MotoGP Silverstone: Επανέρχεται το σενάριο αποβολής από το πρωτάθλημα!

Ολοκληρώνονται οι έρευνες για τα αίτια της ακύρωσης

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/1/2019

Πέρυσι κατά τη διάρκεια του αγγλικού γύρου του πρωταθλήματος, στην πίστα του Silverstone διαδραματίστηκε ένα πραγματικό δράμα. Καθώς ξεκίνησε να βρέχει απ' τις μέρες των δοκιμαστικών, η κατάσταση με τα λιμνάζοντα νερά και τα σαμάρια ήρθε στο προσκήνιο ενώ την ημέρα του αγώνα μετά από πολλές καθυστερήσεις και την ταλαιπωρία τόσο των θεατών όσο και των αναβατών, η οργάνωση αναγκάστηκε να προχωρήσει στην ακύρωσή του. Ως εκ τούτου υπήρξαν πολλοί που ζητούσαν αποζημίωση καθώς είχαν καταβάλλει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό ώστε να παρακολουθήσουν από κοντά το αγαπημένο τους άθλημα, πριν αναγκαστούν να το γυρίσουν στο σπίτι τους, έχοντας παραμείνει όλη μέρα στην βροχή.
Λίγες μέρες αργότερα όταν ερωτήθηκε ο κ.Carmelo Ezpeleta (CEO της Dorna) σχετικά με την εξέλιξη του θέματος αλλά και την έντονη φημολογία (που οι ίδιοι ξεκίνησαν) για το αν θα επηρεάσει το συμβόλαιο που έχει η πίστα του Silverstone μέχρι το 2020, ανέφερε χαρακτηριστικά πως αν ξαναστρωθεί νέα άσφαλτος που πληροί τις προϋποθέσεις, δεν θα υπάρξει θέμα αντικατάστασης στο ημερολόγιο.
Αρχικά, το πρόβλημα που δημιουργήθηκε απ’ τη βροχή –τα λιμνάζοντα νερά στην πίστα- φανέρωσε ζήτημα κακοτεχνίας με αποτέλεσμα να μην αποβάλλονται επαρκώς. Ένα σφάλμα που οφείλονταν στην κακή τοποθέτησή της από τον εργολάβο, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο συζητήσεων για το ποιος τελικά ήταν υπεύθυνος. Εκτός αυτού, η πίστα σε διάφορα σημεία της ήταν γεμάτη σαμαράκια παρά το γεγονός της πρόσφατης ανανέωσής της (στις αρχές του 2018) κάτι που οφείλονταν στο γεγονός πως η πίστα έγινε διαθέσιμη στο ευρύτερο κοινό για χρήση, πριν ολοκληρωθεί ο απαραίτητος χρόνος αναμονής ώστε να “δέσει” η άσφαλτος. Η παρατήρηση αυτή είχε γίνει τόσο απ’ τους αναβάτες των MotoGP όσο και απ’ τους πιλότους της F1 με τον Lewis Hamilton να αναφέρει: “Πάντοτε πίστευα πως οι χώρες σπαταλούν τα χρήματά τους βάζοντας νέα άσφαλτο στις πίστες. Ξόδεψαν χρήματα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλύτερα. Και δεύτερον, η εταιρεία που ήταν υπεύθυνη για την ασφαλτόστρωση έκανε κάκιστη δουλεία.” Και συνέχισε προσθέτοντας: “Αυτό που θέλω να πω είναι πως έχει τα περισσότερα σαμαράκια που έχω δει ποτέ σε πίστα, μάλιστα έχει περισσότερα και απ’ το Nordschleife που είναι 100 χρονών. Σου πετάει τα μάτια έξω και δεν μπορείς να δεις που πηγαίνεις!”

