύρος του MotoGP!

Πέρα από αυτή την εξαιρετική περίπτωση, το συνηθισμένο για μία πίστα όπως το Muggelo, είναι οι αναβάτες να βλεφαρίζουν μία φορά κάθε δεύτερο γύρο!

 

motogp eye test motomag

Η έρευνα έδειξε τα όρια στα οποία ο οργανισμός μπορεί να επέμβει σε συνθήκες στρες στον μηχανισμό που ελέγχει τα δάκρυα που είναι ο παράγοντας που χρησιμοποιεί το σώμα μας για να διατηρείται η υγρασία στα μάτια. Σε συνθήκες έντασης όπως όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο, τα μάτια πάντα μένουν περισσότερο ανοικτά και ενεργοποιείται ένας μηχανισμός που βοηθά να αποφευχθεί η ξηρότητα. Μέχρι στιγμής όμως δεν είχε γίνει μία μέτρηση για τα όρια απόδοσης αυτού του μηχανισμού αλλά και τον τρόπο που επηρεάζει την οδήγηση μοτοσυκλέτας, που περισσότερο από άλλα οχήματα, εμπλέκει την κίνηση του σώματος στον μέγιστο βαθμό.

Ένα στιγμιαίο βλεφάρισμα σημαίνει μερικά μέτρα απόστασης σε ορισμένα σημεία και έτσι το σώμα μπαίνει στην διαδικασία να το κάνει όσο γίνεται λιγότερο. Κομμάτι της έρευνας και ο λόγος που αυτή κράτησε σε βάθος χρόνου, ήταν για να δει αν αυτό έχει επιπτώσεις στην ηλικία του οπτικού μηχανισμού ή την επιβαρύνει και την γερνά γρηγορότερα από την ώρα της.

Η έρευνα έγινε σε δύο φάσεις, μία που έτρεξε σε έξι σεζόν από το 2015 έως το 2021 και την δεύτερη φάση της που το HRC συνέχισε την διαδικασία μετρήσεων και είναι αυτή για την οποία μιλάμε τώρα.

motogp eye test motomag
το πρώτο στάδιο της έρευνας έτρεξε 6 σεζόν από το 2015 έως το 2021

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της πρώτης φάσης που επιβεβαιώθηκαν από πολλούς διαφορετικούς αναβάτες εξετάζοντάς τους πριν τον αγώνα και αμέσως μετά, είχαν δείξει πως ο οπτικός μηχανισμός παραμένει σε εγρήγορση και συνθήκες αγώνα ακόμη και μετά από 30 λεπτά ξεκινώντας έπειτα να εμφανίζει σημάδια κόπωσης.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα πρόδιδαν λοιπόν έναν αναβάτη αν συνέχιζε να αγωνίζεται, είναι τα μάτια του καθώς η κούραση συσσωρεύεται και απαιτείται αποκατάσταση. Μετρήθηκε έτσι και ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούν να γίνουν διαφορετικές ενότητες στην διαδικασία ενός αγώνα, όπως είναι η προσθήκη του Sprint μετά τις δοκιμές κατάταξης!

motogp eye test motomag

Στόχος της επόμενης φάσης, καθώς η πρώτη έδωσε σαφή αποτελέσματα που επιβεβαιώθηκαν πολλές φορές, είναι τώρα να μελετηθούν τεχνικές για την αντιμετώπιση της χρόνιας κόπωσης, νέα διαλύματα για εκείνους που πάσχουν από ξηροφθαλμία καθώς η έρευνα έδειξε πως δεν δακρύζουν περισσότερο οι αναβάτες, ούτε αλλάζει η σύσταση και έτσι οι τεχνικές αντιμετώπισης που είχαν έως τώρα οι γιατροί για τους ασθενείς αυτούς, μπορούν να πάρουν μία νέα κατεύθυνση!

Για το HRC που συνεχίζει να υποστηρίζει την έρευνα, υπάρχει μία σειρά αντισταθμίσεων όπως η διαρκής ιατρική παρακολούθηση των αναβατών και η πρόληψη που αυτή έχει ως αποτέλεσμα!

Δικαίως λοιπόν πιστεύουμε ότι οι αναβάτες MotoGP είναι “υπεράνθρωποι”, καθώς μπορούν και δαμάζουν τις ακραίες μοτοσυκλέτες που ζυγίζουν περίπου 160 κιλά και αποδίδουν 260 ίππους, αλλά και πως το σώμα τους ανταποκρίνεται εντελώς διαφορετικά από των “κοινών θνητών” και επιπρόσθετα εξελίσσονται σωματικά όταν ανεβαίνουν κατηγορία καθώς το αρχικό κομμάτι της έρευνα του 2015-2021 έδειξε πως στις κατηγορίες Moto2 και Moto3 οι ίδιοι αναβάτες ανοιγόκλειναν τα βλέφαρα πολύ περισσότερο από ότι όταν ανέβηκαν στα MotoGP.

motogp eye test motomag

 

Ετικέτες