Φτάνοντας στο σήμερα, έχουν ήδη ξεκινήσει έρευνες ώστε να ρίξουν φως στην υπόθεση σχετικά με το ποιος οφείλει να πληρώσει το κόστος των έργων. Σε δηλώσεις του ο διαχειριστής του Silverstone κ. Stuart Pringle ανέφερε: “Ακόμη περιμένουμε τα τελικά αποτελέσματα της έρευνας αλλά βρισκόμαστε πιο κοντά στην ολοκλήρωση των διαδικασιών.”
Το επίσημο πρόγραμμα του φετινού πρωταθλήματος έχει ήδη ανακοινωθεί και όπως είναι φανερό το Silverstone βρίσκεται εντός, όμως θα χρειαστεί να λάβει εκ νέου έγκριση και αν αποτύχει κατά τη διάρκεια της δοκιμής θα αφαιρεθεί απ’ το πρόγραμμα μέχρις ότου να πληροί τις προϋποθέσεις.

Η περίπτωση ακύρωσης μίας πίστας είναι ένα εξαιρετικά λεπτό ζήτημα, καθώς οι πρώτοι που επηρεάζονται είναι οι ίδιοι οι οπαδοί του αθλήματος και όχι οι ομάδες. Κι αυτό γιατί πραγματοποιούν κρατήσεις εισητηρίων για μέσα μεταφοράς, ξενοδοχείων κτλ, από πολύ νωρίς ώστε να πετύχουν διαθεσιμότητα αλλά και καλύτερη τιμή. Η Dorna το τελευταίο που θέλει, είναι να διαταράξει αυτό τον προγραμματισμό, ωστόσο η ασφάλεια των αναβατών έρχεται πάντοτε πρώτη. Προς το παρόν θεωρούν πως οι εργασίες θα ξεκινήσουν σύντομα, κι αυτή την φορά θα ολοκληρωθούν και σωστά, ώστε να μην φτάσουμε τελευταία στιγμή να συζητάμε την ακύρωση του αγώνα. Το γεγονός πως τώρα η έρευνα ολοκληρώνεται, και λήγει η δικαστική διαμάχη, δίνει μία πιο αισιόδοξη πτυχή για το μέλλον του αγγλικού αγώνα...

Ακολουθεί το πρόγραμμα των αγώνων για φέτος

Αγώνας	Χώρα	Αυτοκινητοδρόμιο	Ημερ.διεξαγωγής
1	Κατάρ	Losail International Circuit	10 Μαρτίου *
2	Αργεντινή	Termas de Rio Hondo	31 Μαρτίου
3	ΗΠΑ	Circuit of the Americas	14 Απριλίου
4	Ισπανία	Circuito de Jerez-Ángel Nieto	05 Μαΐου
5	Γαλλία	Le Mans	19 Μαΐου
6	Ιταλία	Autodromo di Mugello	02 Ιουνίου
7	Ισπανία (Καταλονία)	Circuit de Barcelona-Catalunya	16 Ιουνίου
8	Ολλανδία	TT Circuit Assen	30 Ιουνίου
9	Γερμανία	Sachsenring	07 Ιουλίου
10	Τσεχία	Automotodrom Brno	04 Αυγούστου
11	Αυστρία	Red Bull Ring - Spielberg	11 Αυγούστου
12	Βρετανία	Silverstone Circuit	25 Αυγούστου
13	Ιταλία (Σαν Μαρίνο)	Misano World Circuit Marco Simoncelli	15 Σεπτεμβρίου
14	Ισπανία	MotorLand Aragon	22 Σεπτεμβρίου
15	Ταϊλάνδη	Chang International Circuit	06 Οκτωβρίου
16	Ιαπωνία	Twin Ring Motegi	20 Οκτωβρίου
17	Αυστραλία	Phillip Island Circuit	27 Οκτωβρίου
18	Μαλαισία	Sepang International Circuit	03 Νοεμβρίου
19	Ισπανία	Circuit Ricardo Tormo	17 Νοεμβρίου

*Ο αγώνας θα διεξαχθεί απογευματινή ώρα

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